Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, λένε οι Γάλλοι. Ο Αντώνης Σαμαράς πλήρωσε ακριβά την επιλογή του να κάνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, πιστεύοντας ότι εκτός από την ασυλία για τα πεπραγμένα του, θα αποκτούσε και θέση άτυπου συγκυβερνήτη.
Ο Κυριάκος, βεβαίως, είχε την δική του πολιτική ατζέντα: από τους γάμους ομοφύλων, την συνεκμετάλλευση με τους Τούρκους στο Αιγαίο έως φυσικά το Μεταναστευτικό.
Οι Πρέσπες ξεχάστηκαν νωρίς!
Ο Κυριάκος, λοιπόν, έπραξε κάτι εξαιρετικά έξυπνο. Άφησε τον Αντώνη Σαμαρά να πιστέψει πως θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Έτσι, ο Μεσσήνιος πολιτικός έκανε την μεγάλη πιρουέτα και κατάπιε αμάσητα όσα έλεγε για τους Τούρκους πειρατές, τον γονέα ένα και γονέα δύο, βγάζοντας παράλληλα την στολή του Μακεδονομάχου.
Μόλις, ωστόσο, ο Αντώνης αντελήφθη ότι ο Κυριάκος τον «δουλεύει ψιλό γαζί», είδε μπροστά του την τελευταία ευκαιρία για… αντάρτικο: στο ζήτημα της επαίσχυντης και κατάπτυστης τροπολογίας για την νομιμοποίηση των παράνομων μεταναστών.
Εκεί ακριβώς ο Μητσοτάκης τού επεφύλασσε την χαριστική βολή στην πολιτική του καριέρα. Χρησιμοποίησε ακόμη και τον Άδωνι, το δικό του παιδί, τον ευεργετημένο, και τον έβαλε να διαλύσει τον ευεργέτη του!
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει καταλάβει, πλέον, πως απέμεινε μόνος και εγκαταλελειμμένος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε την μεγάλη ρεβάνς για την αποστασία του 1993.
