Aκόμα ένας σπουδαίος άνθρωπος, ένας άνθρωπος του πνεύματος, υπέρμαχος του Βrexit, σε πείσμα ενάντια όλων εκείνων που προπαγανδίζουν πως το brexit συνδέεται με τον αναδυόμενο ακροδεξιό λαϊκισμό.
Ο βραβευμένος Άγγλος συγγραφέας Λούις ντε Μπερνιέρ λοιπόν, γνωστός από το μυθιστόρημα του «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» που γυρίστηκε ταινία το 2001 υπερασπίζεται την επιλογή των Βρετανών για brexit η οποία επικυρώθηκε πανηγυρικά με την πρόσφατη σαρωτική νίκη του Μπόρις Τζόνσον.
Ταυτόχρονα εραστής της Ελλάδος και του κλασικού πολιτισμού ο Μπερνιέρ γράφει σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Financial Times, με τίτλο «Δεν υπάρχει επιστροφή» ο ντε Μπερνιέρ ότι αγαπά την Ευρώπη, αλλά όχι την Ε.Ε., την οποία χαρακτηρίζει αποτυχημένη.
Λέει λοιπόν στο άρθρο του ο Μπερνιέρ: «Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Όουεν, μου είπε πριν χρόνια ότι έγινε υπέρμαχος του Brexit εξαιτίας αυτού που συνέβη στην Ελλάδα. Αυτό ακριβώς συνέβη τελικά και σε μένα. Μια ολόκληρη χώρα να οδηγείται σε καθεστώς πενίας για χρόνια. Μια χώρα που εξέλεξε μια κυβέρνηση με εντολή να ανατρέψει τη λιτότητα η οποία αμέσως παραβιάστηκε και εξευτελίστηκε από τις Βρυξέλλες.
Για ανθρώπους σαν κι εμένα, με κλασσική ανθρωπιστική παιδεία παλαιού τύπου, η Ελλάδα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Σε κάποια φάση, ήταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη που στάθηκε δίπλα μας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο εξευτελισμός του Μουσολίνι από τους Έλληνες ήταν η αρχή του τέλους του. Μετά από αυτό οι στρατιώτες του έχασαν το ηθικό τους και την ιδεολογική τους ταυτότητα.
Στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το γερμανικό τρίτο ράιχ λεηλάτησε την Ελλάδα τόσο διεξοδικά που μάζεψαν ακόμα και όλα τα πιάνα. Κι όμως οι Έλληνες μερικά χρόνια αργότερα διέγραψαν το πολεμικό χρέος των Γερμανών.
Όσο διεφθαρμένη και να ήταν η Ελλάδα άξιζε πολύ καλύτερη τύχη από να τιμωρείται τόσο αυστηρά επειδή έγινε δεκτή στην Ευρωζώνη χωρίς να είναι έτοιμη».
Δείτε επίσης: Μογκερίνι: Ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία
Και συνεχίζει εξηγώντας γιατί ενώ αγαπά την Ευρώπη αποστρέφεται την ΕΕ: «Νόμιζα ότι το να αγαπάς την Ευρώπη είναι το ίδιο με το να αγαπάς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αγαπούσα τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, τις κουζίνες της, τα τοπία της, τους συνθέτες και τους φιλοσόφους της. Ήθελα να γίνω ο Σάρτρ και ο Καμί, δύο σε ένα. Ήθελα να κάθομαι έξω από μια ταβέρνα στην Πλάκα και να είμαι ο Θεοδωράκης. Οταν με ρωτούσαν τι ήμουν, θα έλεγα: Είμαι Ευρωπαίος.
»Δεν μπορείς να απομακρυνθείς από μια πολιτιστική, κοινωνική και ιστορική διασύνδεση παλιότερη από 2.000 χρόνια. Αυτό όμως από το οποίο μπορείς να απομακρυνθείς είναι ένα προβληματικό οικονομικό και πολιτικό πρότζεκτ που δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τις δυσκολίες που δημιούργησε το κραχ του 2008.
»Η Ευρωζώνη περιλαμβάνει ασύμβατες οικονομίες και έτσι είναι αδύνατον να έχεις ένα επιτόκιο ή μια οικονομική πολιτική που ταιριάζει σε όλους. Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει βγει από τις δυσκολίες της ταχύτατα εάν είχε διατηρήσει τη δραχμή και ήταν σε θέση να κάνει νομισματική υποτίμηση.
Μπορείς επίσης να απομακρυνθείς από αυταπάτες, όπως το ότι η Ε.Ε. εξασφάλισε την ειρήνη, όταν είναι πασιφανές ότι ήταν το ΝΑΤΟ που το έκανε, με την υποστήριξη των ΗΠΑ.
Μπορείς να απομακρυνθείς από μια οικονομική ζώνη που δεν είναι ζώνη ελεύθερου εμπορίου αλλά κυρίως προστατευτισμού. Η Ε.Ε., όπως και οι ΗΠΑ παραδοσιακά βοήθησαν να διατηρηθούν υπανάπτυκτες οι αναπτυσσόμενες χώρες, με το να επιβάλει χαμηλούς δασμούς στις πρώτες ύλες και υψηλές στα βιομηχανικά προϊόντα, εμποδίζοντας την εκβιομηχάνιση τους».
Αυτά από έναν σπουδαίο συγγραφέα αληθινό άνθρωπο του πνεύματος που με όσα λέει ακυρώνει όλη όσα τα media διαδίδουν σχετικά με το Βrexit.
