Ο Ιταλός ιστορικός Κάρλο Γκίνζμπουργκ, φημισμένος ειδικός στη μικροϊστορία, απεβίωσε την νύχτα της Τρίτης 16 Ιουνίου σε ηλικία 87 ετών, πληροφορήθηκε το Γαλλικό Πρακτορείο από το πολιτιστικό κέντρο Polo del ‘900 του Τορίνο.
Η κόρη του, η συγγραφέας, φιλόσοφος και μεταφράστρια Λίζα Γκίνζμπουργκ, ανήρτησε το πρωί της Τετάρτης 17 Ιουνίου στο Instagram μια φωτογραφία του πατέρα της και της ίδιας με το μήνυμα “Ciao papà mio” (“Γειά σου μπαμπά μου”).
«Με τον Κάρλο Γκίνζμπουργκ χάνεται μία από τις πιο λαμπρές φυσιογνωμίες τις ιταλικής κριτικής σκέψης, η οποία συνόδευσε τη ζωή της πόλης μας», χαιρέτισε ο Ματέο Λεπόρε, δήμαρχος της Μπολόνια όπου ζούσε ο ιστορικός, όπως μετέδωσε το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA.
Ποιος ήταν ο Κάρλο Γκίνζμπουργκ
Ο Κάρλο Γκίνζμπουργκ γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1939 στο Τορίνο, γιος της Νατάλια Γκίνζμπουργκ (το γένος Λεβί), μυθιστοριογράφου και μεταφράστριας (κυρίως του Προυστ στα ιταλικά), και του Λεόνε Γκίνζμπουργκ, καθηγητή ρωσικής λογοτεχνίας και αντιφασίστα αγωνιστή.
«Μεγάλωσα μέσα σ’ ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, ένα προνόμιο που συνδέεται με μια εμπειρία περιθωριοποίησης: αυτήν ενός εβραίου στη φασιστική Ιταλία στη διάρκεια του πολέμου», έλεγε.
Το πολιτιστικό κέντρο Polo del ‘900 διατηρεί τα αρχεία του Λεόνε Γκίνζμπουργκ.
Το έργο του Κάρλο Γκίνζμπουργκ, ο οποίος συνέβαλε στο να γίνει καλύτερα γνωστή η λαϊκή κουλτούρα, κυρίως κατά την Αναγέννηση, ένα σύμπαν που είχε μείνει για καιρό παραμερισμένο από τα μεγάλα ιστορικά ρεύματα, εγγράφεται εν μέρει στο πλαίσιο μικροϊστορίας.
Το ρεύμα αυτό γεννήθηκε ως αντίδραση στην ποσοτική ιστορία, που εκπροσωπείται από τα χρόνια του ’30 από την περίφημη γαλλική Σχολή των Annales.
Ιταλός της αριστεράς, αυτός ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Μπολόνια, της Scuola Normale Superiore της Πίζας και του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA) ήταν επίσης συγγραφέας σημαντικών θεωρητικών έργων για τη μεθοδολογία στην Ιστορία.
Μαζί και με άλλους διανοουμένους, είχε υπερασπισθεί τον ακροαριστερό δημοσιογράφο Αντριάνο Σόφρι, που καταδικάσθηκε για το φόνο ενός αστυνομικού το 1972. Ο Σόφρι, φίλος του Γκίνζμπουργκ, καταδικάσθηκε το 1997, έπειτα από επτά δίκες, σε κάθειρξη 22 ετών και αποφυλακίσθηκε το 2012.
Ο Κάρλο Γκίνζμπουργκ έγραψε το 1991 ένα βιβλίο για την πρώτη απ’ αυτές τις δίκες με τίτλο «Ο δικαστής και ο ιστορικός» («Il giudice e lo storico»), κάνοντας λόγο για δικαστικό λάθος και υποστηρίζοντας πως στην υπόθεση αυτή ξαναβρήκε όψεις των δικών για μαγεία, τις οποίες μελετούσε από ιστορική άποψη, όπως αυτές που έκανε η Ιερά Εξέταση τον 16ο και τον 17ο αιώνα.
Το πιο γνωστό έργο του έχει τίτλο «Το τυρί και τα σκουλήκια» (1976, κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1994 από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια, μτφρ. Κ. Κουρεμένος) και αφηγείται την ιστορία του Ντομένικο Σκαντέλλα, του επονομαζόμενου Μενόκκιο, ενός μυλωνά του 16ου αιώνα από το Φριούλι ο οποίος ήταν οπαδός μιας παράξενης αίρεσης, διώχθηκε από την Ιερά Εξέταση και άφησε την τελευταία του πνοή στην πυρά.
Δείτε επίσης:
