Η σκέψη, που για πολλούς φαντάζει μακρινή και τολμηρή, είχε ήδη ωριμάσει στο μυαλό του Αντώνη Πασσά και της συζύγου του, Κατερίνας Φεκετέ! Με ιδιαίτερη αγάπη προς την θάλασσα, αποφάσισαν να σηκώσουν άγκυρα στο σκάφος τους και με αφετηρία τον Θερμαϊκό κόλπο της Θεσσαλονίκης να πραγματοποιήσουν ένα ταξίδι ζωής: Τον διάπλου του Ατλαντικού!
Η χρονική συγκυρία ήταν η κατάλληλη από την στιγμή που αμφότεροι ολοκλήρωσαν τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις· για χρόνια μηχανολόγος – μηχανικός στον ΟΣΕ ο κ. Πασσάς και γιατρός – πνευμονολόγος στην εντατική του νοσοκομείου «Παπανικολάου» η κ. Φεκέτε. Ως συνταξιούχοι, πλέον, πήραν την απόφαση να ξεκινήσουν ένα ταξίδι διάρκειας δεκαπέντε μηνών και συνολικά 12.500 ναυτικών μιλίων στους ωκεανούς, γεμάτο νέες εμπειρίες, θαλασσοταραχές, πανιά, κύματα, μπουνάτσες και αμέτρητους μαγευτικούς περιπετειώδεις προορισμούς.
«Μαζί με την Κατερίνα μάθαμε ιστιοπλοΐα το 1997 στο Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης. Μας άρεσε πολύ η ζωή στη θάλασσα και η ζωή στο σκάφος γιατί δίνει μια αίσθηση ελευθερίας, σε χαλαρώνει από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Και όταν πλέον είχαμε τον ελεύθερο χρόνο, ετοιμάσαμε το σκάφος μας, ώστε να έχουμε ασφάλεια αλλά και άνεση, και ξεκινήσαμε τον Ιούλιο του 2023 τον διάπλου του Ατλαντικού που ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2024», εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 70χρονος, σήμερα, ιστιοπλόος.
Τα πρώτα ναυτικά μίλια, αυτής της ιδιαίτερης θαλάσσιας διαδρομής, έγιναν στα γνώριμα νερά του Αιγαίου και του Ιονίου με το σκάφος, μήκους 40 ποδιών, να «κυλάει» πλάι από τα Κύθηρα και να εγκαταλείπει την Ελλάδα. Η απόσταση μέχρι τον τελικό προορισμό μεγάλη και οι στάσεις αμέτρητες. Μεταξύ αυτών, οι ταξιδευτές πάτησαν στεριά στη Μάλτα, στις Συρακούσες, το στενό της Μεσσήνης, στη Σαρδηνία, τη Βαλένθια και γιαλό γιαλό μέχρι το Γιβραλτάρ.
«Όταν ξεκινήσαμε να βγούμε στον Ατλαντικό και να πάμε στα Κανάρια Νησιά είχαμε ένα άγχος με τις επιθέσεις που έκαναν οι όρκες φάλαινες στα ιστιοπλοϊκά σκάφη, διότι κατέστρεφαν τα πηδάλια. Ευτυχώς, όμως, δεν είχαμε κάποια απρόσμενη συνάντηση και ανακουφισμένοι πλέον συνεχίσαμε το ταξίδι μας για 600 ναυτικά μίλια, εντυπωσιασμένοι από τα μεγάλα κύματα “swell”, ένας μόνιμος κυματισμός που ποτέ δεν σταματάει ποτέ», πρόσθεσε ο κ. Πασσάς.
Σε όλη τη διαδρομή έκαναν, όπως αναφέρουν, ένα extreme ταξίδι σε συντηρητική έκδοση. Στα Κανάρια Νησιά έμειναν δύο μήνες, απολαμβάνοντας το τοπίο, τις θάλασσες, τις πεζοπορίες. «Η ελευθερία να μπορείς να διαχειριστείς το ταξίδι, είναι κάτι πολύ θετικό», τονίζει το ζευγάρι.
Επόμενος προορισμός ήταν η Καραϊβική, μια διαδρομή 2.800 ναυτικών μιλίων σε 23 ημέρες μέσα στον ωκεανό. Έτσι, μόλις κόπασε η περίοδος των τυφώνων βγήκαν και πάλι στα ανοιχτά. Με συχνές «επισκέψεις» από καταιγίδες με ισχυρούς ανέμους και έντονη βροχή, οι δύο καπετάνιοι έκαναν εναλλάξ βάρδιες κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ την ημέρα ήταν στο πόδι από νωρίς ώστε να έχουν τα πάντα υπό πλήρη έλεγχο.
«Όλα τα ετοιμάζαμε έγκαιρα. Τα ιστιοπλοϊκά σκάφη είναι ασφαλή εάν έχεις τον εξοπλισμό, τα πανιά, τα όργανα ναυσιπλοΐας. Δεν μετανιώσαμε ούτε στιγμή για την απόφαση του ταξιδιού μας», υπογραμμίζει ο κ. Πασσάς, ενθυμούμενος την διαδρομή. Η επιστροφή, προς την πατρίδα, έγινε από τα ίδια σχεδόν μονοπάτια και με στάση στις Αζόρες.
Τον Ατλαντικό τον περνούν κάθε χρόνο περίπου 5.000 ιστιοπλοϊκά σκάφη, εκ των οποίων το 60% των επιβατών είναι ζευγάρια. Οι Γάλλοι φαίνεται πως έχουν προβάδισμα σε τέτοιου είδους ταξίδια, ενώ ικανοποιητικός είναι ο αριθμός και σε Σουηδούς, Νορβηγούς, Άγγλους και Γερμανούς.
Επόμενος προορισμός για το ζευγάρι των Θεσσαλονικιών, όπως λέει η κ. Φεκετέ, είναι το «γνωστό» Αιγαίο, το οποίο έχουν εξερευνήσει αμέτρητες φορές στους ιστιοπλοϊκούς τους περιπάτους και γιατί όχι, εάν σταματήσουν οι επιθέσεις των Χούθι, να γίνει στόχος και ο γύρος του κόσμου.
