Σοβαρό περιστατικό στον κήπο του Ομογενειακού Νοσοκομείου Μπαλουκλί στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί όπου σημειώθηκε ένοπλη επίθεση από δυο δράστες.
Οι δύο δράστες που επέβαιναν σε μοτοσικλέτες έφτασαν στην περιοχή Ζεϊτινμπουρνού της Κωνσταντινούπολης και εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον ατόμων που βρίσκονταν στον κήπο του ιστορικού κτιρίου της ομογένειας.
Δύο άτομα που έφτασαν με μοτοσικλέτα άνοιξαν πυρ εναντίον του S.G., ο οποίος έχει 16 προηγούμενες καταδίκες. Ο S.G. τραυματίστηκε στο χέρι.
Οι δράστες τράπηκαν σε φυγή. Η αστυνομία συνέλαβε τον A.K., ο οποίος έχει επίσης 11 υποθέσεις στο ποινικό του μητρώο, και τον Ş.D. στο Beyoğlu.
Στο σημείο της επίθεσης βρέθηκαν κάλυκες και οι φαίνεται πως οι ύποπτοι είχαν στήσει ενέδρα μετά από παρακολούθηση αρκετών λεπτών.
Zeytinburnu Balıklı Rum Hastanesi’nin önünde silahlı saldırı
Motosikletle gelen iki kişi, 16 ayrı suç kaydı bulunan S.G.’yi takip ederek ateş açtı. S.G. kolundan yaralandı.
Saldırganlar kaçtı. Polis, şüphelilerden 11 suç kaydı olan A.K.’yi ve Ş.D.’yi Beyoğlu’nda yakaladı.… pic.twitter.com/JUZF5ioBWD
— Rojda Altintaş (@rojdaaltintas) September 11, 2025
Το ιστορικό Ελληνικό Νοσοκομείο του Μπαλουκλί (Balıklı Rum Hastanesi) είναι ένα δομή φροντίδας υγείας στο Μπαλουκλί στη γειτονιά του Γεντί Κουλέ της Κωνσταντινούπολης. Iδρύθηκε τον 18ο αιώνα και συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα από την ελληνική κοινότητα της Τουρκίας.
Το Μπαλουκλί είναι μέρος των βακουφίων που ορίζονται ως τα μειονοτικά ιδρύματα, τα οποία έχουν κοινωφελή σκοπό, δηλαδή κυρίως θρησκευτικό, εκπαιδευτικό ή φιλανθρωπικό, κατά το ισχύον δίκαιο. Το Νοσοκομείο Μπαλουκλί πήρε το όνομά του από τη γειτονική μονή της Ζωοδόχου Πηγής, που με τη σειρά της ονομάστηκε έτσι λόγω των ψαριών που ζουν στο ομώνυμο αγίασμα. Είναι γνωστή η παράδοση για τα ψάρια (Balik) που έπεσαν στην πηγή από το τηγάνι του καλόγερου που δεν πίστευε ότι η Πόλη αλώθηκε.
Όταν το 1753 στην Κωνσταντινούπολη ενέσκηψε η φοβερή επιδημία της πανώλης, η συντεχνία των Ορθόδοξων παντοπωλών ίδρυσε στο Επταπύργιο νοσοκομείο για τη νοσηλεία των προσβαλλομένων από τη νόσο, ανθρώπων που φυσικά εκείνη την περίοδο δεν θα μπορούσαν να έχουν κανενός άλλου είδους περίθαλψη.
Η ομογένεια όμως της Κωνσταντινουπόλεως δεν ήταν ικανοποιημένη με αυτά που έπραξε για τους ασθενείς και πάσχοντες. Επιζητούσε να καταρτίσει νοσοκομεία «τελειότερα, επιστημονικότερα και μεθοδικότερα» που θα εκπλήρωναν τη φιλάνθρωπο αποστολή τους. Με δικούς της πόρους και συνδρομές αποφάσισε μετά την κατάπαυση της επιδημίας της πανώλης να αναγείρει νέα νοσοκομειακά κτίρια συγκεντρώνοντάς τα στο ίδιο μέρος.
Αγοράζει έξω από την πύλη του Επταπύργιου και απέναντι από την πύλη του Ρηγίου (Βελιγραδίου) «μέγα γήπεδον εξ 8.000 τετραγωνικών πήχεων και επί του γηπέδου τούτου κτίζονται κατά τα έτη 1837 και 1838 τα Νοσοκομεία Βαλουκλή περιλαμβάνοντα δώδεκα μεγάλας αιθούσας, Φαρμακείον, Μαγειρείον, Πλυντήριον, Ιματοφυλάκειον, Βαλανείον, Αποθήκας και την εκκλησίαν του Αγίου Χαραλάμπους».
Ανάμεσα στους μεγάλους ευεργέτες του Μπαλουκλί είναι ο Ανδρέας Συγγρός, η οικογένεια Μαυρογορδάτου, ο Ευστάθιος Ευγενίδης και ο Στέφανος Σκουλούδης, ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός και επιφανείς και οικονομικά εύρωστες οικογένειες της Πόλης. Με την παραχώρηση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο των εσόδων από τα προσκυνήματα της Παναγίας Βαλουκλιώτισσας και της Παναγίας Σούδας, με τις γενναίες δωρεές ευεργετών όπως ο Γεώργιος Ζαρίφης, ο Αμπρουζής Μαυρογορδάτος, ο Ανδρέας Συγγρός, ο Ιωάννης Χαριτωνίδης, και άλλων λιγότερο γνωστών και ανωνύμων δωρητών, χτίστηκαν τα μεγαλοπρεπή κτίρια των Νοσοκομείων Μπαλουκλί και εξασφαλίστηκε η λειτουργία τους.
