Εκτός προγράμματος -σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα- αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Τυνησία πραγματοποίησε ο Ταγίπ Ερντογάν σε μια προσπάθεια να «δέσει» το Τουρκολιβυκό μνημόνιο εξασφαλίζοντας συμμαχίες.
Από την πρωτεύουσα την Τύνιδα όπου συναντήθηκε με τον Τυνήσιο πρόεδρο, Καϊς Σαγέντ, ο Ερντογάν επανέλαβε τις γνωστές προκλητικές του δηλώσεις λέγοντας χαρακτηριστά «Τι δουλειά έχει η Ελλάδα στην Λιβύη;»
Δείτε επίσης: Ο ορισμός της πρόκλησης με νέο χάρτη που παρουσιάζει την Τουρκία κυρίαρχο της Μεσογείου
Συγκεκριμένα ο Τούρκος πρόεδρος ανέφερε τα εξής : «Το γεγονός πως υπάρχουν 500.000 πρόσφυγες στην ευρύτερη περιφέρεια, αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για την Τυνησία, το οποίο θέλουμε σύντομα να ξεπεράσουμε.
Από αυτό το πρόβλημα, μπορεί να ενισχυθεί και η τρομοκρατία, μια κατάσταση που ενοχλεί τους ανθρώπους εδώ. Συζητήσαμε για τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να συνεργαστούμε για την επιστροφή του πολιτικού διαλόγου και την εκεχειρία στη Λιβύη» και συνέχισε λέγοντας:
«Υπάρχει ένας αυξημένος ενθουσιασμός για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε βάρος της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα. Αλήθεια, τι δουλειά έχει η Ελλάδα με τη Λιβύη; Δεν έχει καμία δουλειά με την αποκλειστική οικονομική ζώνη. Η Λιβύη και η Τουρκία έχουν συγκεκριμένη σύνδεση μεταξύ τους, οι δυο χώρες έχουν δικαιοδοσία στην περιοχή αυτή».
Και τελείωσε καταφερόμενος εναντίον όλων των χωρών που στηρίζουν τον Χαλίφα Χαφτάρ: «Η Λιβύη διαθέτει έναν νόμιμο πρωθυπουργό. Περάσαμε τη συμφωνία από την τουρκική εθνοσυνέλευση και θα ισχύσει κανονικά στο μέλλον.
Δεν ήμασταν ποτέ εισβολείς. Αν δεχτούμε οποιαδήποτε πρόσκληση, θα την αξιολογήσουμε και θα πράξουμε ανάλογα. Και έχουμε λάβει πρόσκληση για αποστολή στρατευμάτων. Η Ρωσία και το Σουδάν τι δουλειά έχουν εκεί; Ο Χαφτάρ δεν είναι νόμιμος και οι δραστηριότητές του είναι παράνομες. Ο Σαράι αποτελεί το διεθνές ισοδύναμο».
Σύμφωνα με πληροφορίες ο Ερντογάν πρότεινε στον Σαγέντ την δημιουργία ναυτικής βάσης της Τουρκίας στην χώρα. Ισχύουν λοιπόν στο έπακρο όσα γράφαμε για τον επικίνδυνο μεγαλοιδεατισμό της Τουρκίας έναντι του οποίου εμείς εμφανιζόμαστε γυμνοί από οράματα και με πολιτικούς ηγέτες της συγκατάβασης και του «να τα βρούμε» πράγμα που πρακτικά ερμηνεύεται ως «να τα δώσουμε»…
