Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2020

Σκοτώστε το «πνεύμα Μπονάνου – Καραμανλή»

Οι Τούρκοι πάντα μας βλέπουν Ελλάδα και Κύπρο ως ένα πράγμα. Τους είναι αδιάφορες για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς τους η Ζυρίχη, η ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία και το τι πιστεύουν κάτι τσιμπούκ ογλάν εδώ και κάτι απίθανοι τύποι στη Μεγαλόνησο, που τόλμησαν να σηκώσουν και χέρι σε εθνοφρουρούς γιατί δεν τους άφηναν να πάνε να αγκαλιαστούν με τον φονιά του αδερφού τους και τον καταπατητή και βιαστή της πατρίδας τους. Έπρεπε να τους το κόψουν το χέρι από τον ώμο και να τους το βάλουν εκεί που δεν βλέπει ο ήλιος, να τους μείνει παράξενη ουρά ραγιά, που την κουνάει στον εχθρό του.

  • Από τον Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης*

Δύο είναι οι αθλιωδέστερες εκφράσεις στη νεότερη Ιστορία μας. Το «Η Κύπρος βομβαρδίζεται, εμείς είμαστε Ελλάς» του Μπονάνου, που θα έπρεπε να καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο στο Γουδί δεμένος σε πάσσαλο απέναντι από το απόσπασμα, και το «Η Κύπρος κείται μακράν» του Κ. Καραμανλή, που σίγουρα ήταν σημαντική προσωπικότητα, αλλά δεν ήταν Εθνάρχης. Την πρώτη φράση ουδείς την έχει αμφισβητήσει. Τη δεύτερη τα τελευταία χρόνια βγαίνουν να ψελλίσουν αμφιβολίες κάτι λιβανιστήρια, ξεχνώντας πως τη μεγαλύτερη επιβεβαίωση την έφεραν οι πράξεις του Κ.Κ. ή, μάλλον, η θλιβερή παράλειψή του. Αντουφέκιστοι από τη Μάνα πέρασαν οι Τούρκοι στον δεύτερο «Αττίλα». Διασκεδάζω πάντα να ρωτώ τους «καραμανλοφύλακες»: «Ωραία, αφού δεν το είπε και τη θεωρούσε εγγύς, πείτε μου τι έκανε όταν προήλαυναν οι Τούρκοι σπάζοντας την εκεχειρία;» Η απάντηση είναι «μια ωραίααα πεταλούδα»…

Διότι στον μεν πρώτο «Αττίλα» κυβερνούσε ο Ιωαννίδης και εστάλη τουλάχιστον η Α΄ Μοίρα Καταδρομών με διοικητή τον αείμνηστο ταξίαρχο (μεγάλη ντροπή αυτό που τον αποστράτευσαν ταξίαρχο οι άκαπνοι, αλλά είναι άλλη κουβέντα), που με μια μυθιστορηματική καταδρομική ενέργεια κράτησε το αεροδρόμιο Λευκωσίας στον πρώτο «Αττίλα» και σταμάτησε την προέλαση των Τούρκων στη μάχη στην αντιπροσωπία της Ford, με διοικητή της θέσης έναν νεαρό ανθυπολοχαγό των ΛΟΚ, τον γενναίο και σεμνό Νίκο Κοϊμτσόγλου και μια ομάδα λεόντων αντιαρματιστών του, από τους οποίους διακρίθηκε περισσότερο ο φονέας τουρκικών αρμάτων, ο θρυλικός Νίκος Μπικάκης. Η ΕΛΔΥΚ και η Εθνική Φρουρά υπερέβαλαν εαυτόν, όμως από τον Εβρο ως το Καστελόριζο σιγή των ελληνικών όπλων και στον «Αττίλα ΙΙ». Διότι πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, αντί να πολεμήσουν, πολιτεύονταν. Ονειδος που δεν το σβήνουν βιβλία-παραγγελιές. Η Ιστορία θα γράψει πως, όταν χανόταν ο Σταυριανάκος στη μάχη της ΕΛΔΥΚ, η ελλαδική ηγεσία αναχάραζε σαν μοσχάρι. Οι δικαιολογίες πολλές, η μία πιο άθλια από την άλλη. Διότι, όταν ο βάρβαρος και προαιώνιος εχθρός πατάει εθνικό έδαφος, σκοτώνει αμάχους, αιχμαλώτους, βιάζει και λεηλατεί, πολεμάς, δεν κοιτάς από μακριά τα αδέρφια σου να πεθαίνουν.
Αυτό το όνειδος του «Η Κύπρος βομβαρδίζεται, είμαστε Ελλάς» και του «Η Κύπρος κείται μακράν», αυτό το πνεύμα του μικρόνοος μικροελλαδισμού, παραμένει ακόμη ζωντανό σαν λοιμώδης νόσος μέσα στην ψευτοελίτ που μας κυβερνά. Υπνώττει και κατά καιρούς ξεσπά με φλύκταινες περί «διαφορετικών κρατών», σπυριά περί απόστασης και παραληρήματα ραγιάδικου πυρετού πως μπορούμε Ελλαδίτες και Κύπριοι Ελληνες να έχουμε διαφορετική τύχη, υποκρινόμενοι πως είμαστε δύο διαφορετικά πράγματα και πως τα συμφέροντά μας είναι ξέχωρα ή και αντίθετα.

Απ’ όταν η πρώτη πλώρη Αχαιών ακούμπησε στην ξανθή άμμο ενός ακρογιαλιού στην Κύπρο και ακούστηκε η γλώσσα του Ομήρου πριν από χιλιάδες χρόνια σε αυτόν τον όμορφο τόπο, κοινή η μοίρα, όπως κοινό το αίμα μας, η θρησκεία, τα έθη.

Δεν θα πω μόνο πως είναι ντροπή να διαχωρίζεται η περίπτωση του «Oruc Reis» από το «Barbaros», ο ληστρικός τυχοδιωκτισμός των Τούρκων στην κυπριακή ΑΟΖ από τις ίδιες μεθόδους στο Αιγαίο, στο Καστελόριζο και νοτίως της Κρήτης.

Η Ελλάδα έχει και εθνικές, ηθικές, αλλά και νομικές υποχρεώσεις ως εγγυήτρια δύναμη. Η απόσταση υπάρχει, αλλά τη γεφυρώνουν τα σύγχρονα όπλα.

Είναι τεράστιο λάθος λοιπόν έστω και ένα λεκτικό ατόπημα, που μπορεί να θεωρηθεί πως αντηχεί το θλιβερό πνεύμα Μπονάνου – Καραμανλή, που πρέπει να το σκοτώσουν με ειδική αντιβίωση. Προτείνω να 100mg Ελύτη, 100mg Παντελή Μηχανικό και 100mg Κώστα Μόντη, πριν και έπειτα από κάθε δήλωση, συνέντευξη και διαπραγμάτευση.

Αν η Κύπρος ήταν κοντά για τον Κίμωνα με τα πανιά και τα κουπιά, με τα έμβολα, τα δόρατα και τα ξίφη, τότε για τα σύγχρονα μαχητικά που σπάνε το φράγμα του ήχου, τα πολεμικά πλοία και υποβρύχια που φέρουν πυραύλους και τορπίλες που συντρίβουν τον αντίπαλο σε τεράστιες αποστάσεις είναι δίπλα μας.

Κυρίως όμως, κ. σύμβουλε, είναι μέσα μας, στο αίμα μας, ίδιο με αυτών στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας και στα Φυλακισμένα Μνήματα και σε όλους τους καινούργιους τάφους ανά την Ελλάδα και την Κύπρο, που ανοίγουν κάθε που διακριβώνεται η τύχη ακόμη ενός αγνοουμένου.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP ΤΟΥ NEWSBREAK

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Η δύναμή μας είστε εσείς! Γίνετε ενεργά δημοσιογράφοι του newsbreak.gr! Στείλτε μας ειδήσεις, βίντεο και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]

ΔΗΜΟΦΙΛΗ