Παρακολουθούσα χαλαρός (παραμυθάκι είναι) την ταινία «Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου».
- Από τον Χρήστο Μπολώση
Σε κάποια στιγμή, η κακιά βασίλισσα (Τζούλια Ρόμπερτς) υπαγορεύει στον υπασπιστή της: «Όποιος πιαστεί να διαδίδει φήμες, να κουτσομπολεύει, να ψιθυρίζει ή ακόμα και να σκέφτεται θα εκτελείται». Γέλασα με την ψυχή μου. Ρε, τι χιούμορ είχαν την παλιά εποχή και πόσο ωραία τα έλεγε η κακιά βασίλισσα! (Παρένθεση: Ως γνωστόν, οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες ήταν πάντα κακοί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Καλοί ήταν πάντα οι… πρόεδροι της δημοκρατίας). Με άκουσε το στεφάνι μου και το έβαλα να το δει, και γελάγαμε ντουέτο.
Σε καλό να μας βγει. Μα γίνονται αυτά τα πράγματα; Στα παλιά τα χρόνια, ναι. Τώρα, όχι. Είχε και άλλα μηνύματα η ταινία (είπαμε, παραμυθάκι των αδελφών Γκριμ), όπως η εντολή: «Πες στους φτωχούς ότι το ψωμί είναι κρέας» ή «Πώς θα κάνουμε τη γιορτή; Βάλε φόρους». Τραγούδαγε κάποτε ο Αττίκ: «Αν βγουν αλήθεια όσα νομίζεις παραμύθια»… Λέτε, ρε παιδιά;
