Τα βασικά σημεία που καθορίζουν αν μια ιδιόγραφη διαθήκη θα θεωρηθεί έγκυρη και δεν θα δημιουργήσει μελλοντικές νομικές εμπλοκές για τους κληρονόμους αναλύουν συμβολαιογράφοι και νομικοί, παρουσιάζοντας έναν πρακτικό οδηγό για τις συχνότερες παγίδες του νέου κληρονομικού πλαισίου.
Νέο νομοσχέδιο και αλλαγές στο κληρονομικό δίκαιο
Το νέο νομοσχέδιο, που βρίσκεται προ των πυλών της Βουλής, αναμένεται να φέρει σημαντικές αλλαγές στο κληρονομικό δίκαιο για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 80 χρόνια, προκαλώντας ήδη έντονο ενδιαφέρον στον νομικό κόσμο και στους πολίτες.
Σύμφωνα με νομικούς, η κήρυξη ιδιόγραφης διαθήκης ως κυρίας και ο γραφολογικός έλεγχος κρίνονται απαραίτητα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως όταν ευνοούνται πρόσωπα εκτός πρώτου βαθμού συγγένειας ή όταν η διαθήκη εμφανίζεται προς δημοσίευση μετά από δύο έτη από τον θάνατο.
Στις περιπτώσεις αυτές διατάσσεται υποχρεωτικά πραγματογνωμοσύνη για τη διαπίστωση της γνησιότητας, ενώ το Δημόσιο ενημερώνεται εγκαίρως πριν από τη δικαστική διαδικασία.
Ημερομηνία, πρωτότυπο και διαδικασία δημοσίευσης
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η σωστή ημερομηνία και η ύπαρξη πρωτότυπου εγγράφου είναι καθοριστικής σημασίας. Η έλλειψη ημερομηνίας δεν οδηγεί αυτομάτως σε ακυρότητα, καθώς μπορεί να συμπληρωθεί από το περιεχόμενο της διαθήκης, εφόσον προκύπτει σαφής χρόνος σύνταξης.
Ωστόσο, όταν το πρωτότυπο έχει χαθεί και υπάρχουν μόνο αντίγραφα ή φωτογραφίες, αυτά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για δημοσίευση, με τη διαδικασία να «μπλοκάρει» υποχρεωτικά από τον συμβολαιογράφο.
Διαδικασία και βασικά λάθη
Για την έναρξη της διαδικασίας απαιτείται ληξιαρχική πράξη θανάτου, ενώ η δημοσίευση γίνεται πλέον ψηφιακά μέσω πλατφόρμας, χωρίς φυσική παρουσία των κληρονόμων.
Οι πιο συχνές καθυστερήσεις εντοπίζονται σε λάθη στα στοιχεία ταυτοποίησης του θανόντος, όπως ονοματεπώνυμο και ημερομηνία θανάτου, γεγονός που απαιτεί διορθώσεις πριν την έκδοση του σχετικού πιστοποιητικού.
Διαθήκες σε ξένη γλώσσα
Τέλος, οι διαθήκες που συντάσσονται σε ξένη γλώσσα είναι αποδεκτές μόνο εφόσον συνοδεύονται από επίσημη μετάφραση από πιστοποιημένο φορέα ή τη μεταφραστική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, με τον συμβολαιογράφο να μην μπορεί να αναλάβει τη μετάφραση, ακόμη κι αν γνωρίζει τη γλώσσα.
Δείτε επίσης:
