Όταν ένα καθεστώς καταρρέει, τότε από επικίνδυνο, γίνεται ανεξέλεγκτο.
Όταν μάλιστα αυτό το καθεστώς διαθέτει αποδεδειγμένα ένα δομημένο παρακράτος που δεν διστάζει να στραφεί – ακόμα και σε περίοδο που φαντάζει πανίσχυρο – κατά κορυφαίων αρμών του, υπουργών, διοικητών, επιχειρηματιών κλπ, φανταστείτε τι είναι ικανό να κάνει όταν νιώθει πως οι μέρες του είναι μετρημένες.
Ένα καθεστώς λοιπόν αυτού του τύπου, δεν θα διστάσει να θυσιάσει ακόμα και ένα πιστό και πολύτιμο πιόνι του, προκειμένου να εκμεταλλευτεί την «θυσία» αυτή για να επιβιώσει.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ευρύτατη διασπορά στοχοποίησης συγκεκριμένων προσώπων του καθεστώτος, ακόμα και από το ίδιο το καθεστώς, μπορεί να έχει διπλή ανάγνωση.
Χρειάζεται λοιπόν εγρήγορση και μεγάλη προσοχή, διότι η προβοκάτσια μπορεί να βρίσκεται προ των πυλών. Σε ολόκληρη την σύγχρονη ιστορία, από τις προβοκάτσιες, ζημιωμένη βγαίνει πάντα η Ελλάδα.
