Σε ανάλυσή του στο Middle East Forum ο Michael Rubin, ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, όπου ειδικεύεται σε χώρες της Μέσης Ανατολής, ιδιαίτερα στο Ιράν και την Τουρκία αναφέρεται στην ανάδυση μια τουρκικής πυρηνικής απειλής και για την Ινδία. Όπως επισημαίνει, για δεκαετίες η πυρηνική στρατηγική του Νέου Δελχί ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το Πακιστάν. Η περιβόητη δήλωση του Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο ότι οι Πακιστανοί θα «έτρωγαν ακόμα και γρασίδι» προκειμένου να αποκτήσουν την «ισλαμική βόμβα», σε συνδυασμό με την επεκτατική πολιτική της Κίνας στο Λαντάκ, υπήρξαν οι κύριοι καταλύτες για τον πυρηνικό εξοπλισμό της Ινδίας. Σήμερα όμως, ένας νέος, πιο σύνθετος παίκτης αναδύεται στον ορίζοντα: η Τουρκία.
Το Πακιστάν ως «γνώριμος εχθρός»
Παρά τον ριζοσπαστισμό της πακιστανικής κοινωνίας και τους φόβους για «χαλάρωση» του ελέγχου του οπλοστασίου του (loose nukes) σε περίπτωση πραξικοπήματος, η Ινδία έχει αποδείξει πως μπορεί να διαχειριστεί την απειλή του Ισλαμαμπάντ. Οι διεθνείς ανησυχίες —όπως στην κρίση του Κάργκιλ— επικεντρώνονταν πάντα στην πιθανότητα ένας παρορμητικός στρατηγός να πυροδοτήσει έναν πυρηνικό όλεθρο. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο διατηρούσαν πάντα μηχανισμούς πίεσης, ενώ το Πεντάγωνο φέρεται να διαθέτει σχέδια έκτακτης ανάγκης για την ασφάλιση των πακιστανικών πυρηνικών από τρομοκρατικές ομάδες.
Η Τουρκία μπορεί να έχει πυρηνικό οπλοστάσιο 5 χρόνια μετά τη λειτουργία του Ακούγιου
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι η Άγκυρα αποτελεί πλέον σοβαρότερο κίνδυνο από το Ιράν ή το Πακιστάν για τρεις βασικούς λόγους:
1) Σε αντίθεση με την Τεχεράνη ή το Ισλαμαμπάντ, η Τουρκία καλύπτεται από το Άρθρο V του ΝΑΤΟ. Αυτό σημαίνει ότι ο Ερντογάν μπορεί να αναπτύξει πυρηνικές ικανότητες χωρίς τον φόβο μονομερών προληπτικών πληγμάτων από τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, καθώς οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του θα θεωρούνταν επίθεση κατά ολόκληρης της Συμμαχίας.
2) Με απόσταση 4.500 χιλιομέτρων από την Ινδία, η Άγκυρα ίσως πιστεύει ότι μπορεί να στηρίξει την τρομοκρατία χωρίς να υποστεί τις άμεσες συνέπειες των αντιποίνων που θα αντιμετώπιζε ένα γειτονικό κράτος.
3) Με τη λειτουργία του αντιδραστήρα στο Ακούγιου, εκτιμάται ότι η Τουρκία θα μπορούσε να αποκτήσει βόμβα μέσα σε μόλις πέντε χρόνια, ξεπερνώντας κατά πολύ τους ρυθμούς ανάπτυξης του Ιράν.
Η ιδεολογική σύγκρουση και ο «πολυμέτωπος πόλεμος»
Ο Πρόεδρος Ερντογάν, διακατεχόμενος από ένα όραμα «νέου Σουλτάνου» ή «Χαλίφη», φαίνεται να διεξάγει ήδη έναν ακήρυχτο πόλεμο κατά της Ινδίας.
Υπονόμευση: Χρήση ΜΜΕ και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων για τη διάβρωση της ινδικής νομιμότητας.
Τρομοκρατία: Χρηματοδότηση ομάδων που στοχεύουν την Ινδία μέσω του Πακιστάν.
Θρησκευτική προκατάληψη: Απόρριψη οποιασδήποτε κυβέρνησης όπου μη μουσουλμάνοι κυβερνούν μουσουλμάνους.
Η δυτική αφέλεια και η αντίδραση του Ισραήλ
Ενώ οι ΗΠΑ και η ΕΕ εμφανίζονται ευάλωτες στον τουρκικό εκβιασμό (μεταναστευτικό, επιχειρηματικές συμφωνίες), το Ισραήλ έχει ήδη «ξυπνήσει» μπροστά στην τουρκική πυρηνική απειλή. Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Νέο Δελχί οφείλει να πράξει το ίδιο, αναγνωρίζοντας ότι μια πυρηνικά οπλισμένη Τουρκία θα αισθανθεί αρκετά ισχυρή ώστε να κλιμακώσει την επιθετικότητά της χωρίς τους περιορισμούς των συμβατικών όπλων.
Δείτε επίσης:
- Russia Today: Ο Ερντογάν θέλει να αποκτήσει πυρηνική βόμβα
- Israel Hayom: Η Τουρκία θέλει να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα
- Κοινό μέτωπο Νετανιάχου – Μόντι κατά του Τζιχαντισμού
