Σε 74 μαστιγώματα καταδικάστηκαν η Ιρανή τραγουδίστρια Παρστού Αχμαντί και οκτώ μέλη της ομάδας της για συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά στο YouTube. Αιτία της πρωτοφανούς απόφασης, που έχει προκαλέσει σάλο, ήταν η εμφάνισή της χωρίς χιτζάμπ.
Όπως αναφέρει ο Guardian, σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα το ποινικό δικαστήριο της επαρχίας Κομ επέβαλε στους καλλιτέχνες ποινή μαστιγώματος, διετή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και διετή απαγόρευση άσκησης καλλιτεχνικής δραστηριότητας, με κατηγορίες που περιλαμβάνουν προσβολή της δημόσιας αιδούς μέσω παραγωγής και δημοσίευσης «χυδαίου και ανήθικου περιεχομένου» στο διαδίκτυο.
Παρότι η επίσημη δικαστική ειδησεογραφική υπηρεσία δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει την απόφαση, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόροι που εξέτασαν τα έγγραφα αναφέρουν ότι το μοτίβο συλλήψεων και διώξεων καλλιτεχνών που αμφισβητούν δημόσια το καθεστώς αντανακλά μια ευρύτερη προσπάθεια αποτροπής πολιτισμικής διαφωνίας.
Τον Δεκέμβριο του 2024, η 29χρονη τραγουδίστρια ερμήνευσε το πατριωτικό τραγούδι «Az Khoone Javanane Vatan» (Από το αίμα των νέων της πατρίδας) χωρίς χιτζάμπ σε μια ζωντανή μετάδοση που έγινε viral. Συνελήφθη προσωρινά μαζί με αρκετούς μουσικούς λίγο μετά τη δημοσίευση της εμφάνισης, και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερη. Οι αρχές αργότερα άσκησαν επίσημη δίωξη για τη δημοσίευση του βίντεο, το οποίο έκτοτε έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές στο YouTube.
Another jaw dropping bravery by an Iranian woman. Singer Parastoo Ahmady did a live performance in Iran a few hours ago in an ancient road inn/caravansary.
This is while the regime not only continues to ban women from singing, it just passed a new law that imposes even more… pic.twitter.com/YMAK6y19Bl
— Bahman Kalbasi (@BahmanKalbasi) December 12, 2024
Αντιδράσεις από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Η Μπαχάρ Γκαντεχάρι, διευθύντρια υπεράσπισης στο αμερικανικό Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν, δήλωσε ότι «η τιμωρία των 74 μαστιγώσεων για το απλό γεγονός ότι τραγουδά και εμφανίζεται χωρίς χιτζάμπ αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι οι συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν δεν έχουν αλλάξει, παρά την εκστρατεία προπαγάνδας των ιρανικών αρχών σε περίοδο πολέμου με στόχο τη βελτίωση της εικόνας τους». Πρόσθεσε ότι η αντίθεση μεταξύ της επίσημης εικόνας και της δίωξης καλλιτεχνών αποκαλύπτει «το χάσμα ανάμεσα στην προπαγάνδα του καθεστώτος και την πραγματικότητα».
Ο Μοεΐν Χαζαελί, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Dadban, ένα κέντρο νομικής υποστήριξης για Ιρανούς ακτιβιστές, δήλωσε ότι η ποινή δεν έχει νομική βάση. «Το τραγούδι, η μουσική εκτέλεση και η παραγωγή ή διάδοση μουσικών έργων από γυναίκες δεν ποινικοποιούνται από το ιρανικό ποινικό δίκαιο. Κατά συνέπεια, τέτοιες πράξεις δεν μπορούν εύλογα να θεωρηθούν ως “παραγωγή, διανομή ή δημοσίευση άσεμνου περιεχομένου”», ανέφερε.
Πρόσθεσε ακόμη ότι «η επιβολή ποινής μαστίγωσης σε καλλιτέχνες, ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών ή άλλους πολίτες δεν είναι απλώς ζήτημα εσωτερικού ποινικού δικαίου. Εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών να απαγορεύουν τα βασανιστήρια και να προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια». «Για τον λόγο αυτό, πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούν τη μαστίγωση όχι νόμιμη μορφή τιμωρίας, αλλά μορφή βασανιστηρίου και απάνθρωπης μεταχείρισης», σημείωσε.
Φόβοι για κλιμάκωση της πολιτιστικής καταστολής
Για τους Ιρανούς καλλιτέχνες, η απόφαση, αν και όχι απρόσμενη, έχει εντείνει τους φόβους για κλιμάκωση της πολιτιστικής καταστολής.
Η Ιρανοβρετανίδα ηθοποιός Ναζανίν Μπονιαντί δήλωσε ότι «η καταδίκη της τραγουδίστριας Παρστού Αχμαντί σε μαστίγωση για την απλή πράξη του δημόσιου τραγουδιού χωρίς χιτζάμπ αποτελεί μια σκληρή υπενθύμιση ότι, παρά τα όσα λέγονται στην Ουάσινγκτον για ένα “νέο καθεστώς” στο Ιράν, ο μηχανισμός καταστολής της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αμετάβλητος». Πρόσθεσε ότι «η εξοικείωση με ένα καθεστώς που μαστιγώνει γυναίκες για τη φωνή τους και σκοτώνει πολίτες που διεκδικούν τα δικαιώματά τους, το μόνο που κάνει είναι να το ενθαρρύνει να συνεχίσει την τυραννική του πορεία».
Η Ιρανή ηθοποιός Σετερέ Μαλέκι, η οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα μετά τη συμμετοχή της στην υποψήφια για Όσκαρ ταινία του Μοχάμαντ Ρασουλόφ «Ο Σπόρος της Ιερής Συκιάς» (The Seed of the Sacred Fig), δήλωσε ότι η εμφάνιση είχε ισχυρή συναισθηματική επίδραση πάνω της. «Όταν είδα το βίντεο της συναυλίας της Παρστού Αχμαντί, αναζωπύρωσε μέσα μου το πνεύμα της αντίστασης. Για μέρες το έβλεπα ξανά και ξανά και ένιωθα τεράστια υπερηφάνεια για εκείνη» δήλωσε.
«Γνωρίζοντας όλες τις συνέπειες που θα αντιμετώπιζε, αρνήθηκε να εγκαταλείψει το δικαίωμά της ως γυναίκα να ζήσει, να τραγουδήσει και να ακουστεί. Οι Ιρανές γυναίκες δεν σταματούν να αγωνίζονται απέναντι στην τυραννία, ούτε για μια στιγμή» σημείωσε. Και πρόσθεσε: «Για έναν Ιρανό καλλιτέχνη που αρνείται να συμμορφωθεί με τη λογοκρισία στο εσωτερικό της χώρας, η καθημερινότητα είναι μια μορφή αντίστασης».
Δείτε επίσης:
Βρετανία: «Σάρωσε» ο Μπέρναμ – Η νίκη που απειλεί τον Στάρμερ
ΗΠΑ-Ιράν: «Πάγωσαν» οι συνομιλίες στην Ελβετία πριν καν ξεκινήσουν – Δεν πάει ο Βανς
