Μία δυσάρεστη καινοτομία του ουκρανικού ζητήματος είναι και ο υβριδικός πόλεμος που έχει κηρύξει ο Πρόεδρος Πούτιν στην Ευρώπη.
- Από τον Νίκο Κιτσάκο
Δικηγόρος/Διεθνολόγος
Νομική Αθηνών/ΜΑs University of Geneva
Παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία, η Ρωσία έχει ξεκινήσει και τον νέο υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ευρώπης, έναν πόλεμο που δεν γίνεται με συμβατικά όπλα, αλλά έναν πόλεμο πολύ σκληρό για την Ευρώπη ο οποίος υπό συνθήκες μπορεί να μετατραπεί σε κανονικό πόλεμο.
Ο υβριδικός πόλεμος χτυπάει με τα όπλα της ενέργειας και της διατροφής. Χρησιμοποιεί την εξάρτηση της Ευρώπης από τα αγαθά της Ρωσίας και επιτίθεται με την διακοπή των σχετικών προμηθειών προς τις χώρες της Ευρώπης. Οπότε ο αποδέχτης των υβριδικών «πυρών» είναι ο Ευρωπαίος πολίτης, ο οποίος κινδυνεύει να μείνει χωρίς ρεύμα, χωρίς ψωμί και χωρίς εργασία αν κλείσουν εργοστάσια λόγω μη ενεργειακής επάρκειας. Ο Πούτιν λοιπόν δεν χτυπάει μόνο το ανεπτυγμένο βιοτικό επίπεδο του μέσου Ευρωπαίου πολίτη, αλλά χτυπάει τις βασικές βιοτικές του ανάγκες.
Αν λοιπόν αυτός ο υβριδικός πόλεμος γιγαντωθεί και κρατήσει μήνες, η Ευρώπη θα προσπαθήσει να επιβιώσει, προσπαθώντας να «αρπάξει» από κάπου τα αγαθά αυτά που θα της λείψουν.
Ας ελπίσουμε ο υβριδικός αυτός πόλεμος να μην είναι η αφορμή και η έναρξη ενός Γ παγκοσμίου πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Δύσης – ΝΑΤΟ.
Άλλωστε οι ΗΠΑ και οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν πόλεμο με την Ρωσία, αλλά παράλληλα δηλώνουν ότι θα υπερασπιστούν τα Ευρωπαϊκά κεκτημένα με κάθε τρόπο. Η απώλεια συνεπώς των αγαθών πρώτης ανάγκης για τις Ευρωπαϊκές χώρες μπορεί να θεωρηθεί από την Δύση ως πρόκληση της Ρωσίας εναντίον των Ευρωπαϊκών κεκτημένων.
Η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη σε έκταση χώρα του πλανήτη, η πλουσιότερη σε ορυκτό πλούτο, με αχανείς γαίες και η πρώτη σε εκτάσεις καλλιέργειας σιτηρών και άλλων αγροτικών αγαθών.
Ο κυριότερος πελάτης της Ρωσίας ήταν οι χώρες της Ευρώπης. Σε αυτές λοιπόν τις χώρες έχει κηρύξει τον υβριδικό πόλεμο ο Πούτιν σταματώντας σταδιακά όλες τις προμήθειες σε φυσικό αέριο και τρόφιμα.
Μάλιστα ο Πούτιν εφαρμόζει το «βασανιστήριο της σταγόνας» στην Ευρώπη, παίζοντας με τις προμήθειες που στέλνει και αφήνοντας να εννοηθεί ότι σύντομα θα σταματήσει εντελώς τις εξαγωγές προς την Ευρώπη.
Κάθε τόσο κλείνει δήθεν για συντήρηση τους αγωγούς φυσικού αερίου, προκαλώντας πανικό στην Ευρώπη αν θα τους ξανανοίξει ή όχι.
Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που του δίνει η γεωγραφική του θέση, προκαλώντας συνεχώς εκπλήξεις στις Ευρωπαϊκές χώρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δικαστική απόφαση πόλης της Ρωσίας με λιμάνι στην Μαύρη θάλασσα, από όπου εξάγονται τα πετρέλαια του Καζακστάν, με την οποία απαγορεύεται στην Καζάκικη εταιρεία να εξάγει πετρέλαια από το λιμάνι αυτό. Τι θα συμβεί αν σταματήσει και το Καζάκικο πετρέλαιο για την Ευρώπη? Είναι προφανές ότι και αν δεν κλείσει άμεσα το λιμάνι μεταφόρτωσης του Καζάκικου πετρελαίου, κάποια στιγμή θα συμβεί αυτό. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι το Καζακστάν ανήκει στις φιλικές γειτονικές στην Ρωσία χώρες με κυβέρνηση αδελφική του Πούτιν. Ίσως γι’ αυτό τον λόγο τον περασμένο χρόνο η Δύση προσπάθησε να ανατρέψει το καθεστώς στο Καζακστάν με αποτυχία φυσικά, αφού ο Ρωσικός στρατός επενέβη και προστάτευσε την τοπική κυβέρνηση.
Έχουμε αναλύσει και σε προηγούμενες παρεμβάσεις εκτενώς τι σημαίνει για την Ευρωπαϊκή οικονομία και για το βιοτικό επίπεδο των Ευρωπαίων πολιτών αυτή η διαφαινόμενη επιλογή του Πούτιν.
Οι Ευρωπαίοι θα παγώσουν τον χειμώνα, θα κλείσουν εργοστάσια, θα ψάχνουν να βρουν ψωμί, ενώ ταυτόχρονα οι Ευρωπαϊκές οικονομίες θα πτωχεύσουν στην προσπάθειά τους να ενισχύουν με επιδοματικές πολιτικές τους πολίτες τους.
Μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση η δήλωση Υπουργού της Γερμανικής κυβέρνησης ότι θα πρέπει να σταματήσουν οι διακοπές παροχής ρεύματος σε νοικοκυριά της Γερμανίας που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς ρεύματος. Αν η Γερμανία προτρέπει τους πολίτες της να μην πληρώνουν τους λογαριασμούς τους, αν η Γερμανία προειδοποιεί τους πολίτες της για πιθανές διακοπές ρεύματος – θέρμανσης και για τεράστιες αυξήσεις τιμών στην ενέργεια, τότε κάτι δεν πάει καλά.
Μέσω του υβριδικού πολέμου η Ρωσία μπορεί να εμποδίσει και να καθυστερήσει και την προσπάθεια υπέρ-εξοπλισμών της Γερμανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Πώς θα λειτουργήσει η Γερμανική πολεμική βιομηχανία χωρίς φυσικό αέριο ή ηλεκτροδότηση?
Η απόφαση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να βγάλουν την Γερμανία από την εποπτεία των εξοπλιστικών της προγραμμάτων ήταν κάτι που ενόχλησε την πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι δεν ξεχνάνε την ιστορία και δεν επιθυμούσαν ποτέ η Γερμανία να γίνει μία στρατιωτική υπερδύναμη που μπορεί υπό συνθήκες να στρέψει τα όπλα της πάλι εναντίον της ίδιας της Ευρώπης. Ίσως αυτός να είναι και ένας βασικός λόγος που ο Πούτιν χτυπάει υβριδικά τόσο πολύ την Γερμανία.
Τα πάντα δείχνουν ότι ο ερχόμενος χειμώνας θα είναι καταλύτης εξελίξεων για την ασφάλεια της Ευρώπης.
Αν δεν βρεθεί μία ισορροπία μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, είναι πολύ πιθανόν ο υβριδικός πόλεμος να μετατραπεί σε θερμό πόλεμο.
Η Ευρώπη μοιάζει με την Ευρώπη του 1939, φυσικά με διαφορετικές συνθήκες, διαφορετικό συγκρουσιακό υπόβαθρο και διαφορετικό ιδεολογικό αφήγημα των αντιμαχόμενων πλευρών.
