Του Ευάγγελου Χοζοβίτη
Σε λιγότερο από τρείς μήνες οί Γάλλοι θα κληθούν μαζί με τους υπόλοιπους ευρωπαίους πολίτες να εκλέξουν τους αντιπροσώπους τους στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο. Οι ευρωεκλογές είναι το πρώτο επίσημο τέστ αντοχής στο εκλογικό σώμα για τον Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος διανύει την έβδομη χρονιά της προεδρικής του θητείας μετά την επανεκλογή του το 2022.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα το 47% των Γάλλων ενδιαφέρεται για αυτές τις εκλογές και φυσικά στο επίκεντρο των ανησυχιών τους είναι η καθημερινότητα – αγοραστική δύναμη σε συνδυασμό με την αγροτική κρίση. Παράλληλα τά ζητήματα της ασφάλειας και της κοινωνικής προστασίας είναι ψηλά στις προτεραιότητές τους.
Η δεύτερη θητεία του Μακρόν κατά κοινή ομολογία χαρακτηρίζεται από μία αλαζονεία πού έχει σαν αποτέλεσμα την μη κατανόηση των κοινωνικών προβλημάτων , την απομάκρυνση από την κοινωνία και την αίσθηση ότι λειτουργεί ως πρόεδρος πού στηρίζει τάσυμφέροντα των λίγων. Το κλίμα πού εισέπραξα κατά την τελευταία πολυήμερη παραμονή μου στη Γαλλία επιβεβαιώνει απόλυτα το χάσμα πού υπάρχει μεταξύ κοινωνίας και Ελυζέ. Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω και πάλι με συναδέλφους δημοσιογράφους , πανεπιστημιακούς και με ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Η αγωνία για το αύριο είναι κάτι παραπάνω από εμφανής ενώ η στροφή των Γάλλων προς την Ακροδεξιά , κυρίως στις αγροτικές περιοχές και στην εκτός περιφέρειας του Παρισιού πόλεις, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η νύχτα της 9ης Ιουνίου θα είναι πολύ δύσκολη για το κυβερνητικό στρατόπεδο αλλά και για την αριστερά και για την κεντροδεξιά.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμα και στελέχη πού βρίσκονται κοντά στον Εμμανουέλ Μακρόν δέχονται ότι ό τρόπος άσκησης της διακυβέρνησης δίνει άπλετο χώρο στο κόμμα της Μαρίν Λεπέν το οποίο σταθερά σε όλες τις δημοσκοπήσεις κατέχει την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των Γάλλων με μία διαφορά από το κόμμα του Μακρόν πού αγγίζει σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και το 12%. Το σύνολο των αριστερών και οικολογικών κομμάτων εξακολουθούν να μην μπορούν να αρθρώσουν μία πρόταση πού να ανταποκρίνεται στα δεδομένα της εποχής , η κεντροδεξιά αναζητεί ακόμα τον βηματισμό της ενώ ο ακόμα πιο επιθετικός στον ακροδεξιό του λόγο Ερίκ Ζεμούρ δεν φαίνεται ότι μπορεί να ανακόψει την δυναμική της Λεπέν.
Την ίδια στιγμή μυστική έρευνα πού έγινε από το κεντροδεξιό Ρεπουμπλικανικό κόμμα τον Δεκέμβριο του 2023( λίγο πρίν την ψηφοφορία για τον νέο μεταναστευτικό νόμο ) και ήρθε στο φώς της δημοσιότητας πρόσφατα , έδειξε ότι σε περίπτωση πρόωρων βουλευτικών εκλογών ο Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν θα ήταν πρώτο κόμμα αγγίζοντας την απόλυτη πλειοψηφία των 289 εδρών.
Η αλλαγή πρωθυπουργού, η αποδοχή σημαντικού μέρους των αιτημάτων των αγροτών ως αποτέλεσμα των πρόσφατων δυναμικών κινητοποιήσεων τους , η συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος των αμβλώσεων και ή λεκτική , σε αυτήν την φάση, σοβαρή όξυνση των γαλλο-ρωσικών σχέσεων δεν έχουν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα στην αναστροφή του δυσμενούς κλίματος για το κυβερνητικό στρατόπεδο.
Όπως μού έλεγαν οί συνομιλητές μου η κοινωνία ανησυχεί και έχει θυμό. Θυμό για όλα . Οι νέοι μπορεί σε μεγάλο ποσοστό να γυρνούν την πλάτη στην πολιτική και στους πολιτικούς όμως υπάρχει ένα αξιοσημείωτο ποσοστό τους πού τό θέλγει ο ακροδεξιός λόγος. Δεν είναι λίγοι αυτοί πού μιλούν για έλλειμμα δημοκρατίας στη χώρα φέρνοντας ως παράδειγμα την αυταρχική εφαρμογή του άρθρου 49-3 του συντάγματος , την δυνατότητα δηλαδή να περάσει νόμο η κυβέρνηση με πράξη νομοθετικού περιεχομένου όταν δεν έχει πλειοψηφία στην βουλή.
Η γαλλική οικονομία δεν φαίνεται να πηγαίνει τόσο καλά . Ο αρμόδιος υπουργός Μπρούνο Λεμέραναθεώρησε την ανάπτυξη της χώρας κάτω από το 1%, μακριά από τον στόχο του 1,4% πού αρχικά είχε προβλεφθεί. Αναγκαστικά θα γίνουν περικοπές 10 δισεκατομμυρίων ευρώ στον δημόσιο τομέα. Ο Γάλλος πρόεδρος επικρίνεται ότι ενώ η οικονομία έχει προβλήματα εντούτοις πρωτοστατεί στο πλαίσιο της Ε.Ε. για την εκταμίευση σημαντικής οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία. Οι Γάλλοι στην πλειοψηφία τους δέχονται ότι ο Πούτιν είναι απειλή για την χώρα τους αντιδρούν όμως στο ενδεχόμενο αποστολής στρατιωτών τους στο ουκρανικό μέτωπο.
Σ’αυτό το συνολικά δυσμενές περιβάλλον έρχεται να προστεθεί η μεγάλη ανησυχία για την κοσμικότητα του κράτους. Οκτώ στους δέκα πολίτες θεωρούν ότι η κοσμικότητα περιφρονείται σοβαρά στους δημόσιους χώρους και στα σχολεία. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μία ακόμα κοινωνική έκρηξη καθώς η γαλλική κοινωνία είναι ένα καζάνι πού βράζει συνεχώς. Μπορεί βέβαια ο αλαζονικός τρόπος διακυβέρνησης του Μακρόν να δίνει πόντους στην Λεπέν όμως δεν είναι καθόλου άμοιροι ευθυνών για την σημαντική ανοδό της η αριστερά και η κεντροδεξιά. Έχουν και αυτοί ευθύνες γιατί εδώ και μία δεκαετία η Λεπέν χτίζει πολύ προσεκτικά με καθοριστικές μεταμορφώσεις θα τολμούσα να πώ , το προφίλ της και το σύνολο του πολιτικού συστήματος ‘’ περί άλλων τυρβάζει’’.
