Η Βρετανία και η Γαλλία φιλοξενούν συνάντηση υπουργών Άμυνας από 30 χώρες με στόχο τη δημιουργία μιας ειρηνευτικής δύναμης που θα μπορούσε να αναπτυχθεί στην Ουκρανία – εφόσον επιτευχθεί κάποια στιγμή μια συμφωνία με τη Ρωσία.
Το σχέδιο προβλέπει δύναμη έως και 30.000 στρατιωτών, χωρίς να αποκλείεται η ανάπτυξή της είτε εντός Ουκρανίας είτε στις γειτονικές χώρες, ανάλογα με τις εξελίξεις. Ωστόσο, η παρουσία της κοντά στα ρωσικά σύνορα θεωρείται μάλλον απίθανη.
Αυτό που ξεχωρίζει, ωστόσο, είναι η παντελής απουσία των Ηνωμένων Πολιτειών από τη διαδικασία. Η Ουάσιγκτον δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις και δεν έχει δεσμευτεί για παροχή αεροπορικής κάλυψης ή στρατιωτικής υποστήριξης, γεγονός που δημιουργεί έντονο σκεπτικισμό για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να ξεκαθαρίσει τη στάση της Ελλάδας: προτίθεται να συμμετάσχει σε αυτή την καταδικασμένη προς αποτυχία ειρηνευτική αποστολή; Θα στείλει ελληνικά στρατεύματα; Οφείλει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις
Η εμπλοκή ή όχι της Ελλάδας δεν είναι μια τεχνική απόφαση. Είναι μια βαθιά πολιτική πράξη, με επιπτώσεις στις διεθνείς σχέσεις, στην άμυνα και το μέλλον του ελληνικού έθνους.
