Η Κουμουνδούρου έχει δώσει γραμμή σε όλα τα στελέχη της που εμφανίζονται στα ΜΜΕ, να κατηγορούν την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή για την χρεοκοπία, χωρίς να αποδίδουν ευθύνες στον Γιώργο Παπανδρέου. Η εξέλιξη αυτή είναι μία οβιδιακή αλλαγή στην ρητορική του ΣυΡιζΑ, που μέχρι πρότινος εμφανιζόταν «πολέμιος του μνημονίου».
Η επικοινωνιακή κατεύθυνση αυτή έχει σαφέστατη στόχευση: Τον «εξευμενισμό» του ΠΑΣΟΚ – Κιν Αλ, ώστε στα τηλεοπτικά πάνελ να εμφανίζονται ως «μπλοκ» απέναντι στους εκπροσώπους της ΝΔ, με φυσική κατάληξη μια μετεκλογική συνεργασία. Η Κουμουνδούρου θέλει να ταυτίσει την χρεοκοπία του 2022 με την προηγούμενη χρεοκοπία, ώστε να καταλογίσει την συνολική ευθύνη στη Νέα Δημοκρατία, βγάζοντας από το κάδρο το ΠΑΣΟΚ σε όλες του τις εκφάνσεις.
Η περίοδος Σημίτη που λόγω χρηματιστηρίου, συμβάσεων, swaps και ΟΝΕ έχει την κύρια ευθύνη, θα βρίσκεται πλέον στο απυρόβλητο. Ακόμα και το έγκλημα του PSI που πρακτικά επισφράγισε την χρεοκοπία της Ελλάδας θα απουσιάζει πλήρως από την ρητορική των στελεχών του ΣυΡιζΑ.
Ακόμα και αν αυτή η τακτική είναι απολύτως εξηγήσιμη όσον αφορά την αξιωματική αντιπολίτευση, φαίνεται ότι και η Νέα Δημοκρατία παίρνει ένα υψηλό ρίσκο. Βουλευτές, κυρίως όσοι εξελέγησαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για πρώτη φορά, έχουν πάρει εντολή να μιλούν για «διαχρονικά λάθη που δεν πρέπει να επαναληφθούν», βάζοντας φυσικά στο τσουβάλι και την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή!
Η επιλογή του Μαξίμου να μην υπερασπίζεται την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έχει διπλή στόχευση: Να προσεγγίσει το ΠΑΣΟΚ για ενδεχόμενη μετεκλογική συνεργασία αλλά και να απεμπλακεί από την πολυδιάστατη πολιτική του Κώστα Καραμανλή, την προσέγγιση με την Ρωσία του Πούτιν και το βέτο στο Βουκουρέστι. Ενέργειες που φυσικά εάν υιοθετηθούν, θα εκθέσουν βάναυσα την σημερινή πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος κάνει ακριβώς τα αντίθετα.
Φαίνεται όμως ότι ο Κυριάκος έχει επιλέξει να ρισκάρει τυχόν ρήγμα με την εκλογική βάση της παράταξης, προκειμένου να προσεταιριστεί το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά και να διατηρήσει την εύνοια ισχυρών κύκλων πέραν του Ατλαντικού, που όπως έχει αποδειχτεί μπορεί να συμβάλλουν καταλυτικά τόσο στην διατήρηση όσο και στην ανατροπή μίας κυβέρνησης.
