«Αν τη σκαπουλάρω, θα κάνω μια μεγάλη συναυλία για να ευχαριστήσω όλους τους Έλληνες για το χειροκρότημα που μου έχουν προσφέρει εδώ και μισό αιώνα. Αν δεν τη σκαπουλάρω, όμως, θα κάνω μια συναυλία στον Άγιο Πέτρο με όλους τους φίλους που είναι εκεί πάνω».
Με αυτά τα λόγια και εμφανώς συγκινημένος ο σπουδαίος τραγουδιστής Τέρρης Χρυσός, που ετοιμάζεται την Τετάρτη να εισαχθεί στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο για εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, μιλάει αποκλειστικά στην εφημερίδα «Espresso» και τον Νίκο Νικόλιζα για το μεγάλο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει.
Δείτε επίσης: Η Ισαβέλλα Βλασιάδου μετά το «Ραντεβού στα τυφλά» έγινε επιχειρηματίας με success story
Έχοντας πίστη στον Θεό, ο αγαπητός ερμηνευτής που μεσουράνησε τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 προσπαθεί να βρει κουράγιο για να ξεπεράσει τη μεγάλη αυτή περιπέτεια. Πάνε περίπου δύο μήνες από τότε που ο 80χρονος Τέρρης Χρυσός διαγνώστηκε με σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν πίστεψε ότι το πρόβλημα αυτό θα τον έφερνε προ των πυλών του χειρουργείου.
«Δεν πίστευα ότι θα μπω στο χειρουργείο. Νόμιζα ότι θα ξεπεραστεί με φάρμακα. Τελικά το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό. Θα πρέπει να κάνω εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Θέλω να είμαι αισιόδοξος ότι θα βγω νικητής και από αυτή την περιπέτεια της ζωής.
Έχω πίστη στον Θεό και νομίζω ότι δεν θα με αφήσει να φύγω. Θέλω να ζήσω, γιατί θεωρώ ότι έχω να δώσω ακόμα πράγματα στο τραγούδι» λέει συγκινημένος λίγα εικοσιτετράωρα πριν από το χειρουργείο.
Ο ίδιος, άλλωστε, έχει μάθει από μικρός στα δύσκολα. Πέρασε πολύ φτωχικά χρόνια ώσπου να ορθοποδήσει και να μεγαλουργήσει στο ελληνικό τραγούδι. Σε παλαιότερη συνέντευξή του μάλιστα στην «Espresso» είχε μιλήσει για όλα όσα είχε περάσει μικρός.
«Μέχρι τα 16 μου η ζωή μου ήταν άθλια. Οκτώ χρόνων γύριζα στους δρόμους της Τρούμπας και πούλαγα φιστίκια. Ήρθαμε πρόσφυγες στην Αθήνα από την Κωνσταντινούπολη, με ένα βρακί μόνο. Τι να σας πρωτοπώ!
Μέχρι που πήγαν να με βιάσουν» είχε εξομολογηθεί, ενώ όταν είχε ερωτηθεί αν υπάρχει στο πλευρό του κάποιος δικός του άνθρωπος, είχε πει πως μόνο ένας φίλος, που είναι και γείτονας, του συμπαραστέκεται.
