13-7-2020

Παναγιώτης Στάθης: «Θα γίνει επανάσταση αν υπάρξει ξανά η λέξη “Μνημόνιο” στη νέα καθημερινότητά μας»

Ο Παναγιώτης Στάθης και ο  Νίκος Ρογκάκος και απέδειξαν ότι μέσα στην πανδημία του κορωνοϊού η ενημέρωση στην τηλεόραση είναι η πρώτη αξία και αυτή που θα πρέπει να έχει ουσιαστικά τον πρώτο λόγο στο πρόγραμμα ενός καναλιού.

Οι δύο μάχιμοι δημοσιογράφοι, με πολλές ώρες πτήσης στον «αέρα», κέρδισαν το στοίχημα της ενημέρωσης και ως «Πρωινοί τύποι» έδωσαν το Σαββατοκύριακο στον ΑΝΤ1 πληροφόρηση με σύνεση και ψυχραιμία, τη στιγμή που τα νέα για την πανδημία άλλαζαν με τάχιστους ρυθμούς και η Ελλάδα κλείστηκε στην καραντίνα.

Το δημοσιογραφικό δίδυμο θα αποχαιρετήσει τους τηλεθεατές τέλος Ιουνίου και θα τους ευχηθεί ένα πιο ήρεμο και πιο αισιόδοξο καλοκαίρι, ενώ θα ανανεώσει το ραντεβού μαζί τους για το φθινόπωρο.

Ο Νίκος Ρογκάκος και ο Παναγιώτης Στάθης, ακούγοντας την αγωνία των τηλεθεατών, τονίζουν και αυτοί με τη σειρά τους ότι το άγχος του κόσμου δεν είναι άδικο, καθώς η ύφεση στην οικονομία φέτος θα είναι μεγαλύτερη από τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης και των Μνημονίων, γιατί σε μια χώρα όπου κλείνουν τα πάντα και δεν κινείται τίποτα για τρεις μήνες πολύ δύσκολα έρχεται η ανάκαμψη. Ευελπιστούν, όμως, ότι το καλοκαίρι το 2021 θα υπάρχει ανάπτυξη και στον τουρισμό και στην οικονομία. Ο Νίκος Ρογκάκος μιλάει στο «Enjoy» και την Μαρία Ανδρέου:

Παναγιώτη, ας πάμε λίγο στο ανθρώπινο και προσωπικό κομμάτι. Πώς τις βιώσατε εσύ και η οικογένειά σου την πανδημία και την καραντίνα; Τι σου ήταν πιο δύσκολο να διαχειριστείς, τι σου έλειψε πιο πολύ και από πού αντλήσατε δύναμη εσύ, η σύζυγός σου και η κόρη σου; Τι κάνατε στο σπίτι;

Δύναμη αντλείς από την ψυχραιμία και την προσδοκία ότι θα ξεπεραστεί η κρίση. Πολλή καραντίνα προσωπικά δεν έζησα γιατί εκ των πραγμάτων βρισκόμουν στον σταθμό και δούλευα. Νομίζω ότι δεν δυσκολευτήκαμε ιδιαίτερα, με την έννοια ότι αποδεχτήκαμε εξαρχής τις συνθήκες ανάγκης. Ασε που βρεθήκαμε περισσότερες ώρες και κάναμε περισσότερα πράγματα μαζί. Με την κόρη μας συζητήσαμε εκτενώς το θέμα και υπήρξε πλήρης προσαρμογή. Υπήρξε και η βοήθεια της τεχνολογίας, όπως καταλαβαίνεις…

Πώς ήταν να είσαι στις επάλξεις της ενημέρωσης και να ανακοινώνεις νεκρούς από την πανδημία, νέα κρούσματα, να βλέπεις τα φέρετρα από την Ιταλία, να αναφέρεσαι σε περιοριστικά μέτρα και ένα Πάσχα πρωτόγνωρο χωρίς εκκλησία και συγγενείς; Πού λύγισες εσύ, ως δημοσιογράφος; Ειλικρινά, έθεσες κάποια στιγμή ένα βέτο και είπες «αυτό το βίντεο δεν το προβάλλουμε ως… Πρωινοί τύποι”, είναι πολύ σκληρό με το καλημέρα σας»;

Είμαι υπέρ της λογικής ενημέρωση χωρίς φτιασίδια. Αρα, δεν θεωρώ πως υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να προβληθεί, στο πλαίσιο, βέβαια, πάντα της δεοντολογίας. Η αλήθεια είναι πως, βλέποντας την παράταξη των στρατιωτικών αυτοκινήτων με τα φέρετρα στους δρόμους της Ιταλίας και ακούγοντας τον Ιταλό γιατρό να μιλά για «διαλογή» ασθενών που θα επιζήσουν και αυτών που θα πεθάνουν, σοκαρίστηκα. Ξέρεις, τη στιγμή που περιγράφω στον αέρα σχεδόν δεν με επηρεάζει τίποτα. Το πρόβλημα είναι όταν κλείνουν τα φώτα και αναμετράσαι με τον εαυτό σου.

Πιστεύεις ότι το «Μένουμε σπίτι» ήταν η μόνη λύση; Το παράδειγμα με την ανοσία της αγέλης στη Σουηδία και τη Βρετανία τελικά δεν τους βγήκε σε καλό… Ωστόσο βγαίνουμε κι εμείς σήμερα στις αγορές χωρίς φάρμακο ή εμβόλιο. Ουσιαστικά και πάλι… ανοσία της αγέλης. Τι έχει αλλάξει όμως; Πρόλαβε το εθνικό σύστημα υγείας και προετοιμάστηκε καλύτερα;

Νευρίασα πολύ από το δόγμα περί ανοσίας της αγέλης. Απάνθρωπο και, όπως αποδείχτηκε, επιστημονικά λάθος. Το «κλείσιμο» αποδείχτηκε σωτήριο για την υγεία μας και για το σύστημα υγείας, που τόσο είχε απαξιωθεί από όλες τις κυβερνήσεις. Αυτό ίσχυε στη έξαρση της πανδημίας. Τώρα που οι επιστήμονες βλέπουν την καμπύλη να βαίνει μειούμενη, είναι η ώρα για μερική απελευθέρωση. Ελπίζω να πάνε όλα καλά με την απαιτούμενη προσοχή από όλους.

Εσύ φοβάσαι που πας στη δουλειά; Φοράς μάσκα, παίρνεις τις αποστάσεις;

Το μεγάλο μου πρόβλημα είναι η εκ φύσεως διαχυτική συμπεριφορά μου (γέλια). Είναι πολύ αυθόρμητη η συμπεριφορά μου. Συνεπώς, αναγκαστικά μαζεύτηκα. Φοράω μάσκα όπου απαιτείται και γενικώς τηρώ τους κανόνες, άλλωστε είχα πάντα μια επιμονή με την υγιεινή των χεριών κ.λπ. Οσο για τον φόβο, είναι ένα συναίσθημα που το κρατώ μακριά μου. Προτιμώ την προσοχή.

Στα σχολεία πιστεύεις ότι θα γίνει το μεγάλο πείραμα; Αγριο πράγμα η πανδημία για τα παιδιά, να μην μπορούν να χαρούν, να αγγίξουν, τους συμμαθητές τους. Πώς θα διοχετευτούν τόση ενέργεια και τόσο συναίσθημα;

Εχεις δίκιο. Από τα παιδιά, αν κρίνω από την κόρη μου, λείπει πολύ αυτό το συναίσθημα της σχολικής συναναστροφής. Οι τηλεδιασκέψεις είναι λίγο άψυχο πράγμα, αλλά ήταν μια αναγκαστική λύση. Δεν έχω πειστεί ακόμα πάντως ότι ήταν ανάγκη να ανοίξουν τα σχολεία για τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Πιθανόν είναι ένα αχρείαστο ρίσκο.

Τι σας λέει ο κόσμος στην εκπομπή; Κουράστηκε να ακούει για την πανδημία ως ψυχολογική αντίδραση και τώρα τον ενδιαφέρει η οικονομία;

Φοβάμαι ότι ο κόσμος μάς βλέπει στον δρόμο με τον Νίκο και γελάει… Δεν ξέρω αν θέλουν να μας πουν κάτι. Κοίταξε, εμείς εξαρχής έχουμε επιλέξει ένα διαφορετικό ύφος ενημέρωσης. Τα λέμε όλα αλλιώς. Δηλαδή δεν αποκλείουμε τη διάθεση χιούμορ (που έχουμε διαρκώς και οι δύο), ακόμα και μέσα σε μια ακραιφνώς ενημερωτική εκπομπή. Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην μπορεί ένας δημοσιογράφος να κάνει χιούμορ με έναν καλεσμένο. Οσον αφορά το ενδιαφέρον του κόσμου, νομίζω ότι πλέον στρέφεται προφανώς στην τσέπη του, με το βλέμμα όμως πάντως και στην υγεία του.

Τελικά ο κορωνοϊός είναι μια πανδημία που χτυπάει κάθε 100 χρόνια την ανθρωπότητα ή ένας βιοχημικός πόλεμος; Πόσο βάση έχουν οι ισχυρισμοί του προέδρου των ΗΠΑ για τη δημιουργία αυτού του ιού σε εργαστήριο στην Κίνα;

Δεν είμαι υπέρ των θεωριών συνωμοσίας, γενικώς. Βλέπω και πιστεύω τα πράγματα που αποδεικνύονται. Και π.χ. αποδείχτηκε ότι ο κ. Τραμπ απέτυχε παταγωδώς να προστατεύσει την υγεία των πολιτών του. Αυτός ο συνωμοσιολογικός ρεαλισμός κόστισε χιλιάδες ζωές. Η δική μου ηθική δεν το σηκώνει. Πολλώ δε μάλλον όταν χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει «εγκληματικές» πολιτικές αμέλειες. Οσο για τον «βιοχημικό» πόλεμο, είναι προφανές ότι οι παγκόσμιοι πόλεμοι πλέον δεν γίνονται μεταξύ στρατιωτικών δυνάμεων. Είναι κυρίως οικονομικοί, εύχομαι όχι και υγειονομικοί.

Ποιοι βγαίνουν ωφελημένοι από την πανδημία; Επειτα από κάθε υγειονομική και κοινωνική κρίση βγαίνουν τα όρνια και τα αρπακτικά;

Πάντα στις μεγάλες κρίσεις υπάρχουν αυτοί που κερδοσκοπούν. Υπήρξαν στη χούντα, στην Κατοχή, στα Μνημόνια. Ο ρόλος του κράτους, κάθε κράτους, είναι να φροντίζει να τους απομονώνει.

Ο τουρισμός και ο πολιτισμός, οι δύο βασικοί πυλώνες της οικονομίας μας, βάλλονται; Είναι αρκετά τα μέτρα που παίρνει το κράτος;

Θεωρώ πως τα μέτρα δεν είναι αρκετά γιατί απλώς η καταστροφή είναι πρωτόγνωρη. Αν και καταλαβαίνω τη λογική «κρατάμε καύσιμα για τον χειμώνα, αν επανακάμψει με έξαρση ο ιός», φοβάμαι πως πολλοί επαγγελματίες δεν θα αντέξουν και τότε θα έχουμε στρατιές ανέργων. Το στοίχημα λοιπόν είναι να φτάσουμε στη διαφαινόμενη ανάκαμψη του 2021 όλοι και με ίσους όρους. Εκεί θα κριθεί και η αντοχή της κυβέρνησης στη φθορά.

Παναγιώτη, είσαι πολύ έμπειρος δημοσιογράφος και στην πρώτη γραμμή τα δέκα χρόνια των Μνημονίων και της οικονομικής κρίσης. Αυτό που περνάμε τώρα είναι χειρότερο οικονομικά από τα χρόνια της οικονομικής κρίσης; Βλέπεις πείνα, ανεργία, οικονομικό κραχ;

Βλέπω μια πολύ δύσκολή κατάσταση να έρχεται, κυρίως σε επίπεδο ανεργίας. Θα πω μόνο ένα πράγμα. Αν υπάρξει ξανά η λέξη «Μνημόνιο» στη νέα καθημερινότητά μας, θα γίνει «επανάσταση». Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο έπειτα από 10 χρόνια. Και αυτό δεν είναι ευθύνη μόνο της ελληνικής κυβέρνησης, είναι κυρίως της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει.

Πιστεύεις ότι υπάρχει πλάνο, σχέδιο, για να βγούμε από αυτή την υγειονομική και οικονομική κρίση ή παγκοσμίως πηγαίνουμε στα τυφλά; Η Ε.Ε. θα βοηθήσει τελικά τα κράτη-μέλη της ή η ρήξη με τη Γερμανία είναι μονόδρομος;

Είναι ξεκάθαρο πως αυτή η παγκόσμια κρίση θα δοκιμάσει τις αντοχές όλων των λαών. Ο μονόδρομος είναι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Η ευημερία της ευρωζώνης δεν μπορεί να είναι ευημερία μόνο της Γερμανίας. Η ώρα για να επιδειχθεί αυτή η αλληλεγγύη είναι χθες! Αλλιώς, ουδείς θα ενδιαφέρεται για αυτό που ονομάζεται -κατ’ ευφημισμόν- Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οι τηλεθεατές κατά σειρά τι σας ερωτούν; Για την άρση των μέτρων, για τα επιδόματα, για το πώς θα λειτουργήσουν τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία, τις εταιρίες τους;

Για τα επιδόματα, τα ασφαλιστικά τους, την ανεργία, τις επιχειρήσεις τους. Κυρίως για την τσέπη τους. Αυτή είναι η προτεραιότητά τους και ευλόγως θα έλεγα.

Πώς τον βλέπετε τον Ελληνα; Εχει στρες, αγανάκτηση, κατάθλιψη, προβληματισμό; Είναι διχασμένος; Πολλοί αναρωτιούνται για ποιον λόγο κλειστήκαμε τόσο πολύ μέσα, με αποτέλεσμα τώρα να φαλιρίσουν οι δουλειές μας… Προωθείται ποιο είδος εργασίας, η εκ περιτροπής, η τηλεργασία, οι αγορές μέσα από το διαδίκτυο και γιατί;

Ο κόσμος είναι ικανοποιημένος από την ανταπόκριση του κράτους στην υγειονομική κρίση, αλλά νομίζω ότι νιώθει και ανασφάλεια για το αύριο. Οικονομική ανασφάλεια. Ελπίζω να μη διαψευστούν οι προσδοκίες του.

Τι χρέος έχει μια εκπομπή σαν τη δικής σας σε αυτή την πρωτόγνωρη συνθήκη; Να δώσει φωνή στον πολίτη -δεν θα σου κρύψω ότι πολλοί φοβήθηκαν ακόμη και για τις ελευθερίες τους- να δώσει χρηστικές συμβουλές για τον κορωνοϊό τώρα το καλοκαίρι ή να μας προετοιμάσει για ένα νέο κύμα τον Οκτώβριο; Εδώ οι πληροφορίες τρέχουν μαραθώνιο...

Το χρέος της εκπομπής, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την υγειονομική κρίση είναι ένα: να δώσει φωνή στον κόσμο να ακουστούν τα προβλήματά του, να αναζητήσει απαντήσεις και να πιέσει για λύσεις. Οι ειδικές συνθήκες απαιτούν λύσεις. Αρα δεν φοβάμαι για τις ελευθερίες μας. Αλλωστε είμαστε όλοι εδώ να παλεύουμε κάθε μέρα γι’ αυτό.

Το καλοκαίρι θα συνεχίσετε την ενημέρωση; Μέχρι και τον Ιούλιο με τα ξενοδοχεία, τις αεροπορικές πτήσεις εντός και εκτός Σένγκεν, όλα είναι στο πικ της ενημέρωσης… Θα δίνετε μάχη με τον Νίκο;

Η ενημέρωση στον ANT1 δεν σταματά ποτέ και εμείς είμαστε πάντα στρατιώτες σε αυτή τη μάχη.

Πιστεύεις ότι στις μέρες μας γράφεται ιστορία; Οι δημοσιογράφοι ανταποκριθήκαμε στην πρόκληση, στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων;

Η υγειονομική κρίση εκτιμώ ότι έδωσε πίσω ένα πολύ μικρό κομμάτι από τη χαμένη αξιοπιστία του χώρου μας. Ηταν ένα επιτυχημένο crash test. Εχουμε, όμως, πολύ δρόμο μπροστά μας για να ανακτήσουμε ό,τι χάθηκε. Αν και ξέρεις, μπορεί όλοι να είμαστε ίσοι αλλά δεν είμαστε και όλοι ίδιοι.

Μέσα στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα του αύριο με την πανδημία πιστεύεις ότι τα εθνικά μας θέματα, τα ελληνοτουρκικά, πήγαν σε δεύτερη μοίρα; Δεν πρέπει να βγουν στο προσκήνιο;

Τα εθνικά θέματα, είτε είναι στην πρώτες σελίδες των εφημερίδων είτε όχι, πρέπει να είναι το πρώτο θέμα στην ατζέντα κάθε κυβέρνησης. Κυρίως επειδή εμείς έχουμε έναν γείτονα που προκαλεί και αμφισβητεί καθημερινά. Στον Εβρο η χώρα αντέδρασε εξαιρετικά και σε επιχειρησιακό και σε διπλωματικό επίπεδο. Αυτή τη στιγμή η Τουρκία βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Το πληγωμένο θηρίο, λοιπόν, δεν ξέρεις ποτέ πώς θα αντιδράσει.

Θα πας καλοκαιρινές διακοπές σε νησί; Το βλέπεις ρίσκο ή υποχρέωση να στηρίξουμε τον εσωτερικό τουρισμό;

Το βλέπω ως εξαιρετική τύχη αυτού του λαού, όλων μας, ότι μπορούμε να πάμε οπουδήποτε στην Ελλάδα και να συναντήσουμε τις μεγαλύτερες ομορφιές του πλανήτη. Καλύτερα από εδώ δεν έχει! Οσο για τις διακοπές μου, είναι περιττό να ρωτάς έναν Κυθήριο αν θα πάει στο νησί του.

Αυτές οι δύσκολες μέρες σε ένωσαν πιο πολύ με τον Νίκο Ρογκάκο, με το κανάλι;

Με τον Νίκο δεν είμαστε πλέον απλώς συνεργάτες, είμαστε φίλοι. Και ο ΑΝΤ1 είναι ένας σταθμός που αφήνει να ανθίσουν και οι συνεργασίες και οι νέες προσπάθειες.

Υπάρχει μια έρευνα από πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης που λέει ότι μέχρι τις 13 Ιουλίου η Ελλάδα θα έχει ξεμπερδέψει κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό με την πανδημία. Να το ελπίζουμε; Θα βγούμε νικητές; Τι εύχεσαι μέσα από την καρδιά σου σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας;

Ακούω με μεγάλη ευχαρίστηση και ταυτόχρονα με μεγαλύτερη δυσπιστία, ως επαγγελματίας δημοσιογράφος, κάθε αισιόδοξη είδηση. Η ευχή μου είναι να βιώσουμε, από τούδε και στο εξής, μια «πανδημία» ευμάρειας, υγειονομικής και οικονομικής.

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ