Συνέντευξη στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» παραχώρησε ο Νίκος Ορφανός και αναφέρθηκε στην συμμετοχή του στην σειρά «Ναυάγιο» αλλά και τον τρόπο προσέγγισης του ρόλου του.
«Ο ρόλος μου στο «Ναυάγιο» είναι ένα guest που δίνει μία ανάλαφρη πινελιά στη σειρά με την αθωότητά του. Δεν είναι εύκολο να αναπαράγεις με τον ρόλο σου τη λαϊκότητα της δεκαετίας του ‘60, πρέπει να ψάξεις στις αναμνήσεις σου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός.
Στην συνέχεια αναφέρθηκε στα κριτήρια που έχουν ορισμένοι σκηνοθέτες για την επιλογή των ηθοποιών, τονίζοντας πως αν επιλέξουν κάποιον βάση των ακολούθων που έχουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τότε παίζουν με την φωτιά και εξήγησε τον λόγο τονίζοντας πως: «Αν το κριτήριο κάποιου για την επιλογή ενός ηθοποιού είναι οι ακόλουθοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τότε παίζει με τη φωτιά. Οι καλλιτέχνες που έχουν πολλούς ακολούθους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ένα είδος “ρεκλαματζή” και πουλάνε προϊόντα. Δε σημαίνει ότι θα ήθελε κάποιος να τους δει να παίζουν Ίψεν. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βγει από reality και έχουν μπει στην ηθοποιία, αυτοί είναι ηθοποιοί μίας χρήσης».
Για την υποκριτική αλλά και τη γνωριμία του με τον αείμνηστο Αλέκο Αλεξανδράκη, ο Νίκος Ορφανός είπε: «Ήμουν ο πρώτος από την τάξη μου που έπαιξα στο θέατρο, στον κινηματογράφο και σε διαφήμιση. Το πώς θα διαχειριστεί κάποιος την καριέρα του είναι δικό του θέμα. Η πρώτη μου εμφάνιση ήταν ένας ρόλος guest στο “Η ανατομία ενός εγκλήματος”. Αυτό που θυμάμαι από τον Αλέκο Αλεξανδράκη είναι η αφοπλιστική του απλότητα. Βοηθούσε πολύ τους νέους ηθοποιούς και ήθελε να του μιλάμε στον ενικό.
Δεν περίμενα την τεράστια επιτυχία της «Αναστασίας». Ένιωθα όλα τα βλέμματα να με κοιτάνε άλλα το διαχειρίστηκα με ψυχραιμία. Το 1995 όταν πήγα στρατό με ρώτησαν τι επάγγελμα κάνω και είπα ηθοποιός. Με ρώτησαν που έχω παίξει και αφού τους είπα, γούρλωσαν τα μάτια άνοιξαν την πόρτα και έφυγαν».
Όσον αφορά την πατρότητα και το κατά πάσα του άλλαξε την ζωή δήλωσε πως: «Πάντα ήμουν άνθρωπος του σπιτιού οπότε με την πατρότητα δεν άλλαξε κάτι συγκλονιστικό στη ζωή μου. Ένα παιδί σου «κλέβει» και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που έχεις. Είχαμε προσπαθήσει να κάνουμε υιοθεσία από χωρά του εξωτερικού άλλα δεν τα καταφέραμε»
