Με τον πλέον οδυνηρό τρόπο γράφτηκε ο επίλογος στην εξαφάνιση του 33χρονου Χρυσοβαλάντη Στεργιανού, τα ίχνη του οποίου είχαν χαθεί από τη Νέα Πέραμο Αττικής στα τέλη Νοεμβρίου του 2025. Η είδηση του θανάτου του βύθισε στο πένθος την οικογένειά του, ενώ παράλληλα εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον συντονισμό των αρμόδιων αρχών.
Εντοπισμός και παραμονή στα «αζήτητα»
Σύμφωνα με επίσημη ενημέρωση από «Το Χαμόγελο του Παιδιού», ο νεαρός άνδρας είχε εντοπιστεί στην περιοχή του Ζεφυρίου μόλις λίγες ημέρες μετά τη δήλωση της εξαφάνισής του (30/11/2025). Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στα επείγοντα νοσοκομείου, όπου και κατέληξε. Ωστόσο, λόγω έλλειψης ταυτοποίησης ή ενημέρωσης των οικείων του, η σορός του παρέμεινε στα «αζήτητα» του νοσηλευτικού ιδρύματος για σχεδόν δύο μήνες, μέχρι και τις 22 Ιανουαρίου 2026.
Καταγγελίες για ελλιπή συντονισμό των φορέων
Η υπόθεση φέρνει στο φως μια σημαντική παθογένεια του κρατικού μηχανισμού. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στην ανακοίνωσή του υπογραμμίζει με έμφαση την ανεπάρκεια στον συντονισμό μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων (αστυνομίας και νοσοκομείων), η οποία είχε ως αποτέλεσμα να παραταθεί η αγωνία της οικογένειας για 50 ημέρες, την ώρα που ο άνθρωπός τους βρισκόταν ήδη σε νοσοκομειακό χώρο.
«Για ακόμη μία φορά ο συντονισμός των φορέων δεν υπήρξε επαρκής προκειμένου να δοθεί έγκαιρα τέλος στην αγωνία τους», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση του οργανισμού.
Συμπαράσταση στην οικογένεια
Ο οργανισμός εξέφρασε τα βαθύτατα συλλυπητήριά του στους συγγενείς του εκλιπόντος, δεσμευόμενος παράλληλα να παρέχει κάθε δυνατή υποστήριξη για την αντιμετώπιση αυτής της δύσκολης κατάστασης. Η υπόθεση αναμένεται να απασχολήσει περαιτέρω τις αρχές σχετικά με τη διαδικασία ταυτοποίησης θανόντων που παραμένουν στα αζήτητα ενώ έχουν δηλωθεί ως αγνοούμενοι.
Δείτε επίσης:
- Το μήνυμα της Σταυρούλας από το «Χαμόγελο του Παιδιού» στην 16χρονη Λόρα
- Συναγερμός για την εξαφάνιση 59χρονου από το Ίλιον
στις κάτω βαθμίδες της πυραμίδας δεν τους επιτρέπεται να σκέφτονται, πρέπει μόνο να εκτελούν διαταγές, οι πάνω βαθμίδες της πυραμίδας δεν μπορούν να σκέφτονται γιατί δεν θέλουν να κουράζονται, να έρχονται σε άμεση επαφή με τα προβλήματα … όσο μεγαλύτερος είναι ένας οργανισμός, τόσο μεγαλύτερη η πυραμίδα, τόσο μεγαλύτερο το μπάχαλο