Περιστατικά αλλοίωσης προϊόντων αλλά και αντικατάσταση τους από υποδεέστερα, έχουν κάνει τους καταναλωτές δύσπιστους κι επιφυλακτικούς με τις κλειστές συσκευασίες τροφίμων, όχι μόνο των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας αλλά ακόμη και των επωνύμων.
- Γράφει ο Νίκος Τσιαμτσίκας
Όλα ξεκινούν από τις μεγάλες αποκλίσεις τιμών για το ίδιο προϊόν και την ίδια ποσότητα, με σχεδόν πανομοιότυπη συσκευασία. Όταν οι τιμές διαφέρουν πάνω από 1 ευρώ ο καταναλωτής αρχίζει και γίνεται δύσπιστος.
Τα περιστατικά νόθευσης, ιδιαίτερα στο ελαιόλαδο, παραπέμπουν σε νέα δεδομένα για τον τρόπο που οι καταναλωτές πρέπει να προσεγγίζουν τις συσκευασίες τροφίμων.
Μπορεί άραγε ο καταναλωτής να προστατεύσει τον εαυτό του από προσπάθειες παραπλάνησης;
Οι καταναλωτές ζητούν να λάβει το κράτος κεντρικότερο ρόλο στον έλεγχο της ποιότητας των τροφίμων στα ράφια των σούπερ μάρκετ και γενικά στο λιανεμπόριο. Ωστόσο, δεν φαίνεται να έχουν και ιδιαίτερη εκτίμηση στις ελεγκτικές αρχές και το έργο τους που άλλοτε είναι κι άλλοτε δεν είναι καθόλου αποτελεσματικό.
Η μέθοδος των βαριών προστίμων σε περιπτώσεις μη κανονικής αναγραφής της προέλευσης, της ποσότητας αλλά και της τιμής του προϊόντος, έχει αποδώσει ένα κάποιο κλίμα στην αγορά, αλλά αυτό δεν φαίνεται να είναι αρκετό καθώς τα φαινόμενα εξαπάτησης του καταναλωτή, συνεχίζονται καθημερινά.
