Με τροπολογία που αναμένεται να ενταχθεί στο υπό κατάθεση εργασιακό νομοσχέδιο, προχωρά η θέσπιση του ετήσιου επιδόματος των 250 ευρώ για συνταξιούχους και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Η παροχή αυτή, που θα χορηγείται κάθε Νοέμβριο, έρχεται να αποτελέσει μια πάγια ενίσχυση, ωστόσο συνοδεύεται από ασάφειες και εύλογα ερωτήματα ως προς τη διαδικασία και τα κριτήρια εφαρμογής της.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, το επίδομα των 250 ευρώ θα καταβάλλεται στις 30 Νοεμβρίου κάθε έτους, βάσει του φορολογητέου εισοδήματος της προηγούμενης χρονιάς. Το ποσό θα είναι αφορολόγητο και χωρίς κρατήσεις, και θα καλύπτει όχι μόνο συνταξιούχους, αλλά και δικαιούχους αναπηρικών επιδομάτων, καθώς και ανασφάλιστους υπερήλικες.
Εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια με περιορισμούς
Δικαιούχοι του επιδόματος προβλέπεται να είναι:
- Συνταξιούχοι άνω των 65 ετών με:
-Ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 14.000 ευρώ (για άγαμους) και έως 26.000 ευρώ (για έγγαμους),
-Ακίνητη περιουσία έως 200.000 ευρώ για άγαμους και έως 300.000 ευρώ για έγγαμους.
- 34.357 ανασφάλιστοι υπερήλικες,
- 248.823 δικαιούχοι επιδομάτων αναπηρίας μέσω ΟΠΕΚΑ και e-ΕΦΚΑ.
Με βάση τις εκτιμήσεις του Υπουργείου Οικονομικών, το μέτρο θα καλύψει 1.157.551 συνταξιούχους άνω των 65 ετών –περίπου το 62% του συνολικού πληθυσμού αυτής της ηλικιακής ομάδας.
Ωστόσο, η μέθοδος υπολογισμού του φορολογητέου εισοδήματος –ιδίως για συνταξιούχους χωρίς άλλες πηγές– εγείρει ζητήματα διαφάνειας, καθώς δεν είναι ακόμη απολύτως ξεκάθαρο πώς θα λαμβάνονται υπόψη επιμέρους κρατήσεις και ειδικές περιπτώσεις (π.χ. συντάξεις με μειώσεις ή μερίσματα).
Προβληματισμοί και ελλιπής ενημέρωση
Αν και η πρόβλεψη ενός σταθερού, ετήσιου επιδόματος προς τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση της κοινωνικής στήριξης, η επιλογή να κατατεθεί η σχετική ρύθμιση ως τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο, καθώς και η απουσία πλήρους και έγκαιρης ενημέρωσης, δημιουργούν περιττή αναστάτωση και σύγχυση στους ενδιαφερόμενους.
Επιπλέον, η προσέγγιση μέσω αυστηρών εισοδηματικών και περιουσιακών ορίων, χωρίς δυναμική προσαρμογή στις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες ή τον πληθωρισμό, θέτει υπό αμφισβήτηση τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα του μέτρου, καθώς υπάρχει ορατός κίνδυνος αποκλεισμού δικαιούχων που ενδεχομένως έχουν πραγματική ανάγκη αλλά ξεπερνούν οριακά τα καθορισμένα πλαφόν.
