Η κρίσιμη παράλειψη της Κατερίνας Σακελλαροπούλου ανατρέπει την στρατηγική για το Κυπριακό – Χαρακτήρισε το Κυπριακό μόνο «Εθνικό» θέμα ενώ είναι Διεθνές-Ευρωπαϊκό
Θέλουμε να είμαστε καλόπιστοι. Η όποια κριτική έχουμε ασκήσει έως τώρα στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου βασίζεται στην αγωνία μας για την εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων. Άλλο το Συμβούλιο Επικρατείας και άλλο η ίδια η Επικράτεια.
Η Πρόεδρος σιγά σιγά αρχίζει και ανταποκρίνεται στον ρόλο της. Προσαρμόζεται. Από επικεφαλής δικαστικού σώματος γίνεται σιγά σιγά αρχηγός του κράτους. Αν και θα έπρεπε να είχε καλέσει τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο από το βράδυ της περασμένης Παρασκευής (το έκανε μόλις την Δευτέρα), αν και θα έπρεπε να είχε κάνει πρώτη δήλωση για την Αγία Σοφία και όχι τελευταία, μετά τον πρωθυπουργό και τους αρχηγούς, στις 11.34 μμ το βράδυ της Παρασκευής εντούτοις το περιεχόμενο της παρέμβασης της ικανοποίησε το λαϊκό αίσθημα. Η αναφορά στην Ορθοδοξία και στον Χριστιανισμό – κάτι που άλλοι Έλληνες ηγέτες λησμόνησαν εκείνη την ημέρα – ήταν βάλσαμο για τις ψυχές εκατομμυρίων Ορθοδόξων. Ειδικώς εκείνων που είχαν αμφιβολίες μετά τα πρώτα δείγματα γραφής της Προέδρου.
Αλλά και οι επισκέψεις της Προέδρου στον Έβρο και στο Αγαθονήσι έδειξαν, παρά τα όποια λάθη ότι η Πρόεδρος σιγά σιγά κατεβαίνει από την έδρα του δικαστηρίου και ανεβαίνει στον θώκο του αρχηγού του ελληνικού κράτους.
Παρά ταύτα όμως έχει πολύ δρόμο να διανύσει προκειμένου να αποφεύγει λάθη που γίνονται -είμαστε βέβαιοι – από απειρία αλλά στοιχίζουν στην εξωτερική μας πολιτική. Δημιουργούν προηγούμενα. Μετά την άστοχη διαπίστωση ότι «το Αγαθονήσι είναι μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα» η κυρία Πρόεδρος από απειρία διπλωματική είμαστε βέβαιοι, το επαναλαμβάνουμε, έκανε χθες ένα ακόμη λάθος.
Χαρακτήρισε ενώπιον του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη το Κυπριακό ως σκέτο «εθνικό θέμα» (που είναι βεβαίως) ενώ η επίσημη εξωτερική πολιτική των δύο κρατών εδώ και δεκαετίες είναι πως αποτελεί «διεθνές και ευρωπαϊκό θέμα».
Δε θέλουμε να αδικήσουμε την Πρόεδρο. Ούτε να εισαγάγουμε καινά δαιμόνια. Αλλά στις μέρες που ζούμε μια συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Αθήνα περιέχει φόρτιση και τα όσα λέγονται δεν περνούν απαρατήρητα ούτε από τις Βρυξέλλες ούτε από την Άγκυρα. Καταγράφονται και αξιοποιούνται.
Όταν λοιπόν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθύνεται στον Κύπριο ομόλογο της σταυροπόδι με τα χέρια επίσης σταυρωμένα και αφιερώνει ούτε ένα λεπτό σε δήλωση τριών λεπτών για να του δηλώσει ότι «το Κυπριακό είναι κορυφαίο εθνικό θέμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής» και ότι «η Ελλάδα σταθερά στο πλευρό της Κυπριακής Δημοκρατίας υποστηρίζει μια δίκαιη και λειτουργική λύση στην βάση των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου», στην πραγματικότητα τροποποιεί την επίσημη ελληνική θέση.
Ναι, το Κυπριακό, ο Αττίλας είναι πράγματι κορυφαίο εθνικό θέμα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι και μέγα διεθνές θέμα. Είναι και μέγα ευρωπαϊκό θέμα. Όταν εμείς λοιπόν ως Ελλάδα στο πρόσωπο της κυρίας Προέδρου το θεωρούμε μόνο εθνικό την στιγμή που πρώτον και ο Πρόεδρος Ερντογάν το αποκαλεί έτσι, «εθνικό-τουρκικό», δεύτερον ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ Μπορέλ μας καλεί Ελλάδα και Κύπρο να κάνουμε απ «ευθείας διμερή διάλογο με την Τουρκία για λύση πακέτο σε Αιγαίο και Κύπρο» στην ουσία τι μήνυμα στέλνουμε στην διεθνή κοινότητα;
Μα σε ελεύθερη απόδοση «αποσυρθείτε, εσείς, θα τα βρούμε μόνοι μας με τους Τούρκους, μεταξύ μας». Δε χρειάζεται να επισημάνω γιατί αυτό είναι λάθος, έστω και μετά βεβαιότητας μη εσκεμμένο. Το καταλαβαίνει και η αγαπητή κυρία Πρόεδρος, η οποία σε όλες τις έως τώρα δημόσιες τοποθετήσεις της, δίνει την εντύπωση ότι αγωνιά να πει αυτό που έχει ήδη προσχεδιάσει, φοβάται να παρεκκλίνει κατ’ ελάχιστον και στο τέλος επικρατεί η εντύπωση πως δεν παρακολούθησε καθόλου όσα της είπε ο συνομιλητής της. Το ποίημα και τέλος. Δεν είναι έτσι όμως! Οι δηλώσεις καταγράφονται.
Όταν αύριο -ας ελπίσουμε πως όχι- την επικαλεστεί τυχόν ο Ερντογάν για να πιέσει για διμερή διάλογο τότε η αγαπητή Πρόεδρος θα καταλάβει –κυρίως οι διπλωματικοί σύμβουλοι της, αυτοί έχουν βασικά την ευθύνη, όχι η ίδια – ότι πρέπει να προετοιμάζεται καλύτερα. Δεν είναι απλή στην διαχείριση της ούτε σε επίπεδο μηνυμάτων ούτε σε επίπεδο συμβολισμών ακόμη και μια συνάντηση με τον φίλο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχει και αυτή το ειδικό βάρος της στους καιρούς μας.
Τελευταίο αλλά όχι έλασσον: Εάν ο καναπές δημιουργεί αμηχανίες στις συναντήσεις με ηγέτες ομολόγους της κυρίας Σακελλαροπούλου ως προς την γλώσσα του σώματος, τότε υπάρχουν και άλλες λύσεις. Όπως αυτή που έχουν υιοθετήσει κατά καιρούς Έλληνες Πρωθυπουργοί: Είτε μπερζέρες, είτε πολυθρόνες, είτε καρέκλες όπως αυτές του Κυριάκου Μητσοτάκη . Προτιμότερες όλες του αμήχανου σταυροποδίου.
εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ»
