Συνέντευξη στον Daniel Franklin, εκτελεστικό διευθυντή του Economist, παραχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο πλαίσιο της 24ης Ετήσιας Συζήτησης Στρογγυλής Τραπέζης του Economist με την Ελληνική Κυβέρνηση.
Μεταναστευτικό, κορωνοϊός, ελληνοτουρκικά, οικονομικές επιπτώσεις κορωνοϊού… Το αισιόδοξο μήνυμα που θέλησε να περάσει ο Πρωθυπουργός για την ελληνική οικονομία, το οποίο βγήκε από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης και τις κρίσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ελλάδα, συμπυκνώνεται στα εξής: «Παρά τις δυσκολίες, είμαι πιο αισιόδοξος τώρα ότι μπορούμε να φέρουμε τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η οικονομία μας, καθώς και ότι έχουμε τα κεφάλαια για να τις χρηματοδοτήσουμε… Ήταν και εξακολουθεί να είναι μια φρενήρης περίοδος, αλλά, συνολικά νομίζω ότι διαχειριστήκαμε αυτές τις πολλαπλές κρίσεις αρκετά καλά, μέχρι να έρθει η επόμενη, φυσικά».
Οι τουρκικές προκλήσεις και απειλές επιμένουν, αλλά το «παράθυρο ευκαιρίας» και η Χάγη παραμένουν
«Εκτός από τις προκλητικές ενέργειες, υπάρχει και η προκλητική ρητορική, που φουντώνει τα πάθη», σχολίασε, μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τα ελληνοτουρκικά για να προσθέσει: «Όσον αφορά στις διμερείς σχέσεις βλέπω ένα παράθυρο ευκαιρίας» για να επισημάνει σε άλλο σημείο των δηλώσεών του, ότι δεν έχει μιλήσει ο ίδιος με τον Ταγίπ Ερντογάν, αλλά οι σύμβουλοι τους είναι σε επαφή και αυτό το χαρακτήρισε σημαντικό.
Πού ακριβώς το είδε ο Πρωθυπουργός το «παράθυρο ευκαιρίας»; Στις συνεχείς προκλητικές δηλώσεις και απειλές της Τουρκίας; Ή μήπως εννοούσε «παράθυρο ευκαιρίας» για να πηδήξουμε όλοι μαζί με αυτά που ετοιμάζει;
Τι είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τα ελληνοτουρκικά:
«Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό από την αρχή: Είμαστε πρόθυμοι να συνομιλήσουμε με την Τουρκία για το ένα θέμα που ήταν πάντα αντικείμενο των διερευνητικών επαφών, που είναι ο ορισμός των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Αυτές οι συζητήσεις προχωρούσαν για πολλά χρόνια και πρέπει να ξεκινήσουμε ξανά από το σημείο που σταμάτησαν το Μάρτιο του 2016. Και ήμουν πολύ ξεκάθαρος ότι αν δεν καταφέρουμε να φτάσουμε σε συμφωνία, είμαστε πρόθυμοι να πάμε το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και να σεβαστούμε την απόφαση του Δικαστηρίου βάσει ενός συνυποσχετικού με την Τουρκία.
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο εάν δύο κράτη διεκδικούν μία θαλάσσια περιοχή καμία δραστηριότητα δεν είναι επιτρεπτή.
Εμείς είμαστε οι τελευταίοι που θα θέλαμε η Ευρώπη να εφαρμόσει τις κυρώσεις, αλλά πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι η Ευρώπη θα σταθεί δίπλα στην Ελλάδα και την Κύπρο, δεν θα εμφανιστεί διαιρεμένη σε αυτό το θέμα. Ελπίζουμε ότι αυτό που είδαμε ως ένα πρώτο βήμα αποκλιμάκωσης, θα συνεχιστεί και θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε τις συνομιλίες χωρίς απειλές.
Έχω πει ότι είμαι ανοιχτός σε διερευνητικές πολύ σύντομα και μόλις ξεκινήσουν, νομίζω ότι είναι προφανές πως όσο μιλάς δεν μπορείς να κάνεις άλλα πράγματα. Με ανησυχεί το γεγονός ότι η Τουρκία έχει βγάλει άλλη Navtex για την Κύπρο. Όσον αφορά στις διμερείς σχέσεις βλέπω ένα παράθυρο ευκαιρίας
Μία εβδομάδα όμως είναι πολύς καιρός στην πολιτική και ειδικά στην ευρωπαϊκή πολιτική. Θα προτιμούσα να πάω στη Σύνοδο σε ένα θετικό πλαίσιο παρά αρνητικό. Δεν θέλω να κάνω προβλέψεις.
Είναι ξεκάθαρο και από τις δηλώσεις Μισέλ, Φον Ντερ Λάιεν, Μπορέλ, ότι η Τουρκία έχει μία επιλογή: Μπορεί να συνδιαλλαγεί με την Ευρώπη εποικοδομητικά ή να συνεχίσει αυτές τις μονομερείς πράξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Λιβύη. Το θέμα της Λιβύης είναι κάτι που απασχολεί και άλλες ευρωπαϊκές χώρες».
Για την οικονομία:
«Είμαστε μία κυβέρνηση υπεύθυνη δημοσιονομικά. Είναι δική μου ευθύνη να βεβαιωθώ ότι θα συνεχίσουμε αυτή την ταχύτητα των μεταρρυθμίσεων. Παρά τις δυσκολίες, μπορούμε να προχωρήσουμε στις μεταρρυθμίσεις, που χρειάζεται η χώρα και να βρούμε τα απαραίτητα κεφάλαια, για να τις χρηματοδοτήσουμε. Πλέον, ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των κονδυλίων θα προέλθει από την Ευρώπη και θα ενισχυθεί από τον ιδιωτικό τομέα.
Είναι μία πολύ έντονη περίοδος και έχουμε καταφέρει να αντιμετωπίσουμε αρκετά καλά αυτές τις κρίσεις. Επισπεύδουμε τις μεταρρυθμίσεις και πιστεύω ότι θα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε όλες τις ανακοινώσεις και τις εξαγγελίες μας. Η κυβέρνησή μας έχει κάνει πολύ έργο και συνεχίζει να κάνει.
Το κράτος ζητούσε από τους πολίτες να πληρώσουν μεγαλύτερους φόρους από ό,τι ήταν σε θέση να πληρώσουν. Μείωση του κόστους εργασίας, αλληλεγγύη στο θέμα της κοινωνικής ασφάλισης. Πολύ σημαντικό, για να έχουμε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Για εμένα, η ανάσχεση αυτού του κύματος φυγής των νέων θα πρέπει να γίνει με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Στον τομέα της ψηφιακής τεχνολογίας για παράδειγμα… Είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας και δεν υπάρχει λόγος, γιατί οι άνθρωποι που έφυγαν από την Ελλάδα να μη σκεφτούν να επιστρέψουν.
Έχουμε ένα σαφές πρόγραμμα για την προσέλκυση επενδύσεων σε κρίσιμους τομείς. Νομίζω ότι η επέτειος των 200 ετών από την ελληνική επανάσταση είναι μία σημαντική ευκαιρία να κοιτάξουμε πίσω. Να σκεφτούμε το παρελθόν. Αλλά, θα είναι και μία ευκαιρία να κάνουμε εκ νέου εισαγωγή μίας φιλόδοξης και αισιόδοξης Ελλάδας. Σχεδιάζουμε το…rebranding της χώρας».
Για το τι έμαθε από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης και τις κρίσεις που αντιμετώπισε:
«Σίγουρα δεν ήταν αυτό που περίμενα όταν ανέλαβα τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό που έμαθα είναι ότι πρέπει να μάθεις πώς να χειρίζεσαι πολλές κρίσεις ταυτόχρονα. Φυσικά κανένας δεν περίμενε την περιπέτεια της COVID, επιπλέον κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε μια μεταναστευτική κρίση, τις πολύ έντονες σχέσεις με την Τουρκία και φυσικά τις οικονομικές επιπτώσεις της COVID. Συνεπώς, η πραγματική πρόκληση ήταν, και ως ένα βαθμό εξακολουθεί να είναι, το πώς διαχειρίζεσαι την κρίση, υλοποιώντας ταυτόχρονα τις μεσομακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται απεγνωσμένα η χώρα. Υπό μία έννοια, τα δύο αυτά ζητούμενα είναι αλληλένδετα. Κατ’ αρχάς, λόγω της COVID υπάρχει επιτακτική ανάγκη να αλλάξουμε και να προσαρμοστούμε, αλλά επίσης λόγω της COVID καταφέραμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο να διαθέσουμε στα κράτη μέλη, ιδιαίτερα εκείνα που δεν μπορούν να αυξήσουν περισσότερο το χρέος τους, σημαντικά κεφάλαια που θα χρηματοδοτήσουν, εν μέρει, το φιλόδοξο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Παρά τις δυσκολίες, είμαι πιο αισιόδοξος τώρα ότι μπορούμε να φέρουμε τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η οικονομία μας, καθώς και ότι έχουμε τα κεφάλαια για να τις χρηματοδοτήσουμε. Στην τελευταία μας συνέντευξη, όταν ήμουν ακόμα αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αν θυμάστε μιλούσαμε για το μεγάλο επενδυτικό κενό στην Ελλάδα. Πού θα βρούμε τα 100 δις που χρειαζόμαστε για τα επόμενα 7 – 8 χρόνια; Τώρα μεγάλο μέρος του ποσού αυτού θα καλυφθεί μέσα από δημόσια κονδύλια, ευρωπαϊκά κονδύλια και φυσικά θα μπορέσουμε να μοχλεύσουμε κεφάλαια του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα. Ήταν, και εξακολουθεί να είναι μια φρενήρης περίοδος, αλλά, συνολικά νομίζω ότι διαχειριστήκαμε αυτές τις πολλαπλές κρίσεις αρκετά καλά, μέχρι να έρθει η επόμενη, φυσικά».
Για το προσφυγικό/μεταναστευτικό και τις ευθύνες όλων:
«Δεν υπάρχει λόγος να μην μπορέσει η Ελλάδα να ενσωματώσει ένα λογικό αριθμό ατόμων που θα λάβουν άσυλο και θα διαλέξουν να μείνουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν τομείς στην Ελλάδα που έχουμε πράγματι έλλειψη εργατικών χεριών. Το πρόβλημα όμως είναι πολύ σημαντικό, για να το επιλύσει μόνη της η Ελλάδα, ή οι χώρες που αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.
Έχω αναδείξει το θέμα με επιμονή από τότε που ανέλαβα τα καθήκοντά μου. Περιμένουμε τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πιστεύω ότι δεν μπορούμε να αποτύχουμε για δεύτερη φορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είχαμε ένα δύσκολο έργο να προστατεύσουμε τα σύνορα, αλλά να υποδεχτούμε και πρόσφυγες και μετανάστες.
Αναμένουμε κοινούς κανόνες παροχής ασύλου για όλους. Να βρεθεί ένας τρόπος, έτσι ώστε τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή κάποια κράτη να αναλάβουν μέρος της ευθύνης. Εμείς θα επιθυμούσαμε όλα τα κράτη να συμμετάσχουν στην υποδοχή μεταναστών και προσφύγων. Δε μπορούμε να δεχτούμε ότι υπάρχουν χώρες που λένε ότι δεν τους αφορά.
Η Ελλάδα τον Μάρτιο υπερασπίστηκε τα σύνορα της Ευρώπης. Έχουν μειωθεί σημαντικά οι μεταναστευτικές ροές. Προστατεύουμε τα σύνορα, αλλά οι άνθρωποι πάντοτε θα έρχονται και όταν έρχονται θα πρέπει να τους φερόμαστε ανθρώπινα με ένα κοινό σύστημα ασύλου. Εάν τους αρνηθούμε το άσυλο, πρέπει να υπάρχει ένα ευρωπαϊκό σύστημα επιστροφής στις χώρες προέλευσης τους, αλλιώς το σύστημα δεν θα λειτουργεί».
