Την περασμένη Δευτέρα και Τρίτη, στο Ωδείο Αθηνών, δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα για το νεοσύστατο Ινστιτούτο Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός και σημερινός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων και προσκεκλημένων -που έδωσαν το «παρών»- να φέρει εις πέρας το πολυπόθητο προσωπικό του «rebranding».
Οι προ δύο μηνών φωτογραφίες, άλλωστε, από το αεροσκάφος με προορισμό το Παρίσι, όπου ο Αλέξης Τσίπρας «συνελήφθη» να διαβάζει την έκθεση της διεθνούς
φήμης διαφημιστικής εταιρίας Publicis Communications, είχε προεξοφλήσει πως
επιδιώκει την επανεμφάνισή του με άλλο πρόσωπο και με άλλον λόγο. Σε αυτή την
προσπάθεια αναγέννησης μέσα από τα ερείπια της Κεντροαριστεράς, το διήμερο
του ινστιτούτου ήταν ο πρώτος σταθμός, καθώς εκεί ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε
να παρουσιάσει μια «dream team» Ευρωπαίων σοσιαλιστών και σοσιαλδημοκρατών που ζητούν να έχουν ρόλο εκ νέου στα ευρωπαϊκά πράγματα. Η ανθρωπογεωγραφία, ωστόσο, ούτε ενθαρρυντική μοιάζει ούτε νέα ούτε βέβαια τόσο ελπιδοφόρα.
Φρανσουά Ολάντ
Ο Φρανσουά Ολάντ έμεινε στην Ιστορία ως ένα ακόμα πολιτικό πρόσωπο που προσκύνησε την Ανγκελα Μέρκελ. Οι προσδοκίες που δημιούργησε ως διάδοχος του Νικολά Σαρκοζί ήταν πολλές, ωστόσο ο ίδιος έσπευσε γρήγορα να τις διαψεύσει και να επιβεβαιώσει πως δεν πρόκειται να πει «κιχ» στο Βερολίνο. Η πορεία του ήταν καταστροφική για τους Γάλλους, αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Το κόμμα του, από ιστορικός πυλώνας του γαλλικού συστήματος, βρέθηκε στην ανυπαρξία και σήμερα έχει μετατραπεί σε συνιστώσα του ασταθούς Ζαν Λικ Μελανσόν. Ο Ολάντ εμφανίστηκε λοιπόν στην Αθήνα δίνοντας συνταγή επιτυχίας στην Κεντροαριστερά, χωρίς ο ίδιος να έχει κάνει ποτέ τη δική του αυτοκριτική για τη μνημειώδη αποτυχία του.
Πάολο Τζεντιλόνι
Ο Πάολο Τζεντιλόνι πριν πάρει την… μεταγραφή για τις Βρυξέλλες αποτέλεσε έναν από τους πλέον αποτυχημένους πρωθυπουργούς της Ιταλίας. Διαδέχθηκε τον Ματέο Ρέντσι στην κυβέρνηση της χώρας, όμως κατάφερε να παραμείνει στον πρωθυπουργικό θώκο για μόλις δύο χρόνια. Με το σώμα του στη Ρώμη, αλλά την ψυχή του στις… επιταγές των Βρυξελλών, ο Τζεντιλόνι απέτυχε να βάλει φρένο στην πολιτική κρίση της Ιταλίας, αλλά κυρίως να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις των Ιταλών, που βίωναν και συνεχίζουν να βιώνουν τη δική τους παρατεταμένη κρίση.
Γιώργος Παπανδρέου
Ο Γιώργος Παπανδρέου αποτέλεσε έναν ακόμα σύμβουλο αποτυχίας για την Κεντροαριστερά που εμφανίστηκε στο συνέδριο Τσίπρα. Ακόμα και σήμερα, 15 χρόνια μετά, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τα Μνημόνια, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλλά και τη χρεοκοπία της χώρας συνεχίζει να ρίχνει το ανάθεμα στον Κώστα Καραμανλή και να κρύβεται πίσω και από τα κακώς κείμενα της διακυβέρνησης 2007-2009. Σήμερα, παρά τη μνημειώδη αποτυχία του ως πρωθυπουργός, συνεχίζει να δίνει συμβουλές για την ανασύσταση της Κεντροαριστεράς, αρνούμενος τη δική του αυτοκριτική για τα εγκληματικά λάθη της περιόδου 2009-2010.
Τζέφρι Πάιατ
Παρά την κριτική που άσκησε για την πρόσδεση της Ευρώπης στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, ο Αλέξης Τσίπρας φρόντισε να δώσει «άρωμα Αμερικής» στις εργασίες του ινστιτούτου του. Ο Τζέφρι Πάιατ, σημερινός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αποτέλεσε το μακρινό 2014 πρωτεργάτη της ευρωατλαντικής επέμβασης στην Ουκρανία, ενώ ήταν μετέπειτα πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα με αυτοσκοπό σχεδόν τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Ζόραν Ζάεφ
Ο Ζόραν Ζάεφ κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός των Σκοπίων το μακρινό 2017. Αντί ωστόσο να ικανοποιήσει τα αιτήματα των πολιτών του για ένα καλύτερο αύριο, αποφάσισε
να ικανοποιήσει τα γεωπολιτικά όνειρα των Αμερικανών, δίνοντας ψυχή και σώμα για την υλοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ως αποτέλεσμα αυτής της επιλογής, σήμερα αποτελεί παρελθόν από τα πολιτικά πράγματα των Σκοπίων, ενώ αρκείται να μιλά σε διεθνή συνέδρια για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρώπη και τον φίλο του, Αλέξη Τσίπρα.
Βάλτερ Μπάιερ
Ο Βάλτερ Μπάιερ αποτελούσε τον πρόεδρο του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Ευρώπη, της ομάδας δηλαδή που σε ακόμα μία εκλογική διαδικασία είδε τις δυνάμεις
της να μειώνονται. Στο εσωτερικό μάλιστα της Αυστρίας φαίνεται πως δεν τα πάει και τόσο καλά, αφού στις πρόσφατες ευρωεκλογές η Αριστερά καταποντίστηκε, ενώ η Δεξιά πήρε κεφάλι. Λογικό, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς, αφού ο ίδιος στη μάχη για την προεδρία της Κομισιόν προτάσσει το ζήτημα των γυναικοκτονιών αλλά και της πράσινης μετάβασης.
Γιώργος Χουλιαράκης
Με την άδεια του Γιάννη Στουρνάρα παραβρέθηκε στο Ινστιτούτο Τσίπρα και ο Γιώργος Χουλιαράκης. Ο άνθρωπος που έφερε εις πέρας τις διαπραγματεύσεις του τρίτου Μνημονίου από κοινού με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο βρίσκεται εδώ και μήνες στην Τράπεζα της Ελλάδος ως συνεργάτης του Γιάννη Στουρνάρα. Αποτελεί μάλιστα και στέλεχος του Ινστιτούτου Τσίπρα, καθώς, πέραν της εμπιστοσύνης του διοικητή της ΤτΕ, απολαμβάνει τη στήριξη και του Αλέξη Τσίπρα.
Νίκος Κοτζιάς
Ο Νίκος Κοτζιάς αποτελούσε έναν ακόμα καλεσμένο του ιδρύματος. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών μπορεί να βρέθηκε για καιρό στο παρασκήνιο, αφήνοντας να διαρρέουν πικρόχολα σχόλια για τον Αλέξη Τσίπρα, όμως σήμερα επανακάμπτει στην πολιτική ως σύμβουλος του Στέφανου Κασσελάκη, αποδίδοντας στον εαυτό του τον ρόλο του σοφού της Κεντροαριστεράς. Στο ενδιάμεσο παραμένει υβριστής όποιου τολμά να αμφισβητεί το… μεγαλείο του, ταυτίζοντας ακόμα και μέσα ενημέρωσης με συμφέροντα τρίτων χωρών.
Η ανθρωπογεωγραφία του Ωδείου Αθηνών
Το Ωδείο Αθηνών µπορεί να γέµισε από κόσµο, όµως η συντριπτική πλειονότητά του ήταν η γενιά της ήττας και της ενσωµάτωσης. Πολιτικοί που έµειναν στο περιθώριο, γραφειοκράτες των Βρυξελλών, αµετανόητοι εθνοµηδενιστές και φυσικά µια σειρά πολιτικών ηγετών που πλέον έχουν τη δική του µοίρα στα πολιτικά πράγµατα της χώρας τους.
Με άλλα λόγια, όσο και αν πολλοί επιχείρησαν να παρουσιάσουν την εκδήλωση αυτή ως µια δυναµική επανεκκίνηση της Κεντροαριστεράς µε εµβληµατικό µπροστάρη τον Αλέξη Τσίπρα, η εκδήλωση αυτή δεν ήταν τίποτα άλλο πέρα από τη συνάντηση µιας σειράς ηττηµένων, αποτυχηµένων προσώπων που ενσωµατώθηκαν στον νεοφιλελευθερισµό, που έχουν βρεθεί στο περιθώριο της πολιτικής και του κοινωνικού ενδιαφέροντος. Μια παλιά λαϊκή και σοφή παροιµία λέει «δείξε µου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι». Αν λοιπόν κρίναµε τον Αλέξη Τσίπρα από τους φίλους του, τότε µε ευκολία θα συµπεραίναµε πως το πολιτικό του µέλλον δεν διαφαίνεται και τόσο λαµπρό… Ωστόσο, κανείς δεν µπορεί να αφαιρέσει το δικαίωµα ακόµα και σε κάποιον που βρίσκεται στο περιθώριο να πιστεύει ότι µπορεί να αλλάξει τον κόσµο.
