25-5-2020

Βαγγέλης Αλεξανδρής: «Δεν είναι παράξενο που οι φαρμακοβιομηχανίες δεν συνεργάζονται για το φάρμακο;»

Νέα επεισόδια για τις «Αγριες μέλισσες»! Όλοι οι συντελεστές της σειράς του 1.500.000 τηλεθεατών έκαναν τεστ για κορονοϊό και όλοι βγήκαν αρνητικοί. Έτσι από αύριο οι κάμερες πιάνουν δουλειά και ξεκινούν τα γυρίσματα στην Παλλήνη, στο Στούντιο Κάπα, τα οποία θα διαρκέσουν έως τον Αύγουστο, ώστε να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο και να μαζευτεί στοκ επεισοδίων. Οι «Αγριες μέλισσες» επιστρέφουν, μάλιστα, με καινούργια επεισόδια στον ΑΝΤ1 και στους δέκτες μας από τις 18 Μαΐου. Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής αποκαλύπτει στο περιοδικό «ENJOY» και στην Μαρία Ανδρέου ότι για χάρη της Ουρανίας θα γίνει και επιχειρηματίας στο Διαφάνι, γιατί θέλει να σώσει τον γάμο του και να σταματήσει τα πανηγύρια. Όχι όμως και το κλαρίνο, που έμαθε να το παίζει στα δάχτυλα για τις ανάγκες της σειράς…

Βαγγέλη, πώς είσαι; Όλα καλά; Πώς πήγε το τεστ για τον κορωνοϊό;

Ενα άγχος το είχα! Να σου πω ψέματα; Παρόλο που εγώ, η γυναίκα μου και το νεογέννητο μωρό μας ήμασταν σε καραντίνα και βγήκα μόνο για σούπερ μάρκετ και φαρμακείο, ούτε οι παππούδες δεν είδαν το μωρό, είχα τον φόβο μου. Ευτυχώς, όλα καλά, όπως και όλοι οι συντελεστές του σίριαλ. Μη νομίζεις όμως ότι τώρα δεν χρειάζεται προσοχή. Τώρα είναι που χρειάζεται μεγαλύτερη. Οταν πήγαμε για τεστ στο Στούντιο Κάπα, οι παραγωγοί ήταν ξεκάθαροι. Ολοι οι συντελεστές θα είμαστε από το σπίτι μας στη δουλειά και από τη δουλειά σπίτι. Και μας φάνηκε πολύ λογικό. Ενας να αρρωστήσει, θα διακοπεί το σίριαλ. Είναι, λοιπόν, καιρός για πειράματα; Εγώ είχα δύο θεατρικές παραστάσεις για άνοιξη και καλοκαίρι και ακυρώθηκαν. Οι «Αγριες μέλισσες» είναι το ψωμί μας, για μια πλειάδα ανθρώπων και για τις οικογένειές μας, και πίστεψέ μας όλοι έχουμε αποφασίσει να είμαστε στρατιώτες, δουλειά – σπίτι.

Πώς ήταν όταν είδες ξανά όλους του κάτοικους από το Διαφάνι; Θα σου έλειψαν…

Άσε, δεν μπορέσαμε να φιληθούμε και να αγκαλιαστούμε. «Ελάτε», τους έλεγα, «συναγκωνιστές» και ακουμπάγαμε ο ένας τον αγκώνα του άλλου. Πρωτόγνωρα πράγματα. Αλλά μη νομίζεις ότι είχαμε χαθεί. Κάναμε τηλεδιάσκεψη κάθε απόγευμα όλοι μας και μάλιστα βάζαμε και θεματικές. Λέγαμε «αύριο θα ντυθούμε δεκαετία 70-80 disco» και μας έβλεπες όλους με περούκες, λαμέ ρούχα και ό,τι είχε καθένας στην ντουλάπα του. Ναι, ντυθήκαμε από «πάμε παραλία με τα μαγιό μας» μέχρι «απόκριες και καρναβάλι|. Αν δεν γελάσεις και λίγο, η ζωή θα σε πάρει από κάτω. Τι να πρωτοσκεφτείς, τον κορονοϊό και την υγεία σου; Γιατί ο κορωνοϊός υπάρχει. Την ανεργία και την ύφεση; Γιατί όλοι φοβόμαστε μήπως πούμε το ψωμί ψωμάκι ή μήπως έρθει νέο κύμα από τον Οκτώβριο και να ξανακλειστούμε μέσα. Εκεί θα είναι η μεγάλη τρέλα. Εύχομαι να βρεθεί γρήγορα το φάρμακο, να τελειώνουμε με την πανδημία.

Πώς ήταν η καραντίνα για εσένα;

Εγκλωβισμός, όπως και για όλους, και σ’ το λέω εγώ που είχα την ευκαιρία να χαρώ τον δυόμισι μηνών γιο μου, τον Νικόλα, στο σπίτι μας από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αλλά όταν είσαι στη σειρά με τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή, μέσα από την οποία παίρνεις τεράστια επιτυχία και φυσικά όλο αυτό είναι θετικό για την καριέρα σου, πέφτεις άσχημα ψυχολογικά. Ο γιος μας, και για μένα και για τη σύζυγό μου την Ελενα, με τις αγκαλιές και τα φιλιά και με τη βόλτα που τον πηγαίναμε για να πάρει ήλιο, όπως μας είπε η παιδίατρος, ήταν η δύναμή μας.

Δύσκολο καλοκαίρι και δύσκολος χειμώνας για τους καλλιτέχνες… Φτάνουν τα μέτρα που πήρε η Πολιτεία;

Σου το είπα από την αρχή και θα σου το ξαναπώ. Είμαι τυχερός που παίζω στις «Αγριες μέλισσες» και δεν θα πεινάσει το σπίτι μου. Οι «Μέλισσες» θα είναι αυτές που θα με κρατήσουν όρθιο και θα επιβιώσει το σπίτι μου. Ο,τι και να λένε, για έναν χρόνο ηθοποιοί, χορευτές, μουσικοί, σκηνοθέτες, τεχνικοί, κομμωτές, μακιγιέρ, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι θα ζήσουμε έναν πόλεμο. Πάνω από 50.000 άτομα θα ζήσουμε τραγικές στιγμές. Ο κορονοϊός, για την οπτικοακουστική βιομηχανία παγκοσμίως, είναι μια ασύμμετρη απειλή.
Το ΥΠΠΟ δεν έχει πάρει, για μένα προσωπικά, τα μέτρα που όφειλε να πάρει. Ούτε η Πολιτεία. Θα σας πω κάτι που τυγχάνει να διαβάζω τώρα. Ο Περικλής, και μιλάμε για 2.500 χρόνια πίσω, εδραίωσε την αθηναϊκή δημοκρατία μέσα από τους καλλιτέχνες και το θέατρο, και όλες οι παραστάσεις ήταν δωρεάν, εσκεμμένα, για να καλλιεργηθεί ο κόσμος. Ο Περικλής ήξερε τη σπουδαιότητα του πολιτισμού. Οι δικοί μας άρχοντες, έπειτα από φωνές και αντιδράσεις, πήραν κάποια μέτρα σε αυτή την πρωτόγνωρη συνθήκη για τον πολιτισμό; Οποιος δεν σέβεται τους εργάτες που παράγουν πολιτισμό και τέχνη για μένα δεν σέβεται τη δημοκρατία. Δεν είμαστε «αυτοί», είμαστε δημιουργοί! Πολιτισμός και τουρισμός. Αυτή είναι η βιομηχανία της Ελλάδας. Την πρωτογενή παραγωγή την ξεχάσαμε με τις προτροπές της Ε.Ε. Παίρναμε τις επιδοτήσεις και τις κάναμε τζιπ και βίλες, και βάλαμε ταφόπλακα στην αγροτική παραγωγή. Ποιος φταίει που εισάγουμε λεμόνια και πατάτες και δεν είμαστε αυτάρκεις; Εμείς φταίμε για όλα. Εμείς ψηφίζουμε και είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι έχει συμβεί στη χώρα μας. Εδώ και δέκα χρόνια η Γερμανία με τα Μνημόνια μας πατάει στον σβέρκο και εκεί που πήγαμε το 2019 να σηκώσουμε κεφάλι έρχεται το 2020 και λέμε «βοήθα, Παναγιά μου»… Μας πετάνε 800 ευρώ για δυο μήνες και μας λένε «ζήσε με τα ψίχουλα αφού δεν δούλεψες…» Και καλά οι καλλιτέχνες που είναι πιο μεγάλοι και έχουν κάνει ένα κομπόδεμα με τα χρόνια. Τα νέα παιδιά που ζούσαν με το μεροκάματο; Εμένα όλα αυτά μου θυμίζουν εποχές των πρώτων χρόνων της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, όταν ο κόσμος πεινούσε. Κάποιος δεν θέλει να σηκώσουμε κεφάλι.

Είπες τη λέξη «πόλεμος». Είναι μια άλλη μορφή πολέμου ο κορωνοϊός;

Το πιστεύω. Ηταν ένας ξαφνικός παγκόσμιος θάνατος της οικονομίας. Είναι κάτι αδιανόητο. Κλείστηκαν στα σπίτια τους 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι για 285.000 θανάτους; Ο κορωνοϊός υπάρχει και δεν θα ψάξω να βρω τον ξενιστή, αν είναι πανδημία ή το εργαστήριο που το πέταξε από την Κίνα. Δεν με αφορά. Με αφορούν οι επιπτώσεις του κορωνοϊού και εμένα αυτό μου θυμίζει πόλεμο. Τι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο; Δεν μπορούν να βρουν το φάρμακο, το εμβόλιο; Τους συμφέρει να μας κλείσουν όλους μέσα και να μη ρολάρει η παγκόσμια οικονομία από το να κάνουν τεστ σε όλους μας και όσοι είναι καλά να πάνε να δουλέψουν και όσοι δεν είναι να μείνουν στην καραντίνα; Τελικά, αυτοί που πεθαίνουν από κορωνοϊό… αυτή είναι η αιτία του θανάτου τους ή άλλα σοβαρά υποκείμενα νοσήματα; Δεν σας φαίνεται παράλογο να ξανακλειστούμε μέσα τον Οκτώβριο σε ένα νέο κύμα της πανδημίας από το να οργανωθούμε από τώρα και να πάρουμε μέτρα; Δεν καταλαβαίνω τα δεκάδες εκατομμύρια που έδωσαν ως επίδομα, ως ενημέρωση, τους κόστισε λιγότερο από το να έκαναν πιο γρήγορα τα τεστ σε όλο τον πληθυσμό και να μη μέναμε τόσες μέρες στην καραντίνα; Οι συνάνθρωποί μου με τα εστιατόρια, τα καφέ, τα ξενοδοχεία θα πρέπει να έχουν φαλιρίσει. Και τελικά ο ΠΟΥ, αφού περίμενε μια πανδημία και ο κύριος χρηματοδότης του ήταν οι ΗΠΑ και η Κίνα, γιατί δεν είχε πάρει μέτρα σε μια πιθανή έξαρση πανδημίας; Έχουμε παλαβώσει. Να μη φοράμε μάσκες, να φοράμε μάσκες; Και ρωτώ ξανά… Υπάρχει σχέδιο για το πώς θα βγούμε από όλο αυτό; Εγώ νιώθω ότι παγκοσμίως δεν υπάρχει κανένα πλάνο και είμαστε όλοι μας ένα μεγάλο κοινωνικό πείραμα. Πείτε μου, με αυτό το επίδομα που θα δώσουν των 534 ευρώ στους εργαζομένους που οι επιχειρήσεις τους είναι κλειστές θα πληρώσουν τι; Ενοίκιο, ΔΕΗ, ΟΤΕ και θα φάνε; Ποιο κοινωνικό κράτος; Γιατί η ΔΕΗ δεν σταματά να στέλνει λογαριασμούς; Εμένα πώς με σταμάτησαν από τη δουλειά μου; Δεν ξέρω, με την πανδημία δικαιώματα που με αίμα είχαν κατακτήσει οι παππούδες μας σβήστηκαν με τη μια και αυτό δεν μου άρεσε καθόλου, όταν μάλιστα μου κουνούσαν και το χέρι κι εγώ είχα υποστεί οικονομική καταστροφή. Δεν ξέρω αν παγκοσμίως κάποιοι θέλουν να μειώσουν τον πληθυσμό της Γης, αλλά και να απομείνουν κάποιοι πάμπλουτοι στο πλανήτη, θα πρέπει να υπάρχουν πάντα οι σκλάβοι για να δουλεύουν, γιατί οι μεγιστάνες δεν ξέρουν τι θα πει δουλειά. Αυτοί την κάνουν οι υπηρέτες τους και τα μορφωμένα μυαλά που έχουν δίπλα τους. Δεν θα σκάψουν αυτοί να βγάλουν την ντομάτα, αλλά ο εργάτης. Δεν σας φαίνεται παράξενο που οι φαρμακοβιομηχανίες δεν συνεργάζονται για να βρουν το φάρμακο; Εδώ έχει τραβήξει χειρόφρενο όλος ο πλανήτης.

Ευτυχώς που λύθηκε λίγο και θα δούμε και στην τηλεόραση ξανά ψυχαγωγικά προγράμματα, γιατί ήμασταν ένα βήμα πριν την κατάθλιψη με τη μαραθώνια ενημέρωση για τον κορωνοϊό. Αλήθεια, Βαγγέλη, πώς έμπλεξες με τς «Άγριες μέλισσες»; Πέρασες κι εσύ όπως και οι περισσότεροι από τέσσερα με πέντε κάστινγκ;

Θα σας πω μια ιστορία. Με φωνάζει ο σκηνοθέτης Λευτέρης Χαρίτος και αρχίζουμε μια κουβέντα για τις γυναίκες και πού το πάει πού το φέρνει κι εγώ του λέω την ατάκα «δεν ξέρω τι λες εσύ, αλλά εγώ πιστεύω ότι όλες οι γυναίκες, ανεξαρτήτως ηλικίας, γοητεύονται από τους καλλιτέχνες γιατί το επάγγελμα έχει μαγεία και μυστήριο». Ο Λευτέρης γέλασε… Με ρωτάει: «Βαγγέλη, το φυσάς το κλαρίνο;» Εγώ τα έχασα. Πού κολλούσε όλο αυτό; Μου λέει «σε θέλω για τον ρόλο του Κυριάκου του κλαρινιτζή». Του λέω του Λευτέρη «μουσική ξέρω, με δημοτικά τραγούδια μεγάλωσα, ήταν τα πρώτα μου ακούσματα στα Τρίκαλα, αλλά από κλαρίνο δεν έχω ιδέα, δεν έχω πιάσει στα χέρια μου». Τελικά έμαθα και κλαρίνο και ήμουν τόσο αφοσιωμένος σε αυτό, που έκανα και μαθήματα και τα βράδια έβαζα τα ακουστικά στο σπίτι και άκουγα κλαρίνα.

Τον αγαπάς τον ήρωά σου τον Κυριάκο;

Πάρα πολύ. Είναι λίγο άξεστος και αλέγκρος, αλλά είναι καλό παιδί. Το 1958 η Ελλάδα είχε βγει από ένα καταστροφικό Παγκόσμιο Πόλεμο και από έναν Εμφύλιο. Ο Κυριάκος έδινε με το κλαρίνο του ζωή σε φτωχούς και πλούσιους, από τα πανηγύρια στα χωριά μέχρι και στα σαλόνια στις πόλεις. Τα πάει με όλους καλά γιατί έτσι βγάζει το παραδάκι του. Κρατά τις ισορροπίες, αλλά κατά βάση ξέρει πού είναι το δίκιο και, όταν χρειαστεί, θα το αποδείξει αυτό. Μου λένε πολλοί στον δρόμο: «Ρε, Κυριάκο, είσαι πολύ γυναικάς και μπερμπάντης». Τους λέω: «Δεν είναι έτσι, γιατί όποια αγάπησα τη στεφανώθηκα ή την αρραβωνιάστηκα». Αν και θεωρώ ότι ο Κυριάκος μια γυναίκα αγαπά στη ζωή του και αυτή είναι η Ουρανία, γι’ αυτό θα κάνει και τα πάντα για να κερδίσει την καρδιά της και να τον συγχωρέσει. Η Μαρίκα ήταν γι’ αυτόν η συνάδελφός του στα πανηγύρια, μια ερωτική σύντροφος στα ταξίδια του. Αυτό που έκανε ο Κυριάκος στην Ουρανία είναι αδιανόητο. Δεν ήταν μια απιστία απλή, ένα και μόνο βράδυ, ήταν διπλή ζωή. Και πού; Στην Ουρανία. Στο καλύτερο πλάσμα στον κόσμο.

Θα μπορούσες να έχεις διπλή ζωή;

Τρελάθηκες; Δεν το έκανα ούτε ως ελεύθερος. Πώς μπορούν να λένε τόσα ψέματα; Να ζουν με αυτό το άγχος να μην τους πιάσουν; Δεν υπάρχει σεβασμός πρώτα απ’ όλα σε εσένα τον ίδιο. Δεν ξέρεις να αγαπάς, άρα δεν σέβεσαι τον εαυτό σου. Είσαι ένας δυστυχισμένος άνθρωπος και εγωιστής.

Τον πόνεσε, λες, τον Κυριάκο το ερωτικό ειδύλλιο με τον κοινοτάρχη;

Ε, ναι. Ας ερωτευόταν έναν ελεύθερο, τον καφετζή, τον κουρέα. Αλλά με τον άντρα της φίλης της και με τέσσερα παιδιά; Προδοσία για τη φίλη πάνω απ’ όλα. Αλλά δεν πιστεύω ότι η Ουρανία ερωτεύτηκε τον κοινοτάρχη. Μετά την απιστία του Κυριάκου μπήκε σε ένα σπίτι με παιδιά και κράτησε ένα μωρό. Θέλει τόσο πολύ να γίνει μάνα. Αρα ένιωθε στο σπίτι του Τόλια ότι έπαιζε τον πιο ωραίο ρόλο της ζωής της, αυτόν της μητέρας. Τον κοινοτάρχη τον βόλεψε μια τόσο καλή γυναίκα που μπήκε στο σπίτι του και δεν έτρεξε να ψάξει να βρει πού είναι η δικιά του και γιατί εξαφανίστηκε, τι έχει πάθει. Ο Τόλιας δεν έχει τελειώσει για τον Κυριάκο. Ο Κυριάκος θα διεκδικήσει τη γυναίκα του επειδή ξέρει ότι κι αυτή τον αγαπάει, τον περίμενε δέκα χρόνια για να τη στεφανωθεί και θα κάνει και νέες δουλειές στο Διαφάνι, ώστε να μείνει μόνιμα και να μην τριγυρνάει στα πανηγύρια. Ο Κυριάκος είναι δοτικός άνθρωπος, θα την κερδίσει την Ουρανία.

Το Διαφάνι… είναι μια συμμορία δολοφόνων;

Σίγουρα ο Δούκας, ο Μελέτης, ο Κωνσταντής, ο Κλεομένης θα μπορούσαν και να ήταν. Αυτοί κάνουν φόνους για τον πλούτο και τα συμφέροντα του Σεβαστού. Και το πρώτο παλικάρι του Δούκα, ο Σέργιος, δεν ήταν μπουμπούκι. Τρώνε ανθρώπους για την οικονομική δύναμη. Ο Κυπραίος, από την άλλη, είναι ένας μισητός ήρωας. Εχει τα δαιμόνιά του, αλλά έχει προδώσει και την πατρίδα. Δωσίλογος στην Κατοχή. Δεν συγχωρείται. Για εμένα η Μελίνα Τσαμπάνη έχει κάνει πολύ καλή δουλειά με αυτό το σενάριο, γιατί κανένας ήρωας δεν είναι άγιος. Εχει την καλή του και την αρνητική του πλευρά. Κάνει από τα καλύτερα μέχρι και τα χειρότερα. Γι’ αυτό ο κόσμος για την Ουρανία, παρόλο που τσιμπήθηκε με τον κοινοτάρχη, της το συγχώρεσε. Γιατί τα ζύγισε τα πράγματα. Ζύγισε το δίκιο και το άδικο. Η απιστία του Κυριάκου την πλήγωσε πάρα πολύ. Οπως συγχωρεί και τη Λενιώ, παρόλο που έχει κάνει έναν πολύ σκληρό φόνο. Γιατί είδε τι κουμάσι ήταν ο Σέργιος.

Με ποιους έχεις έρθει πιο κοντά στο σίριαλ, στα γυρίσματα;

Με τον Γιώργο Σουξέ, κουβεντιάζουμε αρκετά στον καφενέ της Βιολέτας, με την Αμαλία Καβάλη, καθώς είναι το τηλεοπτικό μου στεφάνι και τη λατρεύω γιατί είναι ένα υπέροχο κορίτσι, τον Κωστή Σαββιδάκη, για να παίρνω και την ευλογία του (γέλια). Κοντά έχουμε έρθει και με τον Γιάννη Στάνκογλου μετά το γύρισμα με τη μάγισσα, τρέξαμε πολύ στα χωράφια για να την πιάσουμε και αυτοσχεδιάσαμε.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη σκηνή σου στη σειρά;

Σαφώς με την Ουρανία και τη Μαρίκα να με περιμένουν και οι δυο στο σπίτι της πρώτης για εξηγήσεις. Αισθάνθηκα πολύ άβολα. Πώς μπορείς και κάνεις τόσο κακό σε μια τόσο καλή γυναίκα; Το να το έχεις δίπορτο είναι πολύ πρόστυχο για μένα. Πώς το αντέχει το στομάχι τους; Πρέπει να έχουν πολύ γερό στομάχι όσοι το κάνουν. Χίλια δίκια και που με έβρισε και που με έσπρωξε και που με χτύπησε και μου φώναζε «φεύγα»… Να δούμε, θα το πάρει το συγχωροχάρτι του;

Η γυναίκα σου τη βλέπει τη σειρά;

Δεν χάνει επεισόδιο. Η σύζυγός μου είναι Ελληνοαμερικανίδα και ελληνικές σειρές δεν έβλεπε, παρά μόνο ξένες. Με το που ξεκίνησαν οι «Αγριες μέλισσες», είναι κολλημένη και η πιο αυστηρή κριτής μου. Ερχομαι από τα γυρίσματα και της λέω «έλα λίγο να συζητήσουμε, θα δούμε τη σειρά στο webtv». Με τίποτα αυτή, εκεί, κλασικά, στην τηλεόραση. Η τέχνη είναι ονειρικό πράγμα. Κινεί τη ζωή. Γι’ αυτό τα βάζω με την Πολιτεία που δεν έχει πλάνο για τους καλλιτέχνες. Να κατεβάσουν ρολά τα θέατρα; Οι μουσικές σκηνές; Και τι, θα μας πετάνε 800 ευρώ το δίμηνο και θα μας λένε «καθίστε μέσα και μην κάνετε τίποτα»; Τι πείραμα είναι αυτό; Το έζησα μια φορά, φτάνει. Να μην το ζήσω ξανά ποτέ μου. Ελπίζω η ζωή να τραβήξει μπροστά και όχι ο φόβος. Η ελευθερία, η δημιουργία και όχι η τεμπελιά είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Ποιος πέρασε καλά στην καραντίνα κάνοντας γιόγκα και τσουρέκια; Τώρα θα δουν που θα βγουν έξω σε μια άλλη χώρα οικονομικά πόσο ωραίο είναι να φτιάχνεις τσουρέκια στην καραντίνα. Γιατί τώρα που η αγορά ανοίγει θα φανεί αν έχεις ξανά να πάρεις υλικά για τσουρέκια!

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Κατεβάστε το app του newsbreak

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

Γιώργος Χαρβαλιάς
Γιώργος Χαρβαλιάς
Ελένη Παπαδοπούλου
Ελένη Παπαδοπούλου

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

newsbreak.gr

FREE
VIEW