Λένε ότι η… μισή επιτυχία στην έκδοση μιας εφημερίδας είναι ο τίτλος της. Όσο πιο ευφάνταστος, τόσο το καλύτερο. Στην Ιστορία του ελληνικού Τύπου βγήκαν εφημερίδες με τον τίτλο «Αλήθεια», «Ελεύθερος Άνθρωπος», αλλά βγήκε και μια με τίτλο «Παληάνθρωπος». Και το χειρότερο; Δικαίωσε τον εμπνευστή της.
Πρέπει να πάμε πολλά, πάρα πολλά χρόνια πίσω, στον 19ο αιώνα. Στις 18 Αυγούστου 1882 κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας αυτής κι έγινε ανάρπαστη.
Μάλιστα στο πρώτο φύλλο οι εφημεριδοπώλες έπαιξαν… ξύλο για το ποιος θα προλάβει να πάρει τα πρώτα φύλλα, άρα να εξασφαλίσει και τις πωλήσεις με αποτέλεσμα να επέμβει η αστυνομία και να γίνει β’ έκδοση για να ικανοποιηθούν όλοι. Το γεγονός αυτό συνετέλεσε να δημιουργηθεί και το πρώτο Πρακτορείο Τύπου.
Εκδότης, διευθυντής και συντάκτης ήταν ο Ιωάννης Βαρβέρης. Ήταν τότε 42 χρόνων κι ήταν γνωστός για τη συνεργασία του με τον Σουρή, ενώ είχε εργαστεί και σε άλλα έντυπα. Είχε έρθει από το Αϊβαλί, εργάστηκε για λίγο στη Σύρο κι έπειτα κατέφθασε στην Αθήνα όπου έγραφε επιφυλλίδες σε διάφορες εφημερίδες.
Από το πρώτο φύλλο δεν προσπάθησε να καλοπιάσει τους αναγνώστες του. Χαρακτήριζε… κουτούς τους κατοίκους της περιφέρειας που θα έδιναν μεγαλύτερη συνδρομή από τους Αθηναίους και έξυπνους τους κατοίκους του εξωτερικού που θα πλήρωναν ακόμα μεγαλύτερη συνδρομή!
Υποστήριζε ακόμα ότι η εφημερίδα που ήταν δισεβδομαδιαία δεν είχε πάρει τη σχετική άδεια της Νομαρχίας…
Γρήγορα το έντυπο έγινε… μόδα. Οι σικ κυρίες του αγόραζαν για να δείξουν… προοδευτικές. Όσες έκαναν το λάθος να του στείλουν συγχαρητήριες επιστολές τις είδαν δημοσιευμένες με την υποσημείωση, εάν ήταν ωραίες ας έκαναν μια βόλτα από τα γραφεία!
Οι δημόσιοι λειτουργοί τον έτρεμαν εάν τους έπιανε στο στόμα του. Όπως ο ένας τμηματάρχης του υπουργείου Δημοσίων Έργων
Φαίνεται πως η επιτυχία… ζάλισε τον Βαρβέρη που αποφάσισε να βγάλει κάποια… εξτραδάκια με τη δύναμη που του έδινε η επιτυχία. Άλλωστε το μότο του στον τίτλο ήταν «η αρχή μου είναι, να μην έχω καμμίαν αρχή» Ένα χρόνο μετά διαβάζουμε για ένα στοίχημα που δεν πληρώθηκε από τον ιδιοκτήτη ενός ξενοδοχείου
Με τον καιρό οι εφημεριδοπώλες έπαψαν να παίζουν ξύλο για να προλάβουν να πάρουν τα πρώτα φύλλα. Και οι κυρίες της καλής κοινωνίας δεν τη θεωρούσαν πια σικ αφού όλο και κάτι είχαν ακούσει για τις δημοσιογραφικές μεθόδους. Ένα μεγάλο χωριό ήταν η Αθήνα, τα καλά και τα κακά νέα κυκλοφορούσαν γρηγορότερα από τις εφημερίδες…
Ο Βαρβέρης την έκλεισε, πούλησε για χαρτί τα τυπωμένα φύλλα που του είχαν μείνει και χάθηκε από προσώπου γης. Πέθανε ξεχασμένος και φτωχός στις αρχές του 20ου αιώνα.
Ο «Παληάνθρωπος» ξεχάστηκε κι αυτός. Από τότε πολλοί (και) στο χώρο του Τύπου ακολούθησαν τις μεθόδους του, αλλά ακόμα και στον τίτλο των εντύπων τους ήταν λιγότερο ειλικρινείς…
