Στα τηλεπαιχνίδια που θα κάνουν την εμφάνισή τους τη νέα τηλεοπτική σεζόν σε όλα τα κανάλια μπορεί άνετα να μπει μια ερώτηση – παγίδα που θα στείλει.. αδιάβαστους τους διαγωνιζόμενους.
Πόσα χάλκινα μετάλλια έχει κερδίσει η Ελλάδα στο Ευρωμπάσκετ;
Οι… αδιάβαστοι πάνε πάσο, οι διαβασμένοι θα πουν ένα, το 2009 και ελάχιστοι, οι πολύ ψαγμένοι θα θυμνηθούν ότι το 1949 η Ελλάδα όχι μόνο κέρδισε το πρώτο της μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση, αλλά δεν ήθελε και πολύ να πάει πιο ψηλά!
Η διοργάνωση εκείνη είχε πολλά παράδοξα, αλλά και ατυχία.
Κατ΄αρχήν έγινε στην Αίγυπτο. Θύμισε δηλαδή λίγο Eurovision. Η εξήγηση είναι απλή και η ανάθεση της διοργάνωσης περίπλοκη.
Ξεκινάμε από το πρώτο. Στα χρόνια πριν τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο δεν υπήρχε Αφρικανική Ζώνη στην ΦΙΜΠΑ, την παγκόμσια ομοσπονδία. Η Αίγυπτος που λόγω Άγγλων και Γάλλων ήταν πιο κοντά στην Ευρώπη και πιο μακριά από την Αφρική πολιτισμικά γράφτηκε στην Ευρωπαϊκή ΦΙΜΠΑ και το 1937 πήρε μέρος και στο Ευρωμπάσκετ όπου ήταν 8η.
Στην πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση, το 1947 που έγινε στην Πράγα, όχι μόνο πήρε μέρος, αλλά κέρδισε και το χάλκινο μετάλλιο.
Η διοργάνωση του 1949 έπρεπε να γίνει στην ομάδα που κέρδισε το τρόπαιο (κι εδώ Eurovison!), η Τσεχία που τότε λεγόταν Τσεχοσλοβακία το είχε ήδη διοργανώσει και κερδίσει. Επόμενη ήταν η ΕΣΣΔ που δεν ενδιαφερόταν κι… κλήρος έπεσε στην 3η Αίγυπτο.
Για τις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες το ταξίδι ήταν μακρινό και δαπανηρό. Μπορούσε να γίνει μόνο με αεροπλάνο που κόστιζε ακριβά. Η τραγωδία, στις αρχές Μαΐου της ποδοσφαιρικής ομάδας της Τορίνο που αφανίστηκε σε αεροπορικό δυστύχημα έκανε και αυτές που το… σκέπτονταν να κάνουν πίσω. Τελικά το Ευρωμπάσκετ έγινε με 7 ομάδες. Μεταξύ αυτών ήταν ο Λίβανος και η Συρία που δεν ανήκαν στην Ευρώπη, αλλά ήταν γείτονες της Αιγύπτου από τις 15 έως τις 22 Μαΐου.
Η Ελλάδα είχε στενές σχέσεις με την Αίγυπτο. Στην Αλεξάνδρεια και στο Κάιρο υπήρχε ισχυρή ελληνική παροικία, οι Έλληνες επιχειρηματίες κυριαρχούσαν στην οικονομική ζωή της χώρας και οι ανταλλαγές, οικονομικές, πολιτιστικές, αθλητικές ήταν συχνές.
Θα περίμενε κανείς η πρώτη αυτή «έξοδος» του ελληνικού μπάσκετ να γινόταν στο… πόδι. Κάθε άλλο. Για μήνες ο αμερικανοαναθρεμένος προπονητής της ομάδας και πρώην παίκτης του Σπόρτιγκ, Γιώργος Καρατζόπουλος ζήτησε από τον αρχιπροπονητή στιβου του ΣΕΓΑΣ Οτο Σίμιτσεκ να φτιάξει ειδικό πρόγραμμα προπόνησης. Το άθλημα ανήκε τότε στο ΣΕΓΑΣ και ισχυρός άνδρας εκεί ήταν ο Πατριάρχης του Παναθηναϊκού Απόστολος Νικολαίδης, ο οποίος και στα νιάτα του είχε παίξει και μπάσκετ. Αυτός άλλωστε ήταν αρχηγός της αποστολής.
Η Ελλάδα έδωσε έξι αγώνες (όλοι έπαιζαν με όλους), νίκησε στους τέσσερις, έχασε τους δύο.
Τα αποτελέσματα της:
15 Μαΐου: Ελλάδα – Ολλανδία 46-28
16 Μαΐου: Ελλάδα – Λίβανος 45-36
17 Μαΐου: Ελλάδα – Τουρκία 54-41
19 Μαΐου: Ελλάδα – Γαλλία 36-41
20 Μαΐου: Ελλάδα – Συρία 49-46
21 Μαΐου: Ελλάδα – Αίγυπτος 39-50
Όσο για τους παίκτες που αγωνίστηκαν περιλαμβάνονται κάποιοι που έγραψαν ιστορία ως αθλητές ή ως προπονητής ή και τα δύο
Αλέξανδρος Αποστολίδης (Σπόρτιγκ)
Στυλιανός Αρβανίτης (Παναθηναϊκός)
Νικόλαος Μπουρνέλος (Πανελλήνιος)
Αθανάσιος Κωστόπουλος (Πανελλήνιος)
Γιάννης Λάμπρου (Παναθηναϊκός)
Φαίδωνας Ματθαίου (Παναθηναϊκός)
Νικόλαος Μήλας (Παναθηναϊκός)
Νικόλαος Νομικός (Πανελλήνιος)
Μιχαήλ (Μίσα) Πανταζόπουλος (Παναθηναϊκός)
Νικόλαος Σκυλακάκης (Τρίτων)
Αλέξανδρος Σπανουδάκης (Ολυμπιακός)
Δημήτριος Ταλιαδώρος (ΧΑΝΘ)
Η επιτυχία αυτή εν γνώρισε την προβολή που θα της άξιζε από τον Τύπο της εποχής. Εκείνες τις μέρες στην Αθήνα γινόταν το Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου και της Β’ Ιταλίας, υπό την αιγίδα της ΦΙΦΑ, είχε μάλιστα έρθει και ο πρόεδρός της Ζιλ Ριμέ. Οι αγώνες προκάλεσαν και διπλωματικό επεισόδιο μεταξλυ Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή έναν Έλληνα διαιτητή.
Μια όμως εταιρεία αξιοποίησε διαφημιστικά την επιτυχία,,,
