Ήταν βράδυ της 3ης Ιουλίου 1964 στη Βουλή. Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ενημέρωνε για τα αποτελέσματα του ταξιδιού του στις ΗΠΑ. Ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον τον πίεζε φορτικά για απευθείας συνεννοήσεις με την Άγκυρα για τη λύση του Κυπριακού.
Η εφημερίδα «Το Βήμα» την επόμενη έκανε μια αποκάλυψη στην οποία ελάχιστοι έδωσαν σημασία. Ο Αμερικανός Πρόεδρος απειλούσε τον Έλληνα πρωθυπουργό με… όλεθρο!
Παρά το τεταμένο κλίμα της εποχής εκείνης η συζήτηση γινόταν σε ήπιο κλίμα. Ο Πρωθυπουργός είχε την στήριξη των κομμάτων ακόμα και της ΕΔΑ έστω με κάποιους αστερίσκους.
Στο βήμα ήταν ο Σπύρος Μαρκεζίνης αρχηγός των Προοδευτικών όταν ακούστηκαν φωνές. Γύρω στα 50 άτομα είχαν εισβάλει στη Βουλή, έφθασαν μέχρι την αίθουσα της συνεδρίασης και καταφέρονταν κατά του Γεωργίου Παπανδρέου και της Ένωσης Κέντρου.
Ποιοί ήταν; Λίγο νωρίτερα είχε ολοκληρωθεί η προεκλογική συγκέντρωση του Γεωργίου Πλυτά υποψήφιου Δημάρχου Αθηναίων στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Μια ομάδα από τη συγκέντρωση, γύρω στα 50 άτομα, κατευθύνθηκε προς τη Βουλή, κατάφερε να αιφνιδιάσει την φρουρά και να φθάσει μέχρι την αίθουσα της ολομέλειας. Ακολούθησαν συμπλοκές για μια περίπου ώρα με βουλευτές της Ενώσεως Κέντρου, τραυματισμοί και 32 συλλήψεις.
Την επόμενη μέρα οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες μίλησαν για φασιστική πρόκληση
Στο ίδιο πνεύμα και η Αυγή
Ο Τύπος της αντιπολίτευσης αιφνιδιασμένος από το γεγονός προσπάθησε να… στρογγυλέψει τα πράγματα.
Για την ταυτότητα των εισβολέων δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ανήκαν στην ΕΡΕ και δεξιότερα αυτής, κι ενώ κρατούσαν πλακάτ με τον αυτοεξόριστο Κωνσταντίνο Καραμανλή η συνέχεια της ιστορίας απέδειξε ότι ελάχιστη σχέση είχαν μαζί του.
*Επικεφαλής των εισβολέων ήταν ο δημοσιογράφος και συγγραφές, τότε, Ρένος Αποστολίδης. Αιρετικός, χαρακτηρισμένος αριστερός στη διάρκεια του Εμφυλίου, ήταν υποψήφιος με το κόμμα του Σπύρου Μαρκεζίνη στις εκλογές του 1963 και τον συνδυασμό του Πλυτά στις εκλογές για την Δήμο Αθηναίων. Καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκιση, αλλά έμεινε στη φυλακή μόλις τέσσερις μήνες. Μετά το 1974 άσκησε κριτική στην κατάργηση του πολυτονικού και άλλα πολλά.
*Ο Διονύσης Λιβανός, ανιψιός του αρχηγού της ΕΡΕ Παναγιώτη Κανελλόπουλου διέφυγε τη σύλληψη και κρύφτηκε για να αποφύγει το αυτόφωρο. Έτσι δεν δικάστηκε με τους υπόλοιπους. Αργότερα ανέλαβε το γραφείο του θείου του (1964-67), εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ. Ο δεσμός του με την Έλλη Στάη απασχόλησε τις κοσμικές στήλες. Ο γιός του Σπήλιος είναι βουλευτής της ΝΔ.
Ενδιαφέρον έχει και η μετέπειτα πορεία της… άλλης πλευράς
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων έξι βουλευτές της Ένωσης Κέντρου τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των συμπλοκών. Όλοι μίλησαν για «φασιστική επίθεση». Τέσσερις από αυτούς όμως γρήγορα άλλαξαν στρατόπεδο.
*Ο Ηλίας Τσιριμώκος με αριστερές περγαμηνές έγινε πρωθυπουργός σε κυβέρνηση των λεγόμενων αποστατών με την στήριξη της ΕΡΕ.
*Ο Γεώργιος Μπακατσέλος ήταν από τους πρώτους που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου στη σύγκρουση με το Παλάτι.
*Ο Ιωάννης Διαμαντόπουλος επίσης συμμετείχε σε κυβερνήσεις αποστατών
*Ο Χρήστος Αποστολάτος τους ξεπέρασε όλους. Όχι μόνο πήρε μέρος στη διάσπαση της Ενώσεως Κέντρου, αλλά το 1977 εκλέχτηκε βουλευτής με την Εθνική Παράταξη και λίγο αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε και προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία.
Ενεργή συμμετοχή στα επεισόδια είχε και ο ιδιαίτερος του τότε υπουργού Οικονομικών Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Λεγόταν Μιχάλης Λεφάκης. Ναι σωστά μαντέψατε. Είναι ο ιδρυτής της «Γκρέκα Φιλμ» αφού στη συνέχεια προτίμησε να ασχοληθεί με τις κινηματογραφικές επιχειρήσεις και όχι με την πολιτική.
Ποιος πλήρωσε τα… σπασμένα όμως. Ο Φρούραρχος της Βουλής Γεώργιος Πασσάς αντισυνταγματάρχης στον οποίο φορτώθηκαν οι… αμαρτίες όλων!
Όμως όλη αυτή η ιστορία έβλαψε, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα και τον Γεώργιο Πλυτά. Δύο μέρες αργότερα έγιναν Δημοτικές εκλογές κι έχασε από τον υποψήφιο της ΕΔΑ Νικόλαο Κιτσίκη. Έγινε όμως Δήμαρχος με τη βοήθεια του Γεωργίου Παπανδρέου. Πως; Ο Δήμαρχος δεν γινόταν αυτοδικαίως ο επικεφαλής της παράταξης που πρώτευσε, αλλά εκλεγόταν από το Δημοτικό Συμβούλιο. Οι μισοί από τους 8 συμβούλους του στρατηγού Παυσανία Κατσώτα που είχε εκλεγεί με την στήριξη της Ένωσης Κέντρου κατόπιν κυβερνητικών πιέσεων ψήφισαν Πλυτά μαζί με τέσσερις ακόμα του επίσης Κεντρώου Άγγελου Τσουκαλά, ο οποίος Τσουκαλάς ήταν ο προηγούμενος Δήμαρχος (1959-64) και για πάρει τη θέση αυτή είχε στηριχτεί στις ψήφους των Δημοτικών Συμβούλων της ΕΔΑ γεγονός που προκάλεσε τη διαγραφή του από το Κόμμα των Φιλελευθέρων! Στη διάρκεια της δικτατορίας έγινε υπουργός Δικαιοσύνης! Έτσι ο επιλαχών Πλυτάς έγινε Δήμαρχος με την σιωπηρή συνδρομή του Γεωργίου Παπανδρέου και φυσικά σε πρώτη ευκαιρία τον τίμησε παραδίδοντας του μετάλλιο και έπαινο!
Πολλοί υποστηρίζουν ότι ρόλο στην απόφαση να μην αποκτήσει κομμουνιστή Δήμαρχο η Αθήνα έπαιξαν και οι επικείμενοι γάμου του Βασιλιά Κωνσταντίνου με τη Δανή πριγκίπισσα Άννα Μαρία που είχαν προγραμματιστεί για τις 18 Σεπτεμβρίου. Απρόβλεπτος ο Κιτσίκης, φιλοβασιλικός ο Πλυτάς ήταν μια λύση που εξασφάλιζε ηρεμία από την πλευρά της Δημοτικής Αρχής.
Μετά από όλα αυτά πως να μην χρησιμοποιήσει κανείς τη φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ότι «η Ελλάς είναι ένα απέραντο φρενοκομείο»
