Υπάρχει ένα ρητό που λέει πως οι πράξεις μιλάνε πιο δυνατά από τα λόγια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κόντρα στις οδηγίες της Ευρώπης- και στις αποφάσεις των ομολόγων τους στη Γηραιά Ηπείρο- μέσα από τις πράξεις τους έδειξαν πως τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ανθρώπινη ζωή είναι κάτω από το πολιτικό κόστος στην ζυγαριά των ηθικών τους αξιών.
Με συμβολικό τρόπο την ημέρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων (10 Δεκεμβρίου) ψηφίστηκε το νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο. Σύσσωμη η αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25) ενώπιον του αρμόδιου Υπουργού, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη τοποθετήθηκε λεκτικά στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων και γραπτώς με καταθέσεις τροπολογιών φωτίζοντας την απάνθρωπη κατάσταση των ελληνικών φυλακών στην εποχή του του κοροναϊού.
Συγκεκριμένα οι υπερ-συνωστισμένες ελληνικές φυλακές αντιμετωπίζουν (πλήττονται) από εκατοντάδες κρούσματα κορωναϊού που έχουν οδηγήσει μέχρι στιγμής σε 4 θανάτους (3 κρατουμένων και 1 εργαζομένου).
Ο ένας θάνατος εξ αυτών ήταν ενός 71 χρόνου που ήταν κρατούμενος για οικονομικό έγκλημα. Έμελλε αυτός ο άνθρωπος να μετατραπεί σε θανατοποινίτη μιας και η κυβέρνηση εμμονικά δεν προχωράει στην υιοθέτηση προληπτικών μέτρων που θα προστατεύσουν στο ελάχιστο τους υπερήλικες κρατούμενους που έχουν υπερβεί το 70ο έτος της ηλικίας και έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, με τον όρο κατ΄οίκον έκτισης της ποινής τους (εξαιρουμένων φυσικά όσων έχουν καταδικαστεί για συγκεκριμένα αδικήματα ιδιαιτέρως μεγάλης ηθικής απαξίας και βίας). Κάθε μέρα προστίθενται και νέες φυλακές όπου ξεσπάει ο Covid (Κέρκυρα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Γρεβενά) μιας και οι φύλακες μπορεί να “ξεχαστούν” σαν τον πρωθυπουργό και να κάνουν βόλτα στην Πάρνηθα να κολλήσουν τον κορωνοϊό και να τον μεταφέρουν στις κλειστές δομές.
Αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές τη στιγμή που κάθε μέρα τα σωφρονιστικά ιδρύματα βάλλονται από τον Covid-19 και το ευρωπαϊκό συμβούλιο αλλά και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ έχουν δώσει σαφής κατεύθυνση προστασίας αυτών των ανθρώπων. Ο ΕΟΔΥ έχει πολύ αργά αντανακλαστικά στο θέμα των φυλακών και νομοτελειακά πολύ σύντομα και νέες οικογένειες θα θρηνήσουν αγαπημένα πρόσωπα τα οποία θα πεθάνουν για εγκλήματα δυσανάλογα με τη θανατική ποινή. Ειδικότερα, μολονότι υπήρξαν επιβεβαιωμένα κρούσματα σε καταστήματα κράτησης, ακόμη δεν έχουν μεταβεί κλιμάκια του ΕΟΔΥ για πλήρη έλεγχο σε όλον τον πληθυσμό, με κίνδυνο ασυμπτωματικοί φορείς του ιού να τον μεταδώσουν ανεξέλεγκτα και στους υπόλοιπους (όπως χαρακτηριστικά έδειξε το παράδειγμα των Διαβατών).
Η έλλειψη ευαισθησίας είναι παροιμιώδης, όταν σε όλη την Ευρώπη έχουν προστατευτεί οι αντίστοιχοι πληθυσμοί και μάλιστα σε χώρες των οποίων οι φυλακές δεν παρέχουν τις απάνθρωπες συνθήκες των φυλακών της Ελλάδας, η οποία έχει επανειλημμένα καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το λόγο αυτό.
Η κυβέρνηση δείχνει το πρόσωπο του αυταρχισμού και του συντηρητισμού της και θέτει εκατοντάδες ηλικιωμένους κρατούμενους να πρωταγωνιστούν σε μια σύγχρονη Ελληνική εκδοχή του “Εξπρες του Μεσονυχτίου”. Να σημειωθεί εδώ πως η Τουρκία ήταν από τις πρώτες που προχώρησε σε υιοθέτηση ουσιαστικών μέτρων προστασίας ευαίσθητων ομάδων κρατουμένων. Η εμμονή είναι τόσο έκδηλη που δεν υπάρχει καν διαδικασία μέσα από τα κλειστά δικαστήρια για να αιτηθούν ηλικιωμένοι που δεν έχουν καταδικαστεί για αδικήματα ιδιαιτέρως μεγάλης ηθικής απαξίας και ιδίως με χαρακτηριστικά βίας την δυνατότητα για κατ΄οίκον έκτιση της ποινής τους, όπως γίνεται σε όλο τον δυτικό κόσμο. Με αυτόν τον τρόπο στην ουσία συμμετέχουν στη δολοφονία αυτών των ανθρώπων και ντροπιάζουν τη χώρα στο κρίσιμο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το οποίο η Ελλάδα βρίσκεται στις χαμηλότερες θέσεις της Ευρώπης.
