Η κοινή γνώμη υποστήριζε πάντα τη θέση ότι τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και οι άνθρωποι χωρίς μόρφωση ή ευφυΐα είναι εκείνοι που βρίζουν περισσότερο, επειδή ίσως έχουν περιορισμένο λεξιλόγιο, οπότε καταφεύγουν στις βωμολοχίες.
Κι όμως, ένα ακαδημαϊκό πείραμα απέδειξε ακριβώς το αντίθετο. Στο πείραμα ζητήθηκε από τα υποκείμενα της έρευνας να θυμηθούν όσες πιο πολλές βρισιές μπορούσαν. Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Όσοι είχαν μετρηθεί με μεγαλύτερο δείκτη IQ ήξεραν και περισσότερες βρισιές, αλλά γενικότερα η ρητορική τους δεινότητα ήταν ακόμα καλύτερη. Βέβαια, αυτό που χαρακτηρίζει έναν έξυπνο άνθρωπο είναι επίσης και να ξέρει πότε πρέπει να σωπαίνει ή πότε πρέπει να χρησιμοποιήσει τις κατάλληλες λέξεις.
Για πολύ καιρό, οι ειδικοί παρακολουθούσαν περιπτώσεις ανθρώπων με εξαιρετικά ταλέντα, καταγράφοντας τις συνήθειές τους. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, λοιπόν, φάνηκε πως οι ιδιοφυείς άνθρωποι κοιμούνταν πολύ αργά το βράδυ. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ανάμεσά τους, ώστε να μην νιώθετε πλέον άσχημα για αυτήν την συνήθειά σας, ήταν ο Charles Darwin, ο Winston Churchill, και ο Elvis Presley.
Έρευνα που διεξήχθη στο πανεπιστήμιο της Minnesota κατέληξε σε ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα. Η χαοτική κατάσταση στο χώρο εργασίας κάποιου αποδεικνύει περίτρανα όχι τόσο ότι πρόκειται για ακατάστατο άτομο, όσο πιθανότερα για μια ιδιοφυΐα. Το μυαλό των ακατάστατων ανθρώπων έχει την τάση να εστιάζει στην αληθινή ουσία, σε ό,τι έχει πραγματικά σημασία.
Σκεφτείτε: πότε στρεφόμαστε στα μικρά και ασήμαντα; Όταν δεν έχουμε κάτι σημαντικό να ασχοληθούμε, σωστά; Φαίνεται λοιπόν ότι το μυαλό αυτών των ανθρώπων είναι υπερβολικά απασχολημένο με σημαντικά θέματα για να μπορεί να επενδύσει σε λεπτομέρειες, όπως η τάξη και η οργάνωση. Άλλωστε, αυτά τα άτομα, ακόμα και στο πιο ακατάστατο περιβάλλον εργασίας, έχουν την τάση να έχουν πλήρη επίγνωση της θέσης κάθε αντικειμένου που μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσουν και ενώ γύρω τους όλοι αναφωνούν, «πώς ζεις εδώ μέσα» ή «πώς συγκεντρώνεσαι εδώ πέρα;», εκείνοι δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν στο τυπικό αποστειρωμένο περιβάλλον εργασίας που όλοι έχουμε κατά νου…
Ακόμα περισσότερο, οι ψυχολόγοι συνεπικουρούν στην παραπάνω άποψη, τονίζοντας μάλιστα ότι ένα διαταραγμένο κι ακατάστατο περιβάλλον εργασίας μπορεί να είναι ακόμα και ο τέλειος τρόπος για να ερεθιστεί η δημιουργική διάθεση, να εμπνευστούν νέες ιδέες και να καταργηθούν τα όρια του μυαλού, τα οποία είναι τις περισσότερες φορές υπεύθυνα για το γεγονός πως δεν μπορούμε να σκεφτούμε έξω από το κουτί.
