Τρεις φορές στη ζωή μου έχω αποχαιρετήσει το στεφάνι μου νιώθοντας ότι μπορεί και να μην το ξαναδώ. Μία στην Επιστράτευση του 1974.
- Από τον Χρήστο Μπολώση
Μία όταν πήγα να παρακολουθήσω ένα ποδοσφαιρικό ντέρμπι και μία προχθές, όταν πήγα να εμβολιαστώ.
Έκανα τον σταυρό μου στην Παναγιά και ξεκίνησα. Μακριά ακουγότανε η Μαίρη Λίντα: «Στον άλλο κόσμο που θα πας». Εν τω μεταξύ στο μυαλό μου στριφογύριζαν τα λόγια των λοιμωξιολόγων. «Προσέξτε διότι με το (α) εμβόλιο μπορεί να σας φυτρώσει προβοσκίδα». «Κάνοντας το (β) εμβόλιο, μπορεί να δείτε στον ύπνο σας τον κ. Πολάκη ντυμένο Κολοκοτρώνη». «Αποφύγετε το (γ) εμβόλιο, διότι απ’ αυτό τραυματίστηκε ο Μπακάκης».
Συμπολίτες μου, τα ‘παιξα. Ρε, θες να βγω με τίποτις ουρές ή τρία κεφάλια από το κέντρο; Ευτυχώς όλα πήγαν μια χαρά.
Περιχαρής πήγα στη στάση και περίμενα το λεωφορείο, που σε λίγο έφτασε. Πάω να μπω μέσα και ακούω τον οδηγό να φωνάζει: «Εεεε, οι γκαμήλες απαγορεύονται στο λεωφορείο…» Αυτά.
