Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει από την κυβερνητική ολιγωρία στο ζήτημα της ενίσχυσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας είναι, δίχως αμφιβολία, οι ασθενείς οι οποίοι υπονοσηλεύτηκαν και εν τέλει κατέληξαν, επειδή δεν έλαβαν τη δέουσα φροντίδα στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Ομως, θύματα της κυβερνητικής αδράνειας και της συνειδητής επιλογής για μη ενίσχυση των νοσοκομείων είναι και οι ίδιοι οι γιατροί και οι νοσηλευτές.
Οι άνθρωποι που κάποτε η κυβέρνηση μας καλούσε να χειροκροτούμε από τα παράθυρα των σπιτιών μας, οι άνθρωποι που έδωσαν και τη ζωή τους για να διατηρηθεί υγιής η κοινότητα, οι ίδιοι άνθρωποι λοιδορούνται σήμερα μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες. Είναι αυτοί που χόρτασαν από «θα», αλλά ακόμα δεν έχουν μπει στα βαρέα και ανθυγιεινά, αυτοί που έχουν ξεπεράσει τα όρια τους, αλλά εξακολουθούν να παλεύουν απέναντι σε θεούς και δαίμονες.
Οι γιατροί και οι νοσηλευτές του ΕΣΥ ταπεινώνονται καθημερινά από μια ανάλγητη κυβέρνηση, η οποία αδιαφορεί για τους ίδιους, όπως ακριβώς αδιαφορεί και για τους ασθενείς τους. Αυτό φαίνεται από το ξεχαρβαλωμένο κρεβάτι, ένα από τα λίγα στα οποία βρίσκουν ευκαιρία να ξεκουραστούν λίγη ώρα οι εφημερεύοντες γιατροί και νοσηλευτές του Ευαγγελισμού κι έπειτα να συνεχίσουν τη μάχη τους απέναντι στον κορονοϊό. Οπως φαίνεται στη φωτογραφία που δημοσιεύει η «δημοκρατία», είναι εντελώς διαλυμένο, δεν έχει ούτε τάβλες και στερεώνεται πάνω σε… βιβλία! Αυτό το κρεβάτι δεν είναι το «δέντρο», αλλά το «δάσος», που φανερώνει την πλήρη αδιαφορία της Πολιτείας για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του ΕΣΥ.
