Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, έγινε δεκτός στην Τουρκία από τον ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Στα «πεταχτά», τον είδε και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Στην Ελλάδα, συμβαίνει το αντίθετο. Ο Μπλίνκεν έγινε δεκτός με τυμπανοκρουσίες από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος μάλιστα παραθέτει και δείπνο προς τιμήν του, όπου θα παρευρεθούν όλοι, εκτός από τον ομόλογό του Μπλίνκεν, τον Νίκο Δένδια!
Δηλαδή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως ΥΠΕΞ, με την «κουστωδία» του Μαξίμου που συνιστά επίσης ένα «παραΥΠΕΞ» υποδέχεται τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, ερήμην όμως του Έλληνα (κανονικού) ΥΠΕΞ. Για τον οποίο μάλιστα θα συνιστούσε μέγιστη προσβολή, να παρευρισκόταν σε ένα δείπνο, ως παρατρεχάμενος, πίσω από τον Μητσοτάκη και τους συμβούλους του που υποκαθιστούν συχνά τον επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, Νίκο Δένδια.
Η ασθένεια Δένδια λοιπόν, ήταν η δικαιολογία – αληθής η οχι – για την απουσία του.
Αύριο όμως, ο κύριος Δένδιας «αισιοδοξεί ότι θα έχει θεραπευτεί», διότι όπως ανακοινώθηκε, η συνάντηση με τον αμερικανό ομόλογό του, θα γίνει οπωσδήποτε.
Αυτό που δεν φαίνεται να σηκώνει θεραπεία, είναι ο ιός του Γραικυλισμού ο οποίος φαίνεται ότι έχει προσβάλει τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, οδηγώντας τον σε ασκησεις υποτέλειας ακόμα και σε θεσμικά υποδεέστερους. Όπως ένας ΥΠΕΞ ξένης χώρας. Εκτός εάν δε μιλάμε για «υποτέλεια», αλλά για προσωπική εξωτερική πολιτική του πρωθυπουργού, με όρους ιδιοτέλειας.
