Έναν εφιάλτη δίχως τέλος καταγγέλλεται ότι βιώνει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου «Άγιος Δημήτριος», εκεί όπου τμήμα οροφής έπεσε από κοιτώνα και τραυμάτισε έναν γιατρό. Σαπισμένοι τοίχοι και σωληνώσεις, κατεστραμμένα κουφώματα, ανύπαρκτα συστήματα κλιματισμού και θέρμανσης, συνθέτουν το σκηνικό της φρίκης στο εγκαταλελειμμένο νοσηλευτικό ίδρυμα.
Όπως εξηγεί o Πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης και γιατρός στο Νοσοκομείο Παπανικολάου, Χρήστος Καραχρήστος, η παλαιότητα και τα προβλήματα που συνεπάγονται λόγω αυτής, στα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, είναι γνωστά και έχουν καταγγελθεί επανειλημμένα.
«Χαρακτηριστικά παραδείγματα το “Γεννηματάς”, το “Παπανικολάου”, το “Ψυχιατρικό”. Πρόκειται για υποδομές που βρίσκονται σε τραγική κατάσταση. Στο Παπανικολάου υπάρχουν κορδέλες έξω από την πρόσοψη ορισμένων κτιρίων οι οποίες έχουν γίνει ένα με το χώρο. Μετέωροι σοβάδες στην εξωτερική πρόσοψη του κτιρίου. Αυτό αντικρίζουμε καθημερινά χωρίς να ξέρουμε πότε και αν θα γίνει συντήρηση. Στο κτίριο διοίκησης και στο τμήμα της ψυχιατρικής υπάρχουν σοβαρά προβλήματα. Στο πετρόχτιστο μέρος υπάρχει μια ολόκληρη πτέρυγα που δεν χρησιμοποιείται μετά από σεισμό που σημειώθηκε πολλά χρόνια πριν», επεσήμανε αρχικά, ενώ χαρακτήρισε υποκριτικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση διαφημίζει τα εκατομμύρια από το ταμείο ανάκαμψης υποστηρίζοντας πως θα τα διαθέσει στην αναβάθμιση των κτιριακών εγκαταστάσεων νοσηλευτικών ιδρυμάτων.
«Ο συνάδελφός μας στον ”Άγιο Δημήτριο” θα μπορούσε να χάσει τη ζωή του»
«Τα ποσά που κραυγάζουν είναι ψίχουλα μπρος στις ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν. Τις περισσότερες φορές η αναβάθμιση νοείται μόνον ως ενεργειακή (π.χ. κουφώματα) με την ουσία (αντισεισμική και αντιπυρική θωράκιση) να μένει στα ψιλά γράμματα», είπε και συνέχισε:
«Κάθε φορά που προβαίνουμε σε μια καταγγελία οι αρμόδιες αρχές μας απαντούν πως όλες οι διαδικασίες προχωρούν με στόχο την βελτίωση των συνθηκών εργασίας των γιατρών και νοσηλείας των ασθενών ωστόσο αυτό είναι κάτι που δε βλέπουμε ποτέ. Ο συνάδελφός μας στον Άγιο Δημήτριο θα μπορούσε να χάσει τη ζωή του. Το περιστατικό δεν ήταν τόσο απλό όσο το παρουσίασε η διοίκηση του ιδρύματος. Από τύχη δεν έπεσε στο κεφάλι. Πάμε να σώσουμε ζωές και κινδυνεύουν οι δικές μας. Υπάρχει μεγάλη απαξίωση. Καμία αρχή δεν δεσμεύεται απέναντί μας. Εδώ και χρόνια πάμε για δουλειά και βλέπουμε τους σοβάδες πάνω από τα κεφάλια μας».
