Έχει ενδιαφέρον η υπόθεση με τους δανειολήπτες και τους servicers. Το αρμόδιο υπουργείο στην ουσία ικανοποιεί τα αιτήματα των servicers και αδειάζει τους δανειολήπτες.
Αρχικά να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα: Αρκετοί κάνουν ρυθμίσεις για τα δάνειά τους και δεν τις τηρούν. Κάτι που δημιουργεί αντικειμενικό πρόβλημα στην αγορά και βεβαίως στους servicers και τις τράπεζες.
Είναι μια πραγματικότητα που δεν γίνεται να μην ληφθεί υπόψη. Η λύση όμως δεν είναι αυτή που βρήκε το υπουργείο που στην ουσία ανοίγει την πόρτα για μαζικούς πλειστηριασμούς.
Θεσπίστηκε διάταξη όπου οι servicers θα μπορούν να πάρουν προκαταβολή 10% από δανειολήπτες που αντιμετωπίζουν πλειστηριασμούς για ένταξή τους σε ρύθμιση, ενώ τους παρέχεται νομιμοποίηση για να προχωρούν σε πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμούς.
Με την τροπολογία για την προκαταβολή 10% οι διαχειριστές των απαιτήσεων, θα επιτυγχάνουν τη δέσμευση του δανειολήπτη στη ρύθμιση ούτως ώστε να κερδίσουν χρόνο και να φέρουν έσοδα μπροστά, ενώ εξασφαλίζουν τη δέσμευση του δανειολήπτη στη ρύθμιση εφόσον θα έχει ήδη προκαταβάλει ένα μεγάλο ποσό εκτός των δόσεων που προβλέπει ο αλγόριθμος.
Το ζητούμενο είναι ένα: Μα αν κάποιος είχε το 10% της συνολικής οφειλής του γιατί να αναγκαστεί να μην πληρώσει τη δόση; Η οποία θα ήταν σίγουρα χαμηλότερη από το 10% της συνολικής οφειλής! Περίεργα πράγματα…
Η προκαταβολή αυτή θα ισχύει μόνο για τις περιπτώσεις των δανειοληπτών οι οποίοι αντιμετωπίζουν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης. Συμπληρώνεται από τη δυνατότητα που δίνεται στις εταιρίες να μπορούν να τις ασκούν. Οι εταιρίες υποστηρίζουν ότι με αυτό τον τρόπο θα αποφευχθούν οι περιπτώσεις με προσχηματική αποδοχή της ρύθμισης από πλευράς δανειοληπτών -καθώς εκκρεμεί πλειστηριασμός – η οποία ακολουθείται από νέα αθέτηση του δανειολήπτη.
Από την υποχρεωτική προκαταβολή 10% θα εξαιρούνται οι περιπτώσεις ευάλωτων δανειοληπτών που έχουν προσκομίσει τα στοιχεία τα οποία απαιτούνται για να χαρακτηριστούν ευάλωτοι και τους έχει χορηγηθεί η σχετική βεβαίωση.
