Δεν είναι από τους προβεβλημένους Ελληνες αθλητές. Οι επιτυχίες του μέχρι τώρα δεν γίνονταν πρωτοσέλιδο στις αθλητικές εφημερίδες, ο ίδιος κρατούσε πάντα χαμηλούς τόνους.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Οταν ξεκινούσε ως παιδί από την Πετρούπολη για μια κολυμβητική καριέρα ίσως να μην περίμενε και ο ίδιος ότι κάποια μέρα θα βρεθεί στο δεύτερο πιο ψηλό σκαλί των Ολυμπιακών Αγώνων, γράφοντας ιστορία. Από το 1896 η Ελλάδα δεν είχε μετάλλιο κολύμβησης στη διοργάνωση. Αυτή την κατάρα 128 χρόνων έσπασε προχθές ο Απόστολος Χρήστου.
Τέτοιες μέρες πριν από δέκα χρόνια, στις 10 Ιουλίου 2014, κατακτούσε στα 17 του το πρώτο του χρυσό μετάλλιο με παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Δήλωνε τότε ότι «εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να νιώσω αυτό που είχε συμβεί. Δεν μπορούσα να το καταλάβω. Σταμάτησε να λειτουργεί το μυαλό μου, επειδή δεν περίμενα ότι μπορώ να τα καταφέρω».
Για τον αθλητή του Ολυμπιακού έμπαιναν από το 2014 οι πρώτες βάσεις για μια χρυσή πορεία με διακρίσεις και σταθερότητα. Η εξέλιξή του χρόνο με τον χρόνο δεν διακόπηκε ποτέ, παρά όποιες δυσκολίες. Φέτος έφτασε στο αποκορύφωμα, μέχρι τώρα τουλάχιστον. Πήρε χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, χρυσά στο Ευρωπαϊκό και το ασημένιο στο Παρίσι. Σε όποια μεγάλη διοργάνωση αγωνίστηκε ανέβηκε στο βάθρο.
Οταν πριν από λίγους μήνες πήρε το χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έδειξε ότι το βλέμμα του είναι αλλού, ακόμα πιο ψηλά: «Ακούγεται πανέμορφος ο τίτλος του τρίτου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ηταν ένας στόχος που είχα θέσει από την αρχή της χρονιάς, αλλά δεύτερος και πιο σημαντικός είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Παρισιού». Βάζοντας ο ίδιος τον πήχη, «γκρίνιαξε» τότε ότι δεν έκανε τον χρόνο που ήθελε: «Πριν έρθω εδώ είχα στο μυαλό μου έναν πιο γρήγορο χρόνο είτε κοντά στο ρεκόρ μου είτε πιο γρήγορο, αλλά δεν μου βγήκε. Βέβαια, έκανα και κάποια λάθη».
Οι στόχοι που έβαζε ήταν βήμα βήμα. Μετά την 5η θέση στο Παγκόσμιο της Βουδαπέστης κατάφερε να ανέβει στο βάθρο. Το ίδιο έκανε και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. «Μετά το χρυσό και το ασημένιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πιστεύω πως ήταν η ώρα για το μετάλλιο στο Παγκόσμιο» έλεγε, θέτοντας τον νέο στόχο: «Μου ανεβάζει την αυτοπεποίθηση εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων».
Στην πρώτη του απόπειρα για μετάλλιο στο Παρίσι δεν τα κατάφερε όπως ήθελε. Η 4η θέση στα 100 μ. ύπτιο φάνηκε να τον απογοητεύει, αν κι έκανε μια σπουδαία κούρσα αγγίζοντας το μετάλλιο: «Στενοχωρήθηκα γιατί βρέθηκα πολύ κοντά στο μετάλλιο. Είναι κρίμα γιατί βρέθηκα τόσο κοντά… Πραγματικά αυτό με στενοχωρεί πιο πολύ. Ισως κόλλησα λίγο παραπάνω στη στροφή μου. Δεν μου αρκεί η 4η θέση, επειδή ήρθα στο Παρίσι με ένα στόχο, να κατακτήσω ένα ολυμπιακό μετάλλιο. Καλώς ή κακώς, οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι κάθε τέσσερα χρόνια, ποιος ζει ποιος πεθαίνει μέχρι το 2028 στο Λος Αντζελες. Δεν ξέρω, πραγματικά θα κάνω ένα διάλειμμα να ηρεμήσω…».
Συναισθήματα
Το διάλειμμα είχε αποτέλεσμα. Μέχρι την επόμενη μάχη κατάφερε να συγκεντρωθεί και να ανακτήσει την πίστη του. Ρόλο έπαιξε και ο πατέρας του: «Μίλησα με τον πατέρα μου αμέσως μετά την κούρσα στα 100 ύπτιο, με είδε πριν φύγει και μου είπε “κάνε μια προσπάθεια στα 200 και πάρ’ το εκεί”. Αυτά τα λόγια ήταν η αρχή για να γυρίσει η ψυχολογία μου και να αποφασίσω ότι πρέπει να αγωνιστώ».
Προχθές ξεπέρασε τον εαυτό του και πήρε το αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. ύπτιο: «Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα. Το αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. ύπτιο μου έδωσε ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση».
Στη συνέχεια μοιράστηκε με όλους όσα αισθάνεται τις στιγμές μετά την κορυφαία επιτυχία της καριέρας του: «Ενιωσα λύτρωση. Πέρασαν από το μυαλό μου όλες οι δύσκολες στιγμές που έχω κάνει υπομονή, έχω σφίξει τα δόντια και έχω δείξει επιμονή. Είναι όλο αυτό το ταξίδι που σε κουράζει και σε αφήνει πίσω ψυχολογικά και σωματικά, αλλά τελικά με μια επιτυχία τα σβήνει όλα και θέλεις να το ξαναπεράσεις αν σου έλεγαν πως θα πάρεις μετάλλιο. Προσπάθησα να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει, αλλά ακόμη το επεξεργάζομαι».
Στο βάθρο ξέσπασε σε λυγμούς, κάτι που δεν περίμεναν ακόμα και οι πιο κοντινοί του άνθρωποι, αφού γνωρίζουν ότι δύσκολα εκδηλώνει τα συναισθήματά του: «Εχω πολύ καιρό να κλάψω για οτιδήποτε και η αλήθεια είναι ότι λύγισα, αλλά δεν γίνεται να μη λυγίσεις σε αυτή τη στιγμή, που είναι η ύψιστη τιμή για κάθε αθλητή, πόσο μάλλον για Ελληνα, να ανεβαίνει στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων».
Ο Απόστολος Χρήστου απέδειξε ότι με μεθοδικότητα, δουλειά και πείσμα μπορεί να πάει κόντρα ακόμα και στα πιο δύσκολα νερά. Η προσπάθεια τόσων χρόνων δικαιώθηκε στο Παρίσι, καταφέρνοντας να πετύχει ό,τι κανένας άλλος Ελληνας κολυμβητής για πάνω από έναν αιώνα. Μπορεί να μην κατέκτησε την πρώτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά το όνομά του στο άθλημα θα γράφεται πλέον με χρυσά γράμματα στο εξής, αφού είναι πια ο κορυφαίος των κορυφαίων. Κι έχει μπροστά του όλο τον χρόνο για να πετύχει ακόμα περισσότερα.
Βιογραφικό
Ολυμπιονίκης κολύμβησης
Γεννήθηκε στην Πετρούπολη το 1996. Ξεκίνησε την κολύμβηση από μικρή ηλικία και αγωνίζεται στον Ολυμπιακό. Το 2014 πήρε την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, ενώ ήρθε 3ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων. Για πρώτη φορά συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 στο Ρίο της Βραζιλίας. Κατατάχθηκε 18ος στα 100 μέτρα ύπτιο, 24ος στα 200 μέτρα ύπτιο και 15ος στα 4×100 μεικτό. Τον Φεβρουάριο του 2024 πήρε το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό των 100 μ. ύπτιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου. Εχει κατακτήσει τρία χρυσά στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2022 και του 2024. Προχθές ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι.
*πηγή: εφημερίδα «δημοκρατία»
