Με 19.650 μόρια, ο Θεόφιλος Νάστας κατάφερε να πάρει την πρωτιά στις Πανελλαδικές του 2020, πραγματοποιώντας το όνειρό του να φοιτήσει στην Ιατρική Σχολή της Θεσσαλονίκης.
Ο Θεόφιλος Νάστας μίλησε στην τηλεόραση του Open για το… «μυστικό της επιτυχίας», για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην προσπάθειά του λόγω της πανδημίας, αλλά και το πώς διαχειριζόταν τον χρόνο του.
«Μυστικό της επιτυχίας δεν υπάρχει. Θέλει πολλή δουλειά. Αφού κάνεις τη δουλειά είναι λίγο αναμενόμενο. Οπότε είμαι ανακουφισμένος και ευτυχισμένος γιατί δεν είναι και κάτι εύκολο» ανέφερε ο αριστούχος νέος.
Όσον αφορά την πανδημία και στο εάν αυτή έπαιξε ρόλο στην επιλογή της ιατρικής, ο Θεόφιλος απάντησε ότι «περισσότερο επιβεβαιώθηκε η επιλογή μου και αυτό νομίζω έγινε για τους περισσότερους».
Ο μελλοντικός φοιτητής ανέφερε πως από μικρός λάτρευε το διάβασμα αλλά αφιέρωνε χρόνο και στον ίδιο τονίζοντας ότι «υπήρχε διάβασμα από πάντα, από την α’ λυκείου δηλαδή και μετά, αλλά σίγουρα υπήρχε αρκετός χρόνος. Ασχολούμαι και με τη μουσική».
Στο εάν τελικά η περίοδος εγκλεισμού λόγω της πανδημίας βοήθησε τους μαθητές να διαβάσουν περισσότερο ή αποτέλεσε εμπόδιο, ο Θεόφιλος δήλωσε πως πολλοί διάβασαν περισσότερο, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν βοήθησε τους μαθητές γιατί δεν απέδωσαν τελικά.
Ο Θεόφιλος μίλησε στο GRTimes.gr, για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο εν μέσω πανδημίας, και τόνισε πως διαφωνεί με τα νέα μέτρα που ανακοινώθηκαν την Δευτέρα από την Υπουργό Παιδείας κ. Κεραμέως, καθώς θεωρεί πως προτεραιότητα δεν είναι η υγεία όλων αλλά μάλλον εμπλέκονται και άλλα συμφέροντα.
«Θα προτιμούσα να γίνουν όλα εξ αποστάσεως γιατί γενικά νομίζω ότι ο κορωνοϊός είναι πιο σημαντικός από το να πάμε στον χώρο του πανεπιστημίου. Δεν υπάρχει κάποια διαφορά άμα κάνουμε τα μαθήματα δια ζώσης στη συγκεκριμένη φάση, εδώ τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια παγκοσμίως κάνουν τα μαθήματά τους διαδικτυακά. Δεν είμαι πολύ σύμφωνος με την απόφαση που πάρθηκε. Κρύβονται και πολλά συμφέροντα.»
Αναφέρεται στην τηλεκπαίδευση ως «ασπίδα» προστασίας, υπογραμμίζοντας πως:
«Η αλήθεια είναι ότι στη φάση του κορωνοϊού τότε που ήμουν ακόμα Γ’ λυκείου, τα δεδομένα ήταν διαφορετικά γιατί ουσιαστικά στηριζόμασταν και στο φροντιστήριο και στο σχολείο. Τώρα ουσιαστικά έχουμε μόνο το πανεπιστήμιο στο οποίο στηριζόμαστε για να κάνουμε μια άρτια δουλειά. Στο σχολείο όταν άρχισαν τα διαδικτυακά μαθήματα υπήρχαν πολλές ελλείψεις. Μαθήματα που χρειαζόντουσαν πολλές ώρες, στην πραγματικότητα γινόντουσαν ελάχιστες. Χάσαμε πολλές γνώσεις και διδακτικές ώρες κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Επίσης, είχε βγει το πλαφόν ότι πρέπει να κάνουμε μόνο επαναλήψεις και δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην ύλη. Αν γίνει κάτι αντίστοιχο και στο πανεπιστήμιο, σίγουρα θα επηρεάσει αρνητικά και τότε δεν θα έχουμε και κάποιον άλλον να βασιστούμε. Θα έχουμε μόνο το πανεπιστήμιο οπότε μπορεί να δυσκολέψουν τα πράγματα. Τώρα πια όμως μπορούμε να ενεργήσουμε πολύ καλύτερα απ’ ότι πριν, δηλαδή μπορούμε να ψάξουμε και περισσότερα πράγματα μέσω διαδικτύου που αφορούν τον τομέα σπουδών του καθένα».
