Εικόνα δημογραφικής αλλαγής που προκύπτει μόνον ύστερα από εκτεταμένη πολεμική σύγκρουση δίνουν τα αποτελέσματα της απογραφής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για τη χώρα μας.
Σύμφωνα με αυτά, κατά τη δεκαετία 2011-2021 ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 3,5% ή σε απόλυτους αριθμούς κατά 383.000, φτάνοντας τα 10.400.000, και παρά το ότι από κάποιους διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι τα στοιχεία της απογραφής δεν είναι αξιόπιστα λόγω δυσλειτουργιών και… αρνητών απογραφής, η αλήθεια είναι ότι απλά επιβεβαιώνεται η τάση που με σαφήνεια επί χρόνια απέδιδαν τα στατιστικά στοιχεία γεννήσεων – θανάτων.
Πρόκειται, μάλιστα, περί αριθμού ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν αποδίδει με ακρίβεια την εξέλιξη των ιθαγενών Ελλήνων, καθώς σε αυτά τα στοιχεία είναι σαφές ότι προσμετράται και μεγάλος αριθμός αλλοδαπών, των οποίων η είσοδος στη χώρα «αμβλύνει» το σοκ των αριθμητικών δεδομένων.
Κι αν στην Αθήνα η μείωση του πληθυσμού κατά σχεδόν 36.000 περνά σχεδόν απαρατήρητη, δεν συμβαίνει το ίδιο και με την περιφέρεια, η οποία κυριολεκτικά ερημώνεται, με χωριά να μετατρέπονται σε φαντάσματα και πόλεις να αδειάζουν από κατοίκους, ειδικά της παραγωγικής ηλικίας.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της δυτικής Μακεδονίας και της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η οποία αποτελεί χαίνουσα πληγή για τον Ελληνισμό, λόγω συνθηκών που δεν σχετίζονται μόνον με το ισοζύγιο γεννήσεων – θανάτων αλλά και με οικονομικούς λόγους που αναγκάζουν τον πληθυσμό να μεταναστεύσει στο εξωτερικό.
Ερήμωση
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ο μόνιμος πληθυσμός είναι 10.432.481 άτομα και ο αριθμός είναι μειωμένος κατά 383.805 άτομα ή 3,5% σε σχέση με τους 10.816.286 κατοίκους που είχαν καταγραφεί στην απογραφή το 2011. Οι γυναίκες συνεχίζουν να αποτελούν την πλειονότητα, καθώς ανέρχονται σε 5.357.232 άτομα (51,4% του συνολικού πληθυσμού) και υπερτερούν κατά 281.983 άτομα έναντι των ανδρών (5.075.249 άτομα ή 48,6% του συνόλου).
Στοιχεία που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να σημάνουν συναγερμό στον κρατικό μηχανισμό – εάν τουλάχιστον δεν είναι αποδεκτή η θεώρηση της αντικατάστασης του ιθαγενούς πληθυσμού με μεταναστευτικές ροές. Το πραγματικά δραματικό είναι το γεγονός πως από τις 13 περιφέρειες της χώρας μόνο σε μία (σε αυτήν του Νοτίου Αιγαίου) υπήρξε αύξηση πληθυσμού (15.527 άτομα) σε σχέση με το 2011.
Στις υπόλοιπες 12 περιφέρειες σημειώνεται μείωση του πληθυσμού. Εκτός από τη Μακεδονία και τη Θράκη, μείωση υπάρχει και στις υπόλοιπες περιφέρειες της ηπειρωτικής Ελλάδας, με ποσοστά που κυμάνθηκαν από -5,1% στην Ηπειρο έως -7,7% στη Στερεά Ελλάδα, εξαιρουμένης της Αττικής. Εντύπωση προκαλούν οι μεγάλες μειώσεις πληθυσμού που παρουσιάζουν συγκεκριμένοι νομοί, όπως ο νομός Φθιώτιδας (-12,9%) και ο νομός Βοιωτίας (-10%). Μεγαλύτερη του μέσου όρου της χώρας ήταν και η μείωση πληθυσμού στην κεντρική Μακεδονία (-4,8%), όπου με εξαίρεση τον νομό Κεντρικής Μακεδονίας, οι παραμεθόριοι νομοί καταρρέουν δημογραφικά: Κιλκίς -12,2%, Σερρών -14,3%, Πέλλας -9,6%.
Αμεσος κίνδυνος
Οπως χαρακτηριστικά σημειώνει σε σχετικό άρθρο του ο Αναστάσιος Λαυρέντζος, που εδώ και χρόνια προειδοποιεί για τους κινδύνους τόσο του Σημογραφικού όσο και της λαθρομετανάστευσης, «σε ευαίσθητες περιοχές της χώρας (Θράκη, μικρά νησιά του Αιγαίου) συντελούνται πληθυσμιακές μεταβολές οι οποίες χρειάζονται προσοχή, διότι στο μέλλον μπορούν να αποτελέσουν το εφαλτήριο για σημαντικές πολιτικές εξελίξεις». Κάτι που φαίνεται να συμμερίζεται και ο καθηγητής κ. Πετράκης σε σχετικές δηλώσεις του στην ΕΡΤ3, ο οποίος επίσης υπογραμμίζει πως η μείωση του πληθυσμού μπορεί να προκαλέσει και πολιτική αναδιαμόρφωση.
Το τι ακριβώς σημαίνει αυτό είναι κάτι που θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Οσα, πάντως, συμβαίνουν στην Κύπρο, όπου σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του υπουργείου Παιδείας το εκπαιδευτικό σύστημα θα πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι το 20% των συμμετεχόντων σε αυτό θα είναι από ανηλίκους με «μεταναστευτικό υπόβαθρο», μας προετοιμάζουν να δούμε στο άμεσο μέλλον ιδιαίτερα σκληρές εικόνες. Ειδικά εάν λάβει κανείς υπʼ όψιν του όσα είπε ο πρωθυπουργός στο τελευταίο συνέδριο σχετικά με το Δημογραφικό, στο οποίο συμμετείχε και στο οποίο έδειξε ως «λύση» στο Δημογραφικό την ενσωμάτωση μεταναστευτικών πληθυσμών.
Οι εθνικά κρίσιμες περιοχές Μακεδονία και Θράκη
Δραματική είναι η κατάσταση στη δυτική Μακεδονία, όπου καταγράφεται σε επίπεδο περιφέρειας μείωση 10%, από 283.689 κατοίκους το 2011, στους 255.056 κατοίκους το 2021.
Μέσα σε μόλις 10 χρόνια αυτή η εθνικά ευαίσθητη περιοχή χάνει έναν τόσο μεγάλο αριθμό κατοίκων χωρίς να κάνουμε καν συζήτηση για τα ηλικιακά χαρακτηριστικά αυτών που απομένουν, καθώς η γήρανση του πληθυσμού συνολικά υποδεικνύει με σαφήνεια ότι η τάση αυτή θα αυξηθεί εκθετικά στο άμεσο μέλλον. Οπως, μάλιστα, τονίζεται σε ρεπορτάζ της ΕΡΤ, η μείωση του πληθυσμού εντοπίζεται σε όλη τη δυτική Μακεδονία. Σε Κοζάνη, Βόιο, Εορδαία, Δήμο Σερβίων και Δήμο Βελβεντού. Τονίζεται, δε, ότι η μετανάστευση στο εξωτερικό είναι μία από τις μεγάλες πληγές της δυτικής Μακεδονίας, γεγονός που αποδεικνύει ότι είναι οι παραγωγικότερες ηλικίες αυτές που την εγκαταλείπουν.
Δεν μπορεί κανείς παρά να αναρωτηθεί κατά πόσον η πολιτική της απολιγνιτοποίησης στην περιοχή, η οποία άρχισε να εφαρμόζεται πολύ πριν υπάρξει σειρά μέτρων που θα δημιουργούσε εναλλακτικές για τους κατοίκους της συγκεκριμένης περιοχής, έχει παίξει τον ρόλο της στη φυγή που αποδεικνύεται ότι υπήρξε στην περιοχή.
Ομως, και στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης -ακόμα μία περιοχή που χαρακτηρίζεται «ευαίσθητη»- καταγράφεται μείωση 7,6%, με τον πληθυσμό να ανέρχεται σε 562.069 άτομα, από 608.182 άτομα το 2011. Η περιοχή σε καθαρούς αριθμούς χάνει περισσότερο κόσμο και από τη δυτική Μακεδονία. Η εγκατάλειψη από το κράτος έχει επανειλημμένα καταγγελθεί και το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα μεγάλο στις περιοχές κοντά στα σύνορα, όπου ολόκληρα χωριά έχουν εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους της, με έναν ελάχιστο αριθμό ηλικιωμένων να παραμένουν σε αυτά, συχνά ως… μειονότητα ανάμεσα στις συνεχείς μεταναστευτικές ροές.
