Για τον δύσκολο και δίκαιο αγώνα τους

Μέρα δικαίωσης για τα θύματα, μέρα χαράς και ελπίδας για όλες/α. Η σημερινή ομόφωνη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου για την ενοχή του Πέτρου Φιλιππίδη για τις δύο απόπειρες βιασμού σε βάρος συναδελφισσών του είναι μία ιστορική στιγμή για το Metoo στην χώρα μας. Όχι μόνο γιατί δικαιώνει τις καταγγέλλουσες και όσες γυναίκες στάθηκαν στο πλάι τους, αλλά γιατί θα μένει να υπενθυμίζει πως ο αγώνας απέναντι στην βία της πατριαρχίας είναι μαραθώνιος, είναι κοστοβόρος, αλλά πάνω απ’ όλα είναι δίκαιος.

Και ο αγώνας αυτός δόθηκε από γυναίκες που δεν το έβαλαν κάτω, κι ας ήρθαν αντιμέτωπες με τα δικά τους τραύματα, κι ας λοιδορήθηκαν, κι ας έγιναν βορά σε κουτσομπολίστικα και σκανδαλοθηρικά έντυπα και sites. Γυναίκες που δεν λύγισαν, που πιασμένες χέρι χέρι πάλεψαν για την αλήθεια τους, για τις συναδέλφισσές τους, για όλες όσες φοβούνται και διστάζουν να καταγγείλουν.

Για να τις φιμώσουν, να τις απαξιώσουν στα μάτια της κοινής γνώμης και της Δικαιοσύνης, ο καταδικασμένος ηθοποιός, υποστηρικτές του και ο «διάσημος» για όλους του λάθος λόγους εισαγγελέας, όλο αυτό το διάστημα επιστράτευσαν όλα τα βαθιά στερεοτυπικά και μισογύνικα επιχειρήματα της αντιMetoo ατζέντας: Τι εσώρουχο φορούσε και πώς ήταν ντυμένη η καταγγέλουσα, «είναι μία πολύ όμορφη κοπέλα, δεν μπορείς να της αντισταθείς, κάτι πρέπει να της δείξεις», «Όλα ξεκίνησαν γιατί της είπα σε μία πρόβα ότι είναι ανεπαρκής», «Ψάξτε το παρελθόν της καταγγέλουσας, ψάξτε τις σχέσεις της», «Αυτή η κυρία προσπαθεί να εξαργυρώσει δημοσιότητα και αγωνιστιλίκι στην πλάτη πραγματικά κακοποιημένων σωματικά, κοινωνικά και σεξουαλικά ανθρώπων (και δεν μιλώ για τα εξεταζόμενα περιστατικά της δίκης). Αυτή η κυρία, όπως και πολλές άλλες τέτοιου τύπου ”κακοποιημένες” που πήγαν να εξισώσουν εαυτόν με τους ανθρώπους που έχουν υποστεί βιασμό. Οι αυτοαγιοποιημένες ανηθικότητες που εργαλειοποίησαν ένα ολόκληρο κίνημα για την αυτοπροβολή τους, με αφορμή γελοία περιστατικά, καταλήγοντας να το εξευτελίσουν». Και τι δεν έκαναν για να τις “θάψουνε”. Ευτυχώς δεν τα κατάφεραν.

Όταν η Μαρία Παπαχαραλάμπους δήλωνε για τις επιθέσεις που δέχεται στα social media πως «Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που οφείλουμε να είμαστε με την σωστή πλευρά. Δεν έχω πολύ δυνατό στομάχι γι’ αυτό και με πονάει το στομάχι μου» περιέγραφε ακριβώς το πόσο δύσκολο, πόσο επίπονο είναι να στέκεσαι απέναντι στον θύτη, να επιστρατεύεις θάρρος που ποτέ δεν ήθελες να αναγκαστείς να δείξεις. Αλλά και πόσο ευγενές είναι να διαλέγεις την σωστή πλευρά, αυτή της αλληλεγγύης και του δίκιου.

«Ήρθαν τρεις γυναίκες που έστρωσαν πρώτα το χαλί, αλλά δεν τους βγήκε» υποστήριζε στο δικαστήριο ο Πέτρος Φιλιππίδης αναφερόμενος στις ηθοποιούς Άννα – Μαρία Παπαχαράμπους, Πηνελόπη Αναστασοπούλου και Λένα Δροσάκη που προέβησαν πρώτες σε δημόσιες καταγγελίες.