Τρία ολόκληρα χρόνια πέρασαν από εκείνο το βράδυ στα Τέμπη που ο χρόνος σταμάτησε για 57 οικογένειες. Τρία χρόνια μετά τη φονική μετωπική σύγκρουση της επιβατικής αμαξοστοιχίας Intercity με εμπορικό τρένο, οι συγγενείς των 57 ανθρώπων που χάθηκαν τόσο άδικα, περιμένουν δικαίωση για τη μνήμη των νεκρών. Συνεχίζουν να διεκδικούν και να μάχονται για να έρθει στο φως η αλήθεια.
Η Μαρία Καρυστιανού, η γυναίκα που συνέδεσε το όνομά της με τον αγώνα για δικαιοσύνη, μιλάει στο newsbreak.gr και στέλνει ηχηρό μήνυμα μνήμης και διεκδίκησης. Με λόγο φορτισμένο και βαθιά στοχαστικό, δεν μιλάει μόνο ως μητέρα που στερήθηκε το παιδί της αλλά και ως φωνή ενός συλλογικού αιτήματος για λογοδοσία.
«Συμπληρώνονται τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη. Τρία χρόνια που η διαφθορά, η σήψη και η διαπλοκή σκότωσαν τα παιδιά μας. Τρία χρόνια που οι ψυχές των 57 δολοφονημένων ανθρώπων μας αναζητούν δικαιοσύνη και αντιμετωπίζουν ύβρη από την κυβέρνηση και τους θεσμούς» τονίζει η Μαρία Καρυστιανού.
Από τον θυμό στη συνειδητή απαίτηση
Συνεχίζοντας με λόγο σταθερό αλλά βαθιά φορτισμένο, εξήγησε πως ο χρόνος δεν απάλυνε τον πόνο αλλά τον μεταμόρφωσε σε κάτι πιο συνειδητό: «Τρία χρόνια μετά, όμως, έχουμε μετακινηθεί από το θυμό. Η μνήμη των θυμάτων, η μνήμη της κόρης μου, δεν θέλω να είναι μόνο ο πόνος του θανάτου σε μια θλιβερή επέτειο. Θα ήθελα το αποτύπωμά της να γίνει δύναμη αναγέννησης, δύναμη ελευθερίας, δύναμη απαίτησης».
Δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια χωρίς εκπτώσεις
Με έμφαση σε κάθε λέξη, διατύπωσε το βασικό αίτημα που, όπως υπογράμμισε, δεν επιδέχεται καμία διαπραγμάτευση: «Για μια δικαιοσύνη χωρίς εκπτώσεις, με τη βεβαιότητα ότι κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται. Και για μια αξιοπρέπεια επίσης χωρίς εκπτώσεις, διότι πλέον δεν ανεχόμαστε να το πάμε κι από βγει.»
Η μνήμη ως φως απέναντι στη συγκάλυψη
Δίνοντας χαρακτήρα ενεργό στη μνήμη, η Μαρία Καρυστιανού τόνισε πως αποτελεί δύναμη κοινωνικής αφύπνισης: «Οι μνήμες τους ας είναι το φως που θα ξεσκεπάσει κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και θα φέρει ξανά τη δημοκρατία. Εξάλλου, δεν κατεβήκαμε στους δρόμους μόνο για τη δικαίωση των θυμάτων των Τεμπών. Ενωθήκαμε σε έναν αγώνα ζωής, για να μην χρειαστεί ποτέ ξανά καμία άλλη μάνα να σταθεί μπροστά σε ένα άδειο δωμάτιο».
«Η ανθρωπιά είναι το μόνο φως»
Κλείνοντας τη δήλωσή της, η Μαρία Καρυστιανού χαμήλωσε τον τόνο της φωνής της, με το νόημα να γίνεται πιο ισχυρό και να μετατρέπει τα λόγια της σε υπόσχεση συλλογική: «Τη μνήμη την κρατάνε ζωντανή οι πράξεις μας, αλλά και ο καημός μας για δικαιοσύνη και αλήθεια. Κρατάμε το αίσθημα ευθύνης ως οδηγό μας, γιατί η ανθρωπιά είναι το μόνο φως που μπορεί να διαπεράσει το σκοτάδι αυτού του πόνου. Στις 28 Φεβρουαρίου η σκέψη μας γίνεται μία αγκαλιά για όλους όσοι περιμένουν δικαίωση» καταλήγει η Μαρία Καρυστιανού.
Δείτε επίσης:
- Κώστας Αχ. Καραμανλής: Τρία χρόνια στο απυρόβλητο
- Γιώργος Ηλιόπουλος: «Eίδαμε ανθρώπους να υποφέρουν με τρόπους που δύσκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί»
- Πάνος Ρούτσι: «Όταν ακούω το όνομα Ντένις, τελειώνει το οξυγόνο μου»
- Τέμπη: Τρία χρόνια χωρίς την κόρη του και χωρίς δικαιοσύνη – Το συγκλονιστικό μήνυμα του Αντώνη Ψαρόπουλου
- Χρήστος Κωνσταντινίδης: «Μόνο όταν επέλθει δικαιοσύνη, θα μπορέσουμε να τους συγχωρήσουμε»
