Σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση στο Newsbreak, ο Πάνος Ρούτσι, ο πατέρας του αδικοχαμένου Ντένις Ρούτσι, που συγκίνησε το πανελλήνιο με την απεργία πείνας στο Σύνταγμα, μιλά για το «αδιανόητο» που βιώνει εδώ και τρία χρόνια, καταγγέλλοντας πλήρη απουσία ανθρωπιάς από την πλευρά της πολιτείας και επιχείρηση συγκάλυψης στην υπόθευση των Τεμπών.
Η αγκαλιά του κόσμου
Περιγράφοντας τις πρώτες στιγμές της απεργίας πείνας, ο κ. Ρούτσι αναφέρεται στην αυθόρμητη προσέλευση των πολιτών που σχημάτισαν ουρές για να τον αγκαλιάσουν. «Ο κόσμος είχε ανάγκη να νιώσουμε άνθρωποι», δηλώνει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι αυτή η ανθρωπιά ήταν που του έδωσε τη δύναμη να συνεχίσει, όταν ο ίδιος, εξαντλημένος και χωρίς καμία οργάνωση, αποφάσισε να εγκατασταθεί στο Σύνταγμα με μια βαλίτσα και μια αφίσα του παιδιού του.
«Μας σήκωσες από τους καναπέδες και τα κινητά», του έλεγαν οι περαστικοί, δίνοντάς του την υπόσχεση ότι δεν θα τον εγκαταλείψουν μέχρι τη δικαίωση.
Το «τείχος» της κρατικής αδιαφορίας
Στον αντίποδα της λαϊκής συμπαράστασης, ο Πάνος Ρούτσι καταγγέλλει την παγωμένη στάση του Μαξίμου και του Υπουργείου Μεταφορών. Τρία χρόνια μετά την τραγωδία, ο ίδιος αποκαλύπτει ότι δεν δέχθηκε ποτέ ούτε ένα τηλέφωνο, ούτε μια τυπική συγγνώμη από τα επίσημα χείλη της κυβέρνησης.
Ξεσπά, αναφέροντας ότι αν υπήρχε ίχνος ανθρωπιάς, οι υπεύθυνοι που «δεν υπολόγισαν τις ζωές των παιδιών μας» θα βρίσκονταν ήδη στη φυλακή, αντί να παρατείνεται ο θρήνος των συγγενών μέσα από δικαστικές καθυστερήσεις.
Καταγγελίες για συγκάλυψη και μεθόδευση
Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι ο κ. Ρούτσι όσον αφορά τις πρόσφατες εξελίξεις με τις εκταφές. Υποστηρίζει ότι οι αρχές τον «κορόιδεψαν» για να σταματήσει την απεργία πείνας, υποσχόμενες εξετάσεις που τελικά δεν προχωρούν και τις οποίες απέκλεισε η πρόσφατη εισαγγελική εντολή.
Καταγγέλλει ότι υπήρξε προσπάθεια οι εκταφές να γίνουν άρον-άρον πριν τη συμπλήρωση της τριετίας, προκειμένου οι συγγενείς να μην έχουν το νομικό δικαίωμα να διενεργήσουν τις εξειδικευμένες εξετάσεις που απαιτούν.
Αναρωτιέται γιατί δεν επιτρέπεται η αποστολή δειγμάτων σε εργαστήρια του εξωτερικού, την ώρα που οι εγχώριοι φορείς δηλώνουν αδυναμία για τις συγκεκριμένες εξετάσεις.
«Όταν ακούω το όνομα Ντένις, τελειώνει το οξυγόνο μου»
Η συναισθηματική φόρτιση κορυφώνεται όταν η κουβέντα στρέφεται στον γιο του, τον Ντένις. «Μόνο που ακούω το όνομά του, τελειώνει το οξυγόνο μου», λέει με τρεμάμενη φωνή. Θυμάται ένα παιδί γελαστό, εργατικό και ανεξάρτητο, που του στέρησαν τη δυνατότητα ακόμα και να το αποχαιρετήσει, καθώς οι συγγενείς παρέλαβαν κλειστά φερέτρα.
Το μήνυμά του προς τους υπόλοιπους γονείς είναι μια έκκληση ευγνωμοσύνης για την καθημερινή αγκαλιά προς τα παιδιά τους, ενώ προς τη δικαιοσύνη είναι μια σαφής απαίτηση: να σταματήσει να είναι απέναντί τους. Καταλήγει με ένα κάλεσμα για τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, υπενθυμίζοντας ότι το έγκλημα αυτό αφορά την ασφάλεια όλων: «Σε αυτό το τρένο ήμασταν όλοι. Ραντεβού στις 12:00. Θα είμαστε όλοι εκεί».
Δείτε εδώ όσα είπε ο Πάνος Ρούτσι στο Newsbreak
Δείτε επίσης:
- Τέμπη: Τρία χρόνια χωρίς την κόρη του και χωρίς δικαιοσύνη – Το συγκλονιστικό μήνυμα του Αντώνη Ψαρόπουλου
- Χρήστος Κωνσταντινίδης: «Μόνο όταν επέλθει δικαιοσύνη, θα μπορέσουμε να τους συγχωρήσουμε»
- Καρυστιανού: Καλεί σε νέες κινητοποιήσεις με καθηλωτικό βίντεο για τα τρία χρόνια από το δυστύχημα στα Τέμπη
