Εκεί, στο διώροφο διατηρητέο στο Κολωνάκι, όπου η «Espresso» είχε συναντήσει πριν από τρία χρόνια τον αιρετικό «Αγιο Πρεβέζης» του κινηματογράφου, εκεί όπου πρώτη φορά ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος είχε μιλήσει δημόσια για τον θάνατο του γιου του Αλκη και τη βουτιά θανάτου της συζύγου του έμελλε ο ίδιος να αφήσει στα 88 του την τελευταία του πνοή, παρουσία αγαπημένων του προσώπων, τσακισμένος από τις τραγωδίες στη ζωή του και τα προβλήματα υγείας!
Για τον δημιουργό του σινεμά που ακόμα και στα σκληρά χρόνια των Μνημονίων όρθωσε το ανάστημά του στη Μέρκελ και στα τσιράκια της (ντόπια και ξένα), για τον σκηνοθέτη που είχε γνωρίσει το 1961 την αποθέωση στο Παρίσι με την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη, για τον άνθρωπο που είχε εισπράξει τον θαυμασμό του Μάνου Χατζιδάκι για την ταινία «Ο θάνατος του Αλέξανδρου» αλλά και την οργή της Εκκλησίας για το «Συμπόσιο», την παράσταση «Σόδομα και Γόμορρα» και κυρίως για την ταινία του 1982 «Αγιος Πρεβέζης» η δημοσιότητα ήταν ένα κεφάλαιο που είχε κλείσει τα τελευταία χρόνια! Ομως το 2022 είχε δεχτεί να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του στον Νίκο Νικόλιζα, βάζοντας λίγο φως από τον φακό της «Espresso» στο σκοτεινό μετά τον θάνατο του αυτιστικού παιδιού του Αλκη πριν από μερικούς μήνες διαμέρισμά του!
Παιδικά χρόνια και ταινίες
Εκεί ο Δημήτρης Κολλάτος είχε βρει το κουράγιο να μιλήσει για τις τραγωδίες στη ζωή του και την αυτοκτονία της Γαλλίδας συζύγου του Αρλέτ Μπομάν, η οποία δεν μπόρεσε ποτέ να δεχτεί το αυτιστικό παιδί τους! Το πρώτο καρφί στην ψυχή του που δεν είχε βγει ποτέ ήταν ο θάνατος του πατέρα του στα Δεκεμβριανά. «Ημουν μοναχοπαίδι και οι γονείς μου με λάτρευαν. Θυμάμαι την παλικαριά του πατέρα μου πριν τον σκοτώσουν. Οι κομμουνιστές είχαν μπλοκάρει την οικία μας και κατέβηκε ο πατέρας μου μόνος του για να αντιμετωπίσει όλους εκείνους που τον κατηγορούσαν. Γύρισε και τους είπε: “Αν πιστεύετε πως εγώ κρύβω ανθρώπους στο σπίτι μου, θα αυτοκτονήσω μπροστά σας”. Ηταν ήρωας πολέμου στην Αλβανία και έφεδρος υπολοχαγός» μας έλεγε με συγκίνηση γυρνώντας στα παιδικά του χρόνια: «Για πολλά χρόνια έβλεπα στον ύπνο μου ότι ο πατέρας μου γύριζε από την Αλβανία, ενώ εκείνος είχε πεθάνει. Ο Εμφύλιος ήταν το τραγικότερο και πιο ηλίθιο γεγονός που βίωσε η Ελλάδα, χωρίς να υπάρχει λόγος».
Ο ίδιος όμως, ακόμα και όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, ίσως να μην πίστευε ότι θα κυνηγιόταν τόσο πολύ! «Οι ταινίες μου μιλούν με αλήθειες. Εχω γυρίσει ταινία για τη Θράκη. Κανένα κανάλι δεν την παίζει. Και ξέρετε τον λόγο; Για να μη δυσαρεστηθεί η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας. Δείχνω την κατάσταση στη Θράκη. Και στην ταινία αυτή παίζουν ο Λυκούργος Καλλέργης, ο Ανδρέας Μπάρκουλης, ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Σπύρος Φωκάς και δεκάδες άλλοι. Ολη η ταινία είχε γυριστεί στη Θράκη και έδειχνε τι συμβαίνει εκεί πάνω. Τη Θράκη τη χάνουμε και αυτή είναι η αλήθεια» εξομολογούνταν με πάθος.
Μιλώντας για ταινίες και για τον «Αγιο Πρεβέζης» που δίχασε την κοινωνία, ο Δημήτρης Κολλάτος μάς μιλούσε πριν από τρία χρόνια με πάθος και για τον μακαριστό Χριστόδουλο, με τον οποίο υπήρξαν φίλοι: «Υπέροχος άνθρωπος και ελεύθερο πνεύμα. Ερχόταν στο σπίτι μου. Του έλεγαν: “Μην κάνεις παρέα με τον Κολλάτο, γιατί σε εκθέτει”. Και τους απαντούσε: “Μα, μου λέει την αλήθεια”. Το λάθος του ήταν ότι “χτύπησε” με τους λόγους του την Ευρώπη. Και τον σκότωσαν. Ηταν μεγάλη δύναμη ο Χριστόδουλος. Ο Χριστόδουλος μπορούσε να σώσει την Ελλάδα. Δεχόταν τα πάντα ή τα έφερνε σε τέτοιο σημείο, ώστε να είναι απόλυτα αληθινά τα έργα και οι πράξεις του. Και με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας έχω πολύ καλές σχέσεις. Εχει βαφτίσει τον γιο μου Αλέξανδρο. Ημουν πάντα της άποψης ότι η Εκκλησία πρέπει να είναι καθαρή». Ο μεγάλος όμως αγώνας του Κολλάτου δεν ήταν στον κινηματογράφο αλλά στην πραγματική ζωή, εκεί που έδινε αγώνες για τον αυτιστικό γιο του, τον Αλκη, και για όλα τα αυτιστικά παιδιά:
«Η Ελλάδα έχει πετάξει στον Καιάδα τα αυτιστικά παιδιά. Τον γιο μου Αλκη ουσιαστικά τον “σκότωσαν” οι ίδιοι οι γιατροί. Τα αυτιστικά παιδιά δεν χρειάζεται να γίνουν καλά (πολύ δύσκολα γίνονται). Ζουν όπως έχουν γεννηθεί αλλά σε πολύ καλές συνθήκες διαβίωσης. Τα παιδιά αυτά, λοιπόν, το κράτος θέλει να τα βάλει σε ιδρύματα. Αυτό -στην ουσία- τα σκοτώνει! Μαζί μέναμε σε αυτό το σπίτι. Ο Αλκης ήταν η ζωή μου ολόκληρη, η πνοή μου, ο αέρας μου, η συντροφιά μου. Με τον θάνατό του πικράθηκα πάρα πολύ. Δεν έκανε ζημιές, δεν πετούσε τα βιβλία κι ας έχω χιλιάδες μέσα σε αυτό το σπίτι! Τον έχω θάψει στην Αίγινα. Θέλω πριν πεθάνω να φτιάξω ένα εκκλησάκι και να τον θάψω στο κτήμα μου. Και εκεί δίπλα θέλω να με θάψουν κι εμένα. Τον αγαπούσα πάρα πολύ τον Αλκη. Με καταλάβαινε και τον καταλάβαινα» μας έλεγε, για να βρει στη συνέχεια το κουράγιο να μας μιλήσει για τη σύζυγό του που αυτοκτόνησε. Πριν ξεκινήσει είχε πάρει μια βαθιά ανάσα, βγάζοντας αναστεναγμούς.
«Η σύζυγός μου αυτοκτόνησε γιατί δεν μπόρεσε να αντέξει τον Αλκη και ότι έχει γεννήσει ένα αυτιστικό παιδί. Ηταν Γαλλίδα. Είχε αγοράσει ένα ρετιρέ και έμενε εδώ και χρόνια στην Αθήνα. Ερχόταν, λοιπόν, και έβλεπε τον Αλκη. Κάποια στιγμή πήγε στη βεράντα, πήδηξε και σκοτώθηκε! Πικράθηκα πολύ με τον θάνατό της. Την αγαπούσα και την αγαπάω ακόμα πάρα πολύ. Για μια μάνα είναι πολύ δύσκολο να έχει αυτιστικό παιδί. Εγώ δεν είχα πρόβλημα κανένα. Με τον Αλκη ήμασταν φιλαράκια!» Και όταν η κουβέντα μας έφτασε στο αν φοβάται τον δικό του θάνατο, μας είχε απαντήσει με ευθύτητα και δόσεις χιούμορ: «Οχι. Τον σκέφτομαι απλά. Είμαι κοντά, άλλωστε. Σκέφτομαι τη διαθήκη που θα φτιάξω, σκέφτομαι πού θα αφήσω τα 20.000 βιβλία που έχω!»
Τα χρόνια με τον Άλκη και τα διδάγματα ζωής και θάρρους που πήρε από το ΑμεΑ παιδί του
Το 2012 η είδηση του θανάτου του γιου του, Αλκη, στα 44 του από ανακοπή καρδιάς, που είχε προκαλέσει θλίψη στο πανελλήνιο, ήταν και το τελειωτικό χτύπημα στην καρδιά του Κολλάτου. «Είναι άδικο να ζω εγώ και να φεύγει ο Αλκης» είχε γράψει τότε στο προφίλ του στο facebook ραγίζοντας καρδιές. Ηταν η δεκαετία του ’80, όταν γνωστός δημιουργός προσπαθούσε να αφυπνίσει την ελληνική κοινωνία με την ταινία του για τον πολυαγαπημένο του Αλκη, ο οποίος ήταν στο φάσμα του αυτισμού, θέλοντας να σπάσει τα ταμπού δεκαετιών για τα ΑμεΑ.
Η συγκλονιστική ιστορία ζωής του Αλκη ξεδιπλώθηκε με ανατριχιαστικό τρόπο το 1988, όταν ο Δημήτρης Κολλάτος αποφάσισε να καταγράψει με κάμερα την καθημερινότητα ενός πατέρα που έχει παιδί με αυτισμό. Μη γνωρίζοντας κανένας μέχρι τότε ότι ο γιος του δίνει τον δικό του αγώνα, η ταινία, όταν προβλήθηκε, προκάλεσε ρίγη συγκίνησης, ενώ ο σκηνοθέτης δέχτηκε πολλά συγχαρητήρια από την τότε πολιτειακή ηγεσία της χώρας για την ταινία «Η ζωή με τον Αλκη». Ακόμα ένα συγκλονιστικό στοιχείο ήταν το γεγονός ότι τον Αλκη είχε υποδυθεί ο κατά έναν χρόνο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξανδρος, ο οποίος είχε βραβευτεί για την ερμηνεία του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Πηγή: Espresso
