Πώς τα καταφέρνει η Ελλάδα να εμφανίζεται πρώτη, επισπεύδουσα, σχεδόν εκλιπαρούσα, με διαρκείς υποχωρήσεις, προκειμένου να διατηρείται η ειρήνη στο Αιγαίο (…τη δική μας θάλασσα) δεν το καταλαβαίνει κανείς, πλην των εκάστοτε κυβερνώντων…
- Γράφει: Νίκος Σταυρουλάκις
Και αυτό δεν έχει να κάνει με τη σημερινή κυβέρνηση μόνο, αλλά με την αίσθηση που κυριαρχεί στον λαό ότι η πατρίδα, ενώ «βιάζεται» τα τελευταία χρόνια κατά συρροήν από τις προκλήσεις -σε αέρα και θάλασσα- των Τούρκων, που περνούν με στρατιωτικά μέσα (μαχητικά, κατασκοπευτικά και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πλοία και σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής, φουσκωτά με μετανάστες κ.λπ.) τις οριοθετημένες γραμμές εθνικής κυριαρχίας, οι κυβερνώντες αποδέχονται να παρουσιάζουν ως «νίκη» τις κατά καιρούς συμφωνίες των ηγετών για «moratorium» στο Αιγαίο, λες και το Αρχιπέλαγος είναι «ουδέτερη ζώνη», κάτι σαν «buffer zone», ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.
Το καθεστώς αυτό, που έλαβε διπλωματική υπόσταση με την «Κοινή Δήλωση της Μαδρίτης» και την αποδοχή από την κυβέρνηση Σημίτη της ύπαρξης ζωτικών συμφερόντων της Τουρκίας στη θάλασσα του Αιγαίου, έκτοτε ταλαιπωρεί την Αθήνα, χωρίς να διαφαίνεται διέξοδος…
Το σκηνικό επαναλήφθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, όπου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον ισλαμοφασίστα πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και συμφώνησαν -λέει- σε ένα ήσυχο καλοκαίρι στο Αιγαίο…
Πενήντα λεπτά συνάντηση των δύο ηγετών με τους εξ απορρήτων συμβούλους τους μόνο και μόνο για να συμφωνήσει η Τουρκία να μην παραβιάζει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας δεν είναι πολλά;
Υπό αυτήν την έννοια, τι περισσότερο συμφώνησαν από όσα αναφέρονται στο μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ, που και αυτό η Τουρκία το έχει μετατρέψει σε κουρελόχαρτο;
Συγκατάβαση
Και εδώ αρχίζει το πάρτι… Σύμφωνα με διπλωματικές (σ.σ.: κυβερνητικές) πηγές, το τετ α τετ Μητσοτάκη – Ερντογάν, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, διεξήχθη σε θετικό κλίμα και οι δύο πλευρές έκαναν λόγο για μία προσωρινή αλλαγή σελίδας στο βιβλίο των τουρκικών προκλήσεων. Οι ίδιες κυβερνητικές πηγές σημείωναν χαρακτηριστικά ότι «έσπασε ο πάγος» στην 50λεπτη συνάντηση και ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν «να αφήσουν πίσω την ένταση του 2020, παρά τις πολύ σημαντικές διαφωνίες που υπάρχουν».
Ποια ένταση; Ποιος την προκαλούσε; Ποιος αμυνόταν έναντι του επιτιθέμενου; Ποιος θα έπρεπε, υπό κανονικές συνθήκες, να είναι εκτεθειμένος απέναντι στη διεθνή κοινότητα για τη συμπεριφορά του; Όλα αυτά δεν παίζουν κανέναν ρόλο για τις κυβερνητικές πηγές;
Όπως σημείωναν μάλιστα, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να αποφεύγονται στο διάστημα του καλοκαιριού «οι προκλήσεις», που μπορούν… εύκολα να οδηγήσουν σε «δύσκολα διαχειρίσιμες καταστάσεις»! Προκλήσεις από ποιους; Σε ποιους; Ποιος έβγαλε τα ερευνητικά σκάφη και τα γεωτρύπανα στο Καστελόριζο τον προηγούμενο χρόνο, ποιος δέσμευε περιοχές στο Αιγαίο για να παριστάνει ότι υλοποιεί ή αξιοποιεί μονομερή δόγματα περί «γαλάζιας πατρίδας» σε ξένες θάλασσες; Ποιος παραβίαζε ολόκληρο το 2020 την ΑΟΖ της Κύπρου; Ποιος ηγέτης έβριζε «θεούς και δαίμονες» απειλώντας με πόλεμο τους «γκιαούρηδες», τους οποίους, αν χρειαστεί, θα ξαναρίξει στη θάλασσα; Ο Μητσοτάκης ή ο Ερντογάν;
Και όμως οι δύο πλευρές «συμφώνησαν». «Η συνάντηση ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Ταγίπ Ερντογάν αποτέλεσε ένα βήμα προς ένα πιο ήσυχο καλοκαίρι και έγινε σε καλό κλίμα» ανέφεραν οι ίδιες (αξιόπιστες) κυβερνητικές πηγές αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης.
«Η μυστικότητα είναι η αρχή της διπλωματίας» σε όλες τις διπλωματικές σχολές. Τελικά το «τετ α τετ» μετατράπηκε σε συνάντηση «1+1» και η απουσία των υπουργών Εξωτερικών, με ταυτόχρονη παρουσία, την τελευταία στιγμή, του εξ απορρήτων συμβούλου του Ερντογάν Ιμπραχίμ Καλίν και της επικεφαλής του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ελένης Σουρανή έδωσε άλλη διάσταση στη συνάντηση.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός ομιλεί άπταιστα ελληνικά και αγγλικά και όταν θέλει και γαλλικά και γερμανικά, ενώ ο Ερντογάν μόνο τουρκικά και ποντιακά (αν τα θυμάται). Αυτός ήταν ο λόγος, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, που ο Τούρκος πρόεδρος ήθελε τον σύμβουλό του ως διερμηνέα… Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες και σχετικό δημοσίευμα της «Εστίας», ο Νίκος Δένδιας είχε εισηγηθεί να μην πάρει μέρος στη συνάντηση, προκειμένου να γίνει ανοιχτή και ελεύθερη συζήτηση μεταξύ των δύο ηγετών και να μη χρησιμοποιηθεί η παρουσία του ως δικαιολογία έντασης από την πλευρά της Τουρκίας και αποφυγής των ευθυνών της. Εξακολουθεί ωστόσο να προκαλεί εύλογα ερωτήματα το εάν ο υπουργός Εξωτερικών «ενοχλεί» ορισμένους κύκλους στο Μαξίμου. Και κατ’ ακολουθίαν, εάν στην ελληνική εξωτερική πολιτική υπάρχουν δύο γραμμές.
Είναι γνωστό πάντως ότι ο «σύμβουλος» και η «διευθύντρια» έχουν ανοιχτή γραμμή μετά και την αποκάλυψη Τσαβούσογλου, πέρυσι, ότι οι δύο σύμβουλοι συμμετείχαν στην τριμερή συνάντηση στο Βερολίνο, επί γερμανικής προεδρίας, με παρόντα τον σύμβουλο για θέματα εξωτερικής πολιτικής της Άγκελα Μέρκελ, Γιαν Χέκερ. Έκτοτε οι δυο τους τα λένε όταν χρειάζεται… «Τι λένε» είναι το θέμα.
Ο «σουλτάνος» ποντάρει στον τουρισμό
Ο Ερντογάν δεν ήταν ο Τούρκος ηγέτης των δύο προηγούμενων ραντεβού με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μουδιασμένος εμφανίστηκε, παρότι στους κόλπους του ΝΑΤΟ χαίρει εκτίμησης σε σημαντικές πρωτεύουσες, κυρίως από το Βερολίνο και το Λονδίνο. Παρά τη φαινομενική τουρκική οικονομική συρρίκνωση και την τουρκική συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα, η Αθήνα προθυμοποιείται ακόμα μία φορά να βοηθήσει. Όπως προκύπτει, σε αυτή τη φάση η Τουρκία θεωρεί σημαντικό για την ανάκαμψη της οικονομίας της να κερδίσει το στοίχημα του τουρισμού, που έχει πληγεί λόγω της πανδημίας… Επομένως δεν κάνει και καμία υποχώρηση στο Αιγαίο… Πάλι τη δουλειά της επιχειρεί να κάνει. Και τα καταφέρνει.
Άλλο αν η Αθήνα, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, πάντα υποχρεώνεται να βαδίσει σε τουρκικό μονοπάτι…
