Το Μέγαρο Μαξίμου υποτίμησε το μέτωπο με τους ταξιτζήδες και τώρα -επιεικώς- τρέχει και δεν φτάνει. Αγνοήθηκε η ιστορική εμπειρία, που λέει ότι όποια κυβέρνηση τους έφερε απέναντί της, βγήκε χαμένη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη – εφημερίδα δημοκρατία
Με τη στάση και τις δηλώσεις του ο (εδώ και δυόμισι μήνες) αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης είναι ο αρνητικός πρωταγωνιστής των ημερών, ωστόσο το παρασκήνιο που ξετυλίγεται είναι πολύ ευρύτερο και βαθύτερο…
Εχει, καταρχάς, ενδιαφέρον ότι η προσπάθεια, που ξεκίνησε υπογείως εδώ και πολύ καιρό, να υπάρξει παράκαμψη του ΣΑΤΑ (Συνδικάτο Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής) και να εμφανιστεί σε ρόλο κυβερνητικού συνομιλητή η Ομοσπονδία Ταξί, απέτυχε παταγωδώς. Οχι μόνο επειδή οι πειθήνιοι «γαλάζιοι» συνδικαλιστές δεν πιάνουν μία μπροστά στον δυναμικό Θύμιο Λυμπερόπουλο, αλλά διότι υπάρχει κι ένα θέμα αντιπροσωπευτικότητας του κλάδου, όπως έδειξαν ξεκάθαρα και οι χθεσινές μαζικές κινητοποιήσεις έξω από το υπουργείο Μεταφορών και στη συνέχεια στη Βουλή…
Ποιος είναι μάλιστα εκείνος που έβαλε πρώτος τη σφραγίδα του σε αυτό το σκηνικό αδιεξόδου, που ήδη πυροδοτεί ένα νέο μπάχαλο, με κοινωνικές προεκτάσεις; Κρατηθείτε, παρακαλώ: Ο Νίκος Τσάφος. Οχι, δεν πρόκειται περί συνωνυμίας. Είναι ο νυν υφυπουργός Ενέργειας με τις φιλοτουρκικές απόψεις, που ξεσήκωσαν σάλο μόλις έγιναν γνωστές…
Προτού χριστεί υφυπουργός, στα μέσα Μαρτίου, ο (εξ Αμερικής προερχόμενος) κ. Τσάφος επισήμως έφερε τον τίτλο του ειδικού συμβούλου του πρωθυπουργού σε θέματα ενέργειας και είχε τοποθετηθεί στη θέση αυτή ύστερα από τη συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο τον Μάιο του 2022.
Ομως, όπως «άκουσαν» (με εύλογη έκπληξη) από απολύτως αξιόπιστες πηγές οι κοριοί της στήλης, ο κ. Τσάφος είχε κι άλλους ρόλους μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου προτού υφυπουργοποιηθεί. Χωρίς να έχει ανακοινωθεί απολύτως τίποτε σχετικό, δρούσε και ως σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη για τα θέματα μεταφορών: Είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Ακόμη και ο Χρήστος Σταϊκούρας (στο πλαίσιο του… επιτελικού κράτους προφανώς) στεκόταν ως υφιστάμενος μπροστά του.
Για τις λεωφορειολωρίδες είχαν πραγματοποιηθεί ουκ ολίγες συσκέψεις, σε ορισμένες εκ των οποίων παρίστατο και ο Κ. Μητσοτάκης, ενώ όταν απουσίαζε, τον «αντικαθιστούσε» ο Τσάφος. Από την αρχή μάλιστα ήταν εμμονικά αντίθετος σε οποιαδήποτε εξαίρεση για είσοδο των ταξί. Και σε μια τελική σύσκεψη ο κ. Μητσοτάκης, συμφωνώντας πλήρως μαζί του, έδωσε το οκ για την ολική απαγόρευσή τους. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση προς τα έξω έδινε (ψευδώς, όπως διαπιστώνεται) την εντύπωση ότι το συζητούσε…
Αυτό εξηγεί γιατί ο πρωθυπουργός κρύβεται, αποφεύγοντας να απαντήσει στο αίτημα των ταξιτζήδων να τους δεχτεί. Και η μεταβίβαση της σκυτάλης ουσιαστικά από τον Τσάφο στον Κυρανάκη συμπληρώνει το σχετικό παζλ…
