Ποιος να το περίμενε ότι θα έρθει η στιγμή όπου οι γεωπολιτικές συγκρούσεις, δεν θα αφορούν μόνο τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίου, ή τη χάραξη των θαλάσσιων συνόρων, αλλά ο… καιρός θα μετατραπεί σε διπλωματικό όπλο και τα κράτη για αλληλοκατηρούνται για κλοπή βροχών. Με τη λειψυδρία να αποτελεί πλέον τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για την παγκόσμια ασφάλεια και την επισιτιστική αλυσίδα, δεκάδες κράτη αποφάσισαν ότι δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν τα δελτία καιρού. Παίρνουν την κατάσταση, και το κλίμα, στα χέρια τους.
Βροχές κατά παραγγελία
Η πρακτική δεν είναι καινούργια, αλλά η τεχνολογία την έχει απογειώσει. Η μέθοδος ονομάζεται «Σπορά Νεφών» (Cloud Seeding). Χρησιμοποιώντας ειδικά εξοπλισμένα αεροσκάφη, drones ή ακόμα και δίκτυα επίγειων γεννητριών, οι επιστήμονες «ψεκάζουν» τα σύννεφα με χημικά σωματίδια (κυρίως ιωδιούχο άργυρο, ξηρό πάγο ή άλατα).
Αυτά τα σωματίδια λειτουργούν ως μικροσκοπικοί πυρήνες γύρω από τους οποίους συγκεντρώνεται η υγρασία. Οι σταγόνες βαραίνουν γρηγορότερα και, νομοτελειακά, πέφτουν στο έδαφος ως βροχή ή χιόνι. Χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν πάει την τεχνολογία ένα βήμα παραπέρα, δοκιμάζοντας drones που εκπέμπουν ηλεκτρικές εκκενώσεις (λέιζερ) μέσα στα σύννεφα, αναγκάζοντας τις σταγόνες να ενωθούν χωρίς καν τη χρήση χημικών. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό καθώς μια ξηρή έρημος μπορεί να δει καταρρακτώδεις βροχές ακόμα και μέσα σε λίγες ώρες.
Όταν η μία χώρα προκαλεί βροχή «κλέβοντας» τα σύννεφα απο τις γειτονικές της
Η τεχνολογία ακούγεται ως το απόλυτο θαύμα απέναντι στην κλιματική κρίση, αλλά κρύβει ένα τεράστιο γεωπολιτικό «αγκάθι». Τα σύννεφα δεν αναγνωρίζουν εθνικά σύνορα. Η ατμόσφαιρα της Γης είναι ένα κλειστό, δυναμικό σύστημα. Όταν μια χώρα παρεμβαίνει τεχνητά και αναγκάζει ένα σύννεφο να αδειάσει το φορτίο του πάνω από την επικράτειά της, ουσιαστικά στερεί αυτή τη βροχή από την επόμενη χώρα προς την οποία κατευθυνόταν το καιρικό σύστημα.
Αυτό μετατρέπει το νερό από φυσικό αγαθό σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Η δική σου τεχνητή βροχή μεταφράζεται στην ξηρασία του γείτονα. Και αυτό έχει ήδη αρχίσει να προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στην παγκόσμια σκακιέρα.
Στη Μέση Ανατολή η περιοχή «φλέγεται» από την ξηρασία. Το Ιράν έχει κατηγορήσει ανοιχτά στο παρελθόν τόσο το Ισραήλ όσο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ότι «κλέβουν τα σύννεφα και τη βροχή του». Όταν το νερό εξαντλείται, αυτού του είδους οι ισχυρισμοί, είτε αποδεικνύονται επιστημονικά είτε όχι, αποτελούν τέλειο έδαφος για στρατιωτική κλιμάκωση.
Η Κίνα από πλευράς της διαθέτει το μεγαλύτερο πρόγραμμα τροποποίησης καιρού στον κόσμο. Στόχος της είναι να ελέγχει τον καιρό σε μια έκταση σχεδόν διπλάσια από το μέγεθος της Ινδίας, εξυπηρετώντας τον αγροτικό της τομέα. Η Ινδία παρακολουθεί με τρόμο αυτό το γιγαντιαίο πείραμα, φοβούμενη ότι το Πεκίνο θα μπορούσε να ελέγχει τους μουσώνες ή να αποστραγγίσει τα νέφη πριν φτάσουν στα κρίσιμα υδάτινα αποθέματα των Ιμαλαΐων.
Χωρίς Διεθνές Δίκαιο
Το πιο τρομακτικό στοιχείο σε αυτόν τον νέο Ψυχρό Πόλεμο είναι η απουσία κανόνων. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει ένα τεράστιο νομικό κενό. Το Διεθνές Δίκαιο και ο ΟΗΕ δεν έχουν ξεκαθαρίσει ποιος κατέχει την υγρασία στην ατμόσφαιρα. Αν ένα ποτάμι διασχίζει δύο χώρες, υπάρχουν συνθήκες για το πώς θα μοιραστεί το νερό. Όταν όμως πρόκειται για σύννεφα πάνω από τον ουρανό, δεν υπάρχουν νόμοι.
Καθώς η κλιματική πίεση εντείνεται, η τεχνολογία της τροποποίησης του καιρού θα γίνει φθηνότερη και πιο προσβάσιμη. Και τότε είναι βέβαιο ότι η γεωπολιτικές εντάσεις θα επεκταθούν σε νέο πεδίο.
