Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης αν και διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο υψηλού ρίσκου σε κρίσιμες στιγμές δεν έχει δώσει την παραμικρή αφορμή για αρνητικά σχόλια όσον αφορά το ήθος του.
Ενδεικτικό παράδειγμα, το εσωκομματικό «επεισόδιο», και μάλιστα αναπάντεχο, που προκλήθηκε με κυβερνητικό βουλευτή, με αφορμή τις κτηνοτροφικές επιδοτήσεις στην Κρήτη, με τους δυο άντρες να αντιπαρατίθενται σε αρκετά έντονο ύφος στην Ολομέλεια της Βουλής, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο εκ Χανίων ορμώμενος βουλευτής της Ν.Δ. Μανούσος Βολουδάκης κατήγγειλε με ερώτησή του στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιο Λιβανό την «απαράδεκτη», όπως την αποκάλεσε, αλλαγή στα κριτήρια καταβολής των ενισχύσεων των κτηνοτρόφων, καλώντας τον υπουργό να αναστείλει την ισχύ της σχετικής υπουργικής απόφασης.
Η απάντηση του υπουργού ήταν καταλυτική: «Δυστυχώς, εσείς σήμερα έρχεστε εδώ να αποτελέσετε τη φωνή των επιτηδείων» ξεκαθαρίζοντας πως μόνο οι «μπαγαπόντηδες» που προσπαθούν να υφαρπάξουν ενισχύσεις θίγονται με την απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης.
Ο βουλευτής, φανερά ενοχλημένος, ζήτησε από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να ανακαλέσει την προσωπική αναφορά. «Σε λάθος άνθρωπο απευθύνεστε. Σε λάθος άνθρωπο απαντάτε μάλλον. Σας καλώ να διορθώσετε την προσωπική σας αναφορά σε μένα. Εγώ σας είπα να ελέγξετε τις παρανομίες. Με όσα είπατε θα μείνει η εντύπωση ότι θεωρείτε όλους όσοι υπέβαλαν αίτηση απατεώνες. Μιλήσατε για 4.500 ανθρώπους. Είναι όλοι αυτοί απατεώνες;» ρώτησε ο Μανούσος Βολουδάκης.
Η απάντηση του υπουργού, ήταν πάλι ξεκάθαρη: «Δεν μπορώ να πιστέψω» είπε ο υπουργός απευθυνόμενος στον βουλευτή «ότι έχετε μελετήσει την κατάσταση και συνεχίζετε να λέτε αυτά που λέτε. Ερχεστε και μιλάτε για τους νεοεισερχόμενους, οι οποίοι μπαίνοντας θα πάρουν από το εθνικό απόθεμα κάποια χρήματα. Δεν αισθανθήκατε την ανάγκη να σχολιάσετε ότι τα χρήματα που θα πάρουν βγαίνουν από τις τσέπες άλλων. Δεν είπατε τίποτα» είπε ο Σπήλιος Λιβανός, επιτιθέμενος με αυτόν τον τρόπο στον βουλευτή για την κριτική που του άσκησε.
Και όμως, αυτό το επεισόδιο δεν είναι μία «εσωκομματική τριβή». Δεν είναι ο «κακός βουλευτής», αφού αυτή η πρακτική προώθησης αιτημάτων από την εκλογική περιφέρεια ενός εκλεγμένου βουλευτή είναι υπερκομματική, διαχρονική και – δυστυχώς – αποτελεί τον κανόνα των τελευταίων δεκαετιών.
Αντίθετα, η στάση του υπουργού, είναι μία ελπιδοφόρος εξαίρεση, όπου ένας κυβερνητικός αξιωματούχος επιλέγει να προτάξει το δημόσιο συμφέρον αντί του κομματικού, ακόμα και με το ρίσκο ενός ασύμμετρου πολιτικού κόστους αφού η τροπολογία αφορούσε τον τόπο καταγωγής του ίδιου του πρωθυπουργού!
Εάν όμως η στάση του Σπήλιου Λιβανού ήταν ο κανόνας της μεταπολίτευσης, πιθανότατα να μην είχαμε συνταξιούχους – επαίτες, υπερφορολογούμενους επιχειρηματίες, εργαζόμενους με μισθούς πείνας και δημόσιο χρέος στο 207%…
