Έπειτα από την εισβολή σε περιοχές κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και εθνικής κυριαρχίας μέσω του παράνομου μνημονίου με την Λιβύη, η Τουρκία έχει κλιμακώσει την ρητορική της, αμφισβητώντας πλέον ανοιχτά την κυριαρχία των κατοικημένων νησιών του ανατολικού Αιγαίου.
Είναι ακριβώς ίδια ρητορική που χρησιμοποιούσε παραμονές της εισβολής στην Κύπρο, το 1974.
Η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης είναι εξαιρετικά και αδικαιολόγητα υποτονική. Μετά από κάθε δήλωση αμφισβήτησης της κυριαρχίας κατοικημένων νησιών, θα έπρεπε τουλάχιστον η κυβέρνηση να προβαίνει σε «σεισμικές» αντιδράσεις προς όλους τους διεθνείς οργανισμούς, κατηγορώντας την Τουρκία για προαναγγελία εισβολής.
Διότι εδώ δεν απειλείται μόνο η εθνική κυριαρχία, αλλά απειλούνται με ολοκαύτωμα κατοικημένα νησιά του Αιγαίου. Όπου μπαίνει η Τουρκία, δεν μένει κανένας ζωντανός. Όλοι γίνονται πρόσφυγες ή δολοφονούνται επιτόπου.
Η ελληνική αφωνία δυστυχώς έχει καταστήσει τις τουρκικές δηλώσεις, που επαναλαμβάνουμε αποτελούν προπομπό πολεμικής εισβολής, περίπου ως «κανονικότητα». Η κυβέρνηση λοιπόν οφείλει να εξηγήσει γιατί ανέχεται αυτή την άκρως επικίνδυνη ρητορική. Ενώ οφείλει μεγάλες εξηγήσεις για το παράνομο μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης το οποίο ακόμα παραμένει αναρτημένο στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ενώ ο πρωθυπουργός κατά την ομιλία του στην ολομέλεια του οργανισμού, δεν έβγαλε άχνα για αυτό το επικίνδυνο ανοσιούργημα.
Ας προσέξουν άπαντες, διότι η ιστορία είναι εξαιρετικά σκληρή σε όσους παραδίδουν εθνικό έδαφος. Και τα εξοπλιστικά, δεν είναι δικαιολογία για την αφωνία της Ελλάδας. Η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να βομβαρδίζεται με όλους τους τρόπους από τις ελληνικές θέσεις και την καταδίκη της τουρκικής ασυδοσίας. Κυρίως η Ευρώπη, δεν μπορεί να μένει απαθής έναντι της αμφισβήτησης εδαφών ενός κράτους – μέλους της.
Διαβάστε ακόμα:
Τουρκικές NAVTEX… διαρκείας: Δέσμευσαν σχεδόν όλο το Αιγαίο για το 2022!
