Αρκετοί πολιτικοί αναλυτές θεωρούν ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αντλεί έμπνευση αλλά και στελέχη κυρίως από τον Κώστα Σημίτη.
Κάτι τέτοιο όμως, δεν είναι ακριβές. Αντίθετα, αυτός που πραγματικά σφυρηλάτησε, ανέδειξε και προώθησε σε ανώτατους κυβερνητικούς θώκους τους ακρογωνιαίους λίθους της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν είναι άλλος από τον Κώστα Πλεύρη. Τον πατέρα του υπουργού υγείας Θάνου Πλεύρη, ο οποίος εσχάτως μπήκε στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης για τον ναζιστικό χαιρετισμό του μέσα σε αίθουσα δικαστηρίου, όπου υπερασπίζεται υψηλόβαθμο στέλεχος της Χρυσής Αυγής.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Ν.Δ. και τα στελέχη της δεν έβγαλα ούτε μία ανακοίνωση καταδίκης για το συγκεκριμένο συμβάν, καθώς ο Κώστας Πλεύρης είναι στην ουσία ο ιδεολογικός μέντορας της πολιτικής του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκτός από τις βασικές επιλογές διακυβέρνησης που έχει κάνει ο πρωθυπουργός, όπως το επιτελικό κράτος, η χρήση των μυστικών υπηρεσιών για την υπεράσπιση του, η δαιμονοποίηση οποιοδήποτε ασκεί κριτική στην κυβέρνηση και ο οικονομικός συγκεντρωτισμός μόνο σε φυσικά προς την εξουσία πρόσωπα, οι τρεις πυλώνες του Κυβερνητικού σχήματος φέρουν την σφραγίδα του Κώστα Πλεύρη, όπως ο μικρός Ντάμιεν έφερε την σφραγίδα του «πατρός» του, στην θρυλική ταινία «Η προφητεία».
Πρώτος, φυσικά ο βιολογικός γιος του Κώστα Πλεύρη, ο υπουργός υγείας, Θάνος Πλεύρης. Ο οποίος έχει στα χέρια του ίσως το σημαντικότερο χαρτοφυλάκιο στην μεταπολίτευση, αφού διαχειρίζεται την μεγαλύτερη υγειονομική κρίση η οποία έχει προκαλέσει μεγαλύτερες απώλειες στην Ελλάδα, ακόμα και από την Ισπανική Γρίπη. Για την ακρίβεια, η Ελλάδα μετρά τις μεγαλύτερες απώλειες της σύγχρονης ιστορίας της σε καιρό ειρήνης, εξαιρουμένης βέβαια της περιόδου της κατοχής και τα έτη 1941 – 1943.
Μόνον η φονική επέλαση του Μπενίτο Μουσολίνι και του Αδόλφου Χίτλερ προκάλεσε μεγαλύτερες απώλειες σε ελληνικό έδαφος μεταξύ αμάχων, τον τελευταίο αιώνα.
Επόμενο «δημιούργημα» του Κώστα Πλεύρη, είναι ο υπουργός ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης. Ο υπουργός που προανήγγειλε ότι ο χειμώνας που έρχεται, θα είναι ίδιος με τον χειμώνα του 1942. Τον χειμώνα δηλαδή όπου η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κατοχή του Μπενίτο Μουσολίνι και του Αδόλφου Χίτλερ.
Ο Κώστας Πλεύρης, για όσους δεν γνωρίζουν, διατηρούσε εξαιρετικές οικογενειακές σχέσεις με τον Άδωνη Γεωργιάδη, από μικρό παιδί και τον βοήθησε αρκετά από τις τηλεοπτικές του εκπομπές από τις οποίες διαφήμιζε τα βιβλία του υπουργού Ανάπτυξης.
Αργότερα, όταν ο κ. Γεωργιάδης αποφάσισε να κατέβει στον πολιτικό στίβο του ζήτησαν να αποκηρύξει τη σχέση του μαζί του, αλλά αυτός δεν το έκανε και ούτε θα το κάνει στο μέλλον.
Ακούστε απόσπασμα της ομιλίας του τότε υποψηφίου βουλευτή του ΛΑΟΣ, ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2009, κατά τη διάρκεια της οποίας στην κυριολεξία αποθεώνει τον Κώστα Πλεύρη και υπογραμμίζει ότι δεν θα αποκηρύξει ποτέ τη σχέση του μαζί του.
Τρίτος και καλύτερος, ο υπουργός εσωτερικών, Μάκης Βορίδης.
Ο Κώστας Πλεύρης όχι μόνο ανέδειξε τον Μάκη Βορίδη ως πολιτικό, αλλά τον είχε και σε περίοπτη θέση υποψήφιο στο κόμμα του, «Πρώτη Γραμμή».
Ο Μάκης Βορίδης δεν έχει κάνει κάποια δήλωση που να παραπέμπει στα χρόνια της κατοχής. Παραμένει στην δαιμονοποίηση των πολιτικών αντιπάλων, κάνοντας μάλιστα λόγο για δικαιώματα που κατακτήσαμε με τα όπλα, και δεν πρόκειται να τα παραδώσουμε με εκλογές, αναφερόμενος φυσικά στην «αριστερά».
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης όμως, στα πρώτα του βήματα ως αρχηγός κόμματος, είχε δηλώσει: «Ακροδεξιοί εμείς; Οχι, βέβαια, Αν θέλετε να βρείτε την ακροδεξιά, ψάξτε στο 0.05% του Βορίδη, εκεί θα βρείτε την ακροδεξιά».
Σήμερα ακόμα και ο Μάκης Βορίδης υπηρετεί την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη σε έναν άκρως νευραλγικό ρόλο, το οποίο μάλιστα ερμηνεύει με χαρακτηριστική δεξιοτεχνία. Ουδείς ακριβώς γνωρίζει τι κάνει ο Μάκης Βορίδης. Ο Μάκης Βορίδης όμως γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει…
Σε κάθε περίπτωση, για να επανέλθω, ένας άνθρωπος ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στην δημιουργία μίας δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, αυτής του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται «φασίστας». Εκτός εάν κάποιοι έχουν δεύτερες σκέψεις για την δημοκρατικότητα της διακυβέρνησης του Κυριάκου μας.
