Πάμε πίσω τον χρόνο, στις 13 Μαΐου 1914, η Φλουμινένσε που απόψε διεκδικεί την είσοδό της στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων, αντιμετωπίζει την Αμέρικα. Για πρώτη φορά το νέο της απόκτημα ο Κάρλος Αλμπέρτο θα αντιμετωπίσει την προηγούμενη ομάδα του.
Είναι μαύρος κι όπως συνήθιζαν οι μη λευκοί παίκτες την εποχή εκείνη βάζει σκόνη ρυζιού στο πρόσωπό του για να κρύψει όσο γίνεται το χρώμα του. Οι καλύτερα αμειβόμενοι από αυτόν χρησιμοποιούσαν απλά πούδρα.
Οι οπαδοί της Αμέρικα που είναι στο γήπεδο και τον γνωρίζουν αρχίζουν να φωνάζουν για να τον πικάρουν και να μην μπορεί να παίξει μπάλα «Αλμπέρτο σκόνη ρυζιού».
Στις μέρες μας θα ήταν ρατσιστική συμπεριφορά και θα υπήρχαν συνέπειες. Στη Βραζιλία του 1914 αυτό ήταν το κοινώς αποδεκτό. Οι μαύροι και οι μιγάδες δεν είχαν δικαιώματα. Ήταν πολίτες β’ κατηγορίας. Ακόμα και στο ποδόσφαιρο για να βρουν θέση στην ενδεκάδα κάποιας ομάδας θα έπρεπε πριν δείξουν τα ποδοσφαιρικά τους προσόντα να κρύψουν το χρώμα του προσώπου τους!
Η Φλουμινένσε και πριν τον Κάρλος Αλμπέρτο είχε μαύρους στις τάξεις της, η πρόκληση όμως για έναν δικό της παίκτη δεν έμεινε αναπάντητη.
Στους αγώνες που ακολούθησαν οι οπαδοί της άρχισαν να πετάνε σκόνη από ρύζι στους αντιπάλους. Δέχτηκαν το «σκόνη ρυζιού» να είναι ένα από τα υποκοριστικά της ομάδας.
Χωρίς να το καταλάβουν κι οι ίδιοι με τον τρόπο αυτό απενοχοποιούσαν το χρώμα του προσώπου, σκόραραν στον ρατσισμό.
Η σκόνη ρυζιού ήταν μια κάποια λύση. Ακόμα και το μεγάλο αστέρι της εποχής εκείνης ο Αρτούρ Φρίντεράιχ που πολλοί υποστηρίζουν ότι ήταν ανώτερος κι από αυτόν το Πελέ περνούσε ώρα στα αποδυτήρια πριν τον αγώνα, όχι για να προετοιμαστεί ψυχολογικά, αλλά να ισιώσει τα σγουρά μαλλιά του. Ήταν μιγάς καρπός παράνομου έρωτα, πιθανότατα βιασμού ενός Γερμανικής καταγωγής αφέντη με την μαύρη υπηρέτριά του. Αυτός τουλάχιστον τον αναγνώρισε και ο μιγάς απέκτησε Γερμανικό όνομα!
Ακόμα και σήμερα η ομάδα δεν δέχεται την ιστορία του Κάρλος Αλμπέρτο υποστηρίζοντας ότι πήρε μεγαλύτερη διάσταση από αυτή που είχε. Μάλιστα ακόμα και στο σχετικό πρόσφατο 2010 έγινε δικαστήριο στο Ρίο για να απαγορευτεί στους οπαδούς της ομάδας να ρίχνουν σκόνη ρυζιού και να τη χρησιμοποιούν στους πανηγυρισμούς.
Μετά από κάθε τίτλο πολλοί οπαδοί της έβαζαν πούδρα στο πρόσωπό τους για να πανηγυρίσουν! Το δικαστήριο τους δικαίωσε και τους άφησε να συνεχίσουν σκορπώντας στον αέρα ή φορώντας στο πρόσωπό τους την πούδρα.
Η επίσημη εκδοχή για την πούδρα σε πολλές ομάδες της Βραζιλίας , ακόμα και σήμερα, είναι ότι μετά το ξύρισμα πολλοί ποδοσφαιριστές την φορούσαν επειδή ήταν της μόδας κι ήθελαν να εμφανίζονται κομψοί στο κοινό τους…
